Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 124

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 124

4 minuten leestijd

'Maak het heel groot!' De jubilerende VU verrast studenten, medewerkers en muziekliefhebbers met een spannende opera. 'Groots en Meeslepend wil ik Leven' is een ode aan jonge mensen, die de wereld intrekken en niet anders kunnen dan vol overgave te leven. Een voorschot op de passie tijdens een repetitie. TEKST: PETER BREEDVELD FOTO'S: CHRISTIAAN KROUWELS

"Als je Mariken verkracht, laat het dan echt lijken!", roept regisseur Marcel Sijm. "Maar raak haar niet aan!" Bezorgd kijkt hij naar Maaike Poorthuis, die de rol van Mariken van Nimwegen speelt in de opera Groots en meeslepend wtl ik leven. "Hebben ze )e aangeraakt?", Maaike knikt van ja. "De sopraan niet aanraken!", roept Sijm nog eens streng. Soliste Poorthuis was zojuist het middelpunt van een angstaanjagende verkrachtingsscène. Gepeupel, gespeeld door leden van het VU-koor, verdringt zich om haar heen terwijl ze met tape is vastgeplakt aan een van de enorme draaibare panelen op het podium van de VU-aula. Het is nog maar een repetitie, de spelers zijn niet in kostuum, de aula is hel verlicht en om de haverklap onderbreekt de regisseur of de dirigent het spel om aanwijzingen te geven of opmerkingen te maken. T o c h wordt de toeschouwer al een compleet andere wereld ingetrokken door wat zich op het podium afspeelt. Dan ligt daar opeens een druk marktplein, verandert een timide jongeman in een boosaardige, maar verleidelijke duivel.

Jonge, rebelse vrouwen Groots en meeslepend wil ik leven is een samenvoeging van drie opera's. Twee bestaande: Suor Angelica van Puccini en het minder bekende Mariken van Nimwegen van de Tsjechische componist Bohuslav Martinü, en een nieuw stuk van de Nederlandse componist Caroline Ansink: De grijsaard en de jongeling. In elk van de stukken gaat het om jonge mensen die zich losmaken uit het benauwende conformisme van hun omgeving en hun eigen weg gaan. Angelica volgt haar hart en kri)gt een buitenechtelijke zoon, Mariken laat zich verleiden door de duivel, de jongeling trekt, ondanks de waarschuwingen van de grijsaard, de wijde wereld in. Mariken en Angelica worden gespeeld door de solisten Maaike Poorthuis en

Aile Asszonyi, de grijsaard en de jongeling worden muzikaal vertolkt door respectievelijk het VU-marmenkoor en drie solisten. "Voor deze lustrumopera zochten we naar een stuk over spiritualiteit en religie", vertelt co-regisseur Klaus Bertisch. "Dirigent Boudewijn Jansen stelde Suor Angelica voor, maar er moest nog een ander aspect in, iets wat )onge mensen in het bijzonder aanspreekt: zich bevrijden van een verstikkende omgeving om vervolgens je eigen hart te kunnen volgen." Besloten werd om Mariken van Nimwegen met Puccini's opera te combineren, maar nog klopte het niet helemaal. "We hadden nu twee stukken over jonge, rebelse vrouwen van mannelijke componisten, daar moest een tegenhanger bij." Hiervoor werd een vrouwelijke componist benaderd, Caroline Ansink. "Ansink is modern en actueel, maar ze is niet m o d e m om m o d e m te zijn", licht dirigent Jansen die keuze toe. Hij heeft al vaker werken van haar gedaan. "Ze heeft het ons niet makkelijk gemaakt, het is een gelaagde compositie geworden", zegt hij. "Een soort verkeerskruispunt waar veel aanrijdingen plaatsvinden. Er moet nog heel veel geoefend worden voordat iedereen zijn partij goed onder de knie heeft en het puzzeltje in elkaar valt." Vooral ntmisch is Ansinks stuk heel lastig, meent Jansen. "Wat natuurlijk ook wel weer leuk is." En of het moeilijk is of niet, daar heeft het publiek natuurlijk geen boodschap aan, relativeert hij. "Het publiek moet gewoon geroerd worden."

Verbale geselingen Tijdens de repetitie is dirigent Jansen zeer streng voor de zangers. "Jullie beginnen niet op het goede moment, jullie stoppen niet op het goede moment, het is erbarmelijk!", roept hij uit. Als het koor zich achter de coulissen ophoudt, in afwachting van het moment dat het zingende ten tonele moet verschijnen, roept Jansen:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 29 augustus 2005

Ad Valvas | 576 Pagina's

Ad Valvas 2005-2006 - pagina 124

Bekijk de hele uitgave van maandag 29 augustus 2005

Ad Valvas | 576 Pagina's