Ad Valvas 2005-2006 - pagina 384

AP VALVAS 23 MAART 2006

M E N S E N

PAGINA 4

>Dick Casablanca In Almelo is volgens cabaretier Herman Finkers altijd wat te doen. Naast de stoplichten die op rood en dan weer groen sprmgen, was daar onlangs de jaarlijkse publiciteitsbeurs voor theaters. De trem naar Almelo zou er ruim anderhalf uur over doen, maar de NS konden die belofte met waarmaken. Toen ik vertraagd de zaal binnenrende, presenteerde een marketmgmeneer van de Theater Concertbon de nieuwe huisstijl. De Theater Concertbon is m marketmgtermen niet langer een bon, maar 'de belofte van een avondje uit'. De campagne 'origineel kado' gaat gepaard met een serie niet onaardige affiches van een wc-plopper met stnkje, een cactus met strikje, een badeend met strikje, kortom alles wat je vanachter je bureau bedenkt met stnkje. De bezoekers van de beurs kregen een ongineel Delfts blauw aardenwerken zoenend boerenpaartje, met stnkje. Mijn vrouw was er 's avonds erg blij mee. De tweede spreker stond aangekondigd als 'kunstmarketingstrateeg en toekomstdenker'. Hij begon zijn bijdrage veelbelovend met een foto van de bekende scène uit Casablanca, waarin Humphrey Bogart afscheid neemt van Ingnd Bergman. Helaas had zijn verhaal niet betrekking op de film, maar op het vliegtuig waann Bergman vertrok. Een machme waarm alle technische verworvenheden van de voorgaande jaren toegepast waren. Zo verkeert volgens de spreker het marketmggebeuren anno nu in een situatie waarin allerlei ontwikkelingen op het gebied van databasetechnieken en demografische profielen samengebracht kunnen worden. Simpel gezegd komt het erop neer dat als iemand bij de Griffioen een kaartje koopt voor cabaretier A, wij weten dat hij ook zal lachen om cabaretier B. Je ziet het steeds vaker op internet: klik aan bij X en je knjgt de mededeling dat andere mensen die dat boek lazen, die film zagen of het product kochten ook Y en Z lazen, zagen of gekocht hebben. Best wel eng, mompelde iemand in de zaal. Maar mijn directeur begon lichtelijk te glunderen, toen ik hem de toekomst vertelde. Dick Roodenburg is publiciteitsmedewerker bij het Cultuurcentrum VU, Griffioen.

> Nieuwe lichten In deze serie volgt Ad Valvas vier eerstejaars op de voet. Elke week peilen we de stemming van twee van hen. WELMOED VISSER

Bonaparte-debaters zakken onderuit tijdens een middle-of-the-road speech van Hans van Baaien

PATRICK VAN DE LUITGAARDEN

Ondertussen aan het Vondelpark... ... zitten dertig leden van debatvereniging Bonaparte braaf te wachten in een zaaltje van VE90: de Van Eeghenstraat 90. Het is al acht uur geweest en WD-Tweede-Kamerlid Hans van Baaien laat op zich wachten. "Waar is hij eigenlijk?", vraagt een student in een oranje overhemd aan een vriend. "In het achterkamertje? Politici hebben daar echt een radar voor." Van Baaien is amper binnen of hij heeft zijn weg al gevonden naar het bewuste achterkamertje, waar hij zit te wachten. Van Baaien verschijnt alsnog (nu officieel) en begint aan een praatje over het nut van Europa en - wie zal het überhaupt nog interesseren? - de Europese grondwet. Het wordt geen bevlogen betoog; hij moet het vooral hebben van zijn routine bij dit onderwerp en af en toe maakt hij een grapje om het publiek er weer bij te trekken. Na een half uur kan het publiek het niet laten om zachtjes commentaar te leveren. Een van de fluisteraars blijkt wanneer hij hardop commentaar mag leveren een stuk minder heldhaftig dan vanachter zijn handpalm. Alle kritiek lijkt verdampt als hij eenmaal het woord krijgt. "Wat vindt u van de website nederlandineuropa.nl?" Pas langzaam komt er een debat op gang. Voor-

"Ik slaap al drie weken niet meer vanwege de muizen", klaagt Wouter Zaalberg (20, geschiedenis). "Ze zitten echt overal, we worden er helemaal gek van. We proberen van alles: gif, muizenvallen, een luchtdrukpistool. Tot nu toe werken alleen de muizenvallen. We vangen er ongeveer twee per dag, maar er zijn er nog steeds veel te veel over." "Ik heb het druk. Ik heb volgende week tentamens Nieuwe Tijd en Nieuwste Tijd en daar moet ik nog heel veel voor lezen. En na de tentamens begint het wedstrijdseizoen met roeien. Daar moeten we een beetje goed voor de dag komen, dus tram ik daar ook vier keer per week voor."

zitter Stijn van Hensbergen (31), 'laatstejaars' communicatiewetenschappen, is een van de weinigen die him rol als debater niet vergeten. "U hebt reeds twee invalide argumenten genoemd, maar wat is nu het nut voor Nederland?", vraagt hij. Het wordt pas echt pittig als een blonde jon-

'Vandaag bent u minder controversieel. Il< voel toenadering' gen vraagt waar de grens voor toetreding tot Europa ligt. "Is dat bij Marokko? Of moet ik eerder denken aan Israel?" Van Baaien slaat meteen toe: "Ik snap dat geografie niet meer populair is, maar deze landen liggen echt niet in Europa. Nieuw-Zeeland is ook een nette democratie, maar die komt er ook met bij."

Marina Lacroix (21), vierdejaars politicologie, doet haar best om Van Baaien aan te pakken, maar ook zij schiet met met scherp. "Misschien kunt u zich hennneren dat ik eerder feller tegen u was, maar vandaag bent u minder controversieel. Ik voel toenadenng." Na afloop van het debat moppert ze dat hij te genuanceerd was. "Het was jammer voor het debat dat hij tijdens zijn presentatie te veel middle-of-theroad was. Je hebt meer provocatie nodig om tegenin te kunnen gaan." Voorzitter Van Hensbergen is na afloop ook niet onder de indruk van de felheid van het debat. "Het probleem is dat de Europese Unie saaie materie is, het is een vrij technisch verhaal. Normaal zijn onze debatten veel steviger en sprankelender." Van Baalens verhaal ging ook meer over de historie van de EU dan dat hij stelling nam, vmdt Salar al Khafaji. "Hij heeft best veel persoonlijke dingen verteld, ik denk dan bijvoorbeeld aan zijn uitwijdingen over hoe hij Brussel heeft ervaren. Uiteindelijk heeft hij zijn standpunt over een liberaal Europa wel helder overgebracht." FLOOR BAL

"Ik ben pannenkoeken aan het bakken", vertelt Lizeth Sloot (19, medische natuurwetenschappen) . "Ik vind het tot nu toe hartstikke leuk op mijn nieuwe kamer. Vandaag komen er twee vriendinnen eten. Het is lekker dat ik niet meer elke keer op en neer hoef te reizen. Ik doe nu meer dingen in de stad. Vorige week ben ik met de studievereniging naar Artis geweest. Het was zo koud dat ze zelfs de ijsberen binnen hadden gezet vanwege de kou. Ik ben ook uitgeweest, tot diep in de nacht. We hebben zo ongeveer alle cafés aan het Leidseplein gezien. Toen was het heerlijk dat ik niet met de nachtbus naar huis hoefde."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen