Ad Valvas 2005-2006 - pagina 354

PAGINA 6

>Weetjes

W

AP VALVAS 9 MAART 2006

E T E N S C H A P

VIDI-beursberichten (4) TEKST: ANNEMIEKE BOSMAN FOTO: CHRISTIAAN KROUWELS

Dik

Onder vijfjarige kinderen zijn meer meisjes (15 procent) dan jongens (10 procent) te dik. Dat blijkt uit onderzoek van het VU Medisch Centrum en T N O onder 80.000 kinderen tussen de vier en vijftien jaar. Na het negende jaar kruipen de percentages naar elkaar toe, al houden de meisjes de overhand. Voor sommige leeftijden geldt dat het aantal te dikke kinderen de laatste jaren is verdubbeld. Ernstig overgewicht komt soms zelfs driemaal zoveel voor als in 1997, toen een vergelijkbare studie werd gedaan. Van alle jongens is nu veertien procent te zwaar, van de meisjes zeventien procent. In 1997 lag dat nog op negen en twaalf procent. Het onderzoek wijst uit dat de piek van het aantal te zware meisjes nu op acht jaar ligt: op die leeftijd heeft een kwart al overgewicht. Vanwege het verschil tussen jongens en meisjes vindt hoogleraar jeugdgezondheidszorg Remy HiraSing dat de aanpak van jeugdig overgewicht voor jongens en meisjes ook verschillend moet zijn. (PB) Bron: Het Parool, 3 maart

Naam: Catrin Finkenauer Leeftijd: 40 Onderzoeksgebied: interpersoonlijke relaties Functie: universitair hoofddocent Subsidiebedrag: 600.000 euro

Goede doelen

Nederlanders geven steeds meer aan goede doelen. Dat komt door de toenemende welvaart en de afgenomen vruchtbaarheid, verklaart filantropieprofessor Theo Schuyt in Het Financieele Dagblad van 1 maart. Goede-doelenorganisaties slagen erin om steeds nieuwe effectieve manieren te vinden om geld in te zamelen. 'Nederlanders worden ook steeds ouder en er zijn minder kinderen om iets aan te geven', aldus Schuyt. Volgens het Centraal Bureau Fondsenwerving haalden de goede doelen met een CBF-keurmerk in 2004 euro 934 miljoen op. (PS)

Winkeliers

Allochtone winkeliers sluiten zich zelden aan bij een winkeliersvereniging. Ze zijn doorgaans slecht op de hoogte van het bestaan van zulke verenigingen en weten al helemaal niet wat het nut ervan is. Voorlichting door de verenigingen en de stadsdelen kan de winkeliers overhalen wel lid te worden. Ze vinden vooral beter contact met de overheid belangrijk. Dit blijkt uit het onderzoek 'Participatie in winkeliersverenigingen' van het Centrum voor Innovatie en Maatschappelijk Ondernemen. Het onderzoek is uitgevoerd door drie VU-studenten in het kader van het zogeheten Sociale Innovatie Project. Dat is een cadeau van de VU aan de gemeente Amsterdam ter gelegenheid van haar 125jarig bestaan: in totaal 125 maanden onderzoek door studenten. (DdH)

Vuilnisbactehe

Vervuild water wordt schoongemaakt door ijzerreducerende micro-organismen. Voor verschillende soorten vervuiling zijn er verschillende soorten bacteriën. Bioloog Bin Lin, die op 29 maart zal promoveren, bepaalde de relatie tussen ijzerreducerende micro-organismen, waterchemie en vervuiling in twee verschillende milieus, de ondiepe Schelde en in vervuild grondwater. Daaruit kwam een complexe samenstelling naar voren van ijzerreducerende microbiële gemeenschappen. In grondwater vervuild met lekkende vuilstort vond Lin vooral zogeheten Geobacter micro-organismen. In twee ondiepe ijzerreducerende omgevmgen in de Schelde trof hij vele andere soorten aan. Zijn proefschrift, waarin hl) identificeert en beschrijft, vormt een leidraad voor het schoonmaken van vervuild water. (PB)

De vidi-subsidie wordt door NWO uitgekeerd aan excellente onderzoekers om ze de mogelijkheid te geven een eigen onderzoekslijn op te zetten. In 2005 kregen vier VU-wetenschappers de subsidie. Dit is het vierde deel in een serie portretten van hen.

E e n geboren Willy Wortel?

S l i m m e r d a n de r e s t

"Mijn jeugd in Duitsland kabbelde voort als een rivier op een kalme dag. Ik hield van viool spelen en paard rijden, ik ging naar school, had vriendjes en vriendinnetjes. Het was een gelijkmatig, misschien zelfs een tikkie saai bestaan, maar daarom niet minder gelukkig. Er is in ieder geval niet een of ander woest romantisch voorval geweest waardoor ik opeens wist: ja, ik word wetenschapper. Waar ik me wel altijd toe aangetrokken heb gevoeld, is tot de gedachte anderen van dienst te kunnen zijn. Dierenarts wilde ik wel worden, maar ik zou nooit een beest kunnen laten inslapen. Dat viel dus af. Voor medicijnen werd ik uitgeloot. Het was tijdens een tijdelijk baantje als stewardess dat ik op de gedachte kwam psychologie te gaan studeren en therapeut te worden. Dat laatste lag me uiteindelijk niet omdat ik te veel betrokken raakte bij de mensen die ik moest helpen. Toen bleef de onderzoekskant van mijn vakgebied over en daar voel ik me als een vis in het water."

"Nou, nee hoor! Tijdens het schrijven van mijn Vidi-voorstel heb ik me steeds gerealiseerd dat ik tegen een hoop mensen op zou moeten boksen die ongetwijfeld meer in hun mars hebben dan ik. Als wetenschapper bevind je je nu eenmaal in goed gezelschap. In het geval van een afwijzing zou ik vooral vreselijk hebben gebaald van alle tijd die ik erin had gestoken, want je moet niet onderschatten wat een werk het is om een goed voorstel te schrijven. Je moet zeer nauwkeurig formuleren en ook diplomatiek zijn. Je weet niet wie jouw voorstel allemaal zullen beoordelen, dus je ktmt je niet al te kritisch uitlaten over ander onderzoek, terwijl je toch moet overbrengen waarom jouw aanpak pas echt succesvol zal zijn. Ik geloof dat ik er vier maanden op heb zitten zwoegen. Een hoop tijd voor iemand als ik, voor wie de dag toch al te kort is."

Wat h o u d t uw werk in? "Ik onderzoek hoe mensen anderen voorspellen. In onze omgang met elkaar zijn we er voortdurend mee bezig in te schatten wat een ander van iets zal vinden of hoe hij op iets zal reageren. Of we nu een cadeautje voor oma kopen, iemand een slecht bericht over willen brengen of met iemand moeten samenwerken: steeds geven we ons er rekenschap van wat de ander van onze acties mogelijk vindt of denkt. Het aardige is nu dat we allemaal van onszelf denken dat we de ander heel goed kunnen voorspellen. Vooral ouders, die zijn sterk geneigd te beweren dat ze hun kinderen door en door kennen. Maar onderzoek wijst uit dat we er geen benul van hebben wat er nu precies in een ander leeft. We bekijken de ander toch altijd door onze eigen bril, heel egocentrisch. Alleen wanneer we er zelf een direct belang bij hebben, kunnen we dat enigszins loslaten. Omdat we in dat opzicht allemaal min of meer hetzelfde zijn, verloopt het menselijk verkeer meestal redelijk. Maar onze vooringenomenheid in ons contact met anderen kan ook leiden tot een diepgaande miscommunicatie, met alle verdriet van dien. Wie weet slagen wij als onderzoekers erin de punten waarop het precies misgaat te benoemen en een methode te ontwikkelen om het tij te keren."

Managementzorgen "Ik houd van mijn vak, maar de managementkant bevalt me er het minst aan. Vooral slecht-nieuwsgesprekken zou ik het liefst uitbesteden. Tegen een wetenschapper zeggen dat zijn onderzoek niet wordt voortgezet, is als tegen een ouder zeggen dat zijn kind lelijk is. Dat is toch vreselijk? Waar ik het meest van geniet, is de voortdurende dialoog met anderen. Dat je bij wijze van spreken in een koffiepauze weer op nieuwe gedachten wordt gebracht voor je onderzoek, dat je nooit klaar bent met nieuwe gezichtspunten te verkennen. De Vidibeurs geeft daarvoor extra armslag."

Botsende belangen "Mijn leven is prima op orde. Ik heb een zeer toegewijde partner, met wie ik zorg en werk goed kan delen. Het enige waar ik wel last van heb gehad, is de morele druk die anderen op je kunnen leggen. In Duitsland bijvoorbeeld is het motto: 'een goede moeder werkt niet'. Ik had echt iets aan mijn familie uit te leggen toen er kinderen kwamen en ik geen fulltime moeder besloot te worden. Inmiddels zien ze wel in dat het samengaat."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen