Ad Valvas 2005-2006 - pagina 190

PAGINA 6

W E T E N S C H A P

AP VALVAS 2 4 NOVEMBER 2005

Nationale wetenschapsquiz studenten 2005

Winnen met drie borsten en zes tenen straks een miljoen tv-kijkers voor de allerslimsten. Maar nu eerst de landelijke voorronde. Tweehonderd studenten strijden om een plaats in de tv-quiz. Een reportage. TEKST: JOOST ZONNEVELD FOTO: MARIJN ALDERS

Terwijl het op vrijdagavond buiten donker en stil is, druppelen 68 teams van tien verschillende universiteiten en vijf hogescholen het fel verlichte tentamengebouw van de VU binnen. Begeleid door een stevige beat, en een enkeling al aan het bier, maken 200 studenten zich op voor de tweede ronde van de Nationale Wetenschapsquiz studenten 2005. De VU is vertegenwoordigd met driekoppige teams als De Lammen, Joulupukki, Bob Beamon, Ren! of 'Ik besta nog steeds dus ik denk nog steeds'. Enkele dagen voor deze nationale voorronde op 18 november besloot ook de Progressieve Studentenfractie van de VU om zich aan te melden. Diederik Don, derdejaars politicologie: "We doen mee om te laten zien dat we ook wat weten en niet alleen maar lopen te klagen". Toch wil teamlid Paula van Rooij wel wat kwijt. Ze vond de eerste ronde maar flauw. Zo had ze gedacht dat ze als derdejaars studente geschiedenis het antwoord op de allereerste vraag wel goed zou hebben. "Wat Anna Boleyn zo bijzonder maakt was volgens mij dat ze vermoord was". Het winnende antwoord, zo bleek, was dat deze vrouw van Hendrik de Achtste 'overcompleet was: ze had drie borsten en had zes tenen aan een van haar voeten en zes vingers aan één hand'. Meer deelnemers zijn niet blij met zoveel open vragen. Ruth Cohen (derdejaars medische natuurwetenschappen, VU) deed vorig jaar ook mee. "Het was toen leuker omdat het meer om logisch nadenken ging". Ze kan beter uit de voeten met de tweede ronde waarin tien bètavragen beantwoord moeten worden, de 'klassieke wetenschapsquiz-vragen'. Als het zover is, wordt het eerst muisstil waarna de zaal zich vult met geroezemoes. Ruth denkt het antwoord op de zevende vraag snel te weten omdat ze in haar dagelijks practica 'altijd bakkersgist gebruiken voor het omzetten van suikers'. Toch blijkt later dat de darmbacterie escherichia coli dat sneller kan dan bakkersgist. Ze legt zich met haar teamgenoten van Ren! bij het antwoord neer, maar zoals bij iedere wetenschapsquiz is er wel een vraag die tot discussie leidt.

Blinde vlek

VU-team De Lammen bouwt stevig door aan zijn perpetuum mobile in de finaleronde

meeste vragen goed. 'Ik Besta nog steeds dus ik denk nog steeds' eindigt net als vorig jaar als beste VU-team. Nu niet op de vijfde, maar op de zevende plaats. Het zijn dus Jeroen Nol (biologie), Lester Du Perron (geneeskunde) en Merijn Grin (psychologie) die de VU in deze top-tien vertegenwoordigen.

Wild c a r d

Vooral de VU-studenten van Mens maken Een ander team van VU-studenten, Jouluzich druk om het goede antwoord op die laatpukki - Fins voor Kerstman - eindigt als ste vraag: De oogzenuw verlaat het netvlies op de allerlaatste. Van hen is alleen Jorrit Weijs zo zogenaamde blinde vlek, waar geen lichtgevoelige cellen aanwezig zijn. Toch zien we geen 'gat' in ons gezichtsveld. Dat komt doordat a) De blinde vlek is met in focus b) De blinde vlek van het ene oog wordt door die van het andere oog gecompenseerd, c) De blinde vlek in onze ogen wordt door onze hersenen ingevuld met 'beeld'. Het goede antwoord zou c) zijn, maar de studenten weten zeker dat de blinde vlek van het ene oog die van het andere oog compenseert. Het protest verstomt als blijkt dat het antwoord op de vraag geen gevolgen heeft voor de einduitslag. Wortel 10 - een combinatie van RUG, UvA en Willem de Kooning Academie - heeft de

Een pollepel met naalden tot ^goeiendag^ omtoveren

sportief om een reactie te geven: "We hebben volgens mij helemaal geen slechte antwoorden bedacht. Goede antwoorden zelfs, alleen niet op de goede vragen", grapt de eerstejaars student verpleegkunde. Dan breekt het Wofe-gedeelte van de avond aan. Het slimste team moet bewijzen of het ook het handigst is. Bovendien krijgen ze concurrentie van vijf teams met een 'wild card'. Die krijgen ze omdat ze ondanks hun lagere score toch leuke antwoorden hebben gegeven. De jury beoordeelt de teams op hun vermogen om binnen korte tijd een experiment voor te bereiden, waarbij ze 'iets' in elkaar moeten knutselen dat zo lang mogelijk beweegt. Omdat vier teams als assistenten mee mogen doen aan de Nationale Wetenschapsquiz op televisie, kijkt de jury ook naar creativiteit en de presentatie. Wat de assistententeams in korte tijd met watten, papier, waterflessen, plakband, ballonnen, kurk en elastiekjes rond een statiefklem weten te maken, is soms erg leuk bedacht. VU-team De Lammen heeft zich laten inspireren door een van de vragen uit de quiz en presenteert een wel zeer lang durend systeem van neer-

slag en verdamping. Wortel 10 laat langzaam lucht uit een ballon ontsnappen waardoor via een rad en een touwtje aan een katrol, een autootje van kurk wordt voortbewogen. Het assistenteam De Krachtdenkers waarvan Anne Martens, tweedejaars aardwetenschappen, als enige VU-studente deel uitmaakt, laat een spectaculaire proef zien waarbij een slinger op gang gebracht wordt en een pollepel met naalden tot een 'goeiendag' is omgetoverd. Alleen de ballon knapt niet. Na de chaotische slotscène - de afgevallen teams hebben intussen de tap ontdekt - heeft de jury maar weinig tijd nodig om de vier winnende teams aan te wijzen. In dit geval blijken de slimsten ook de handigsten te zijn, want de studenten van Wortel 10 worden door de jury unaniem tot beste gekozen. Zij worden bij de Nationale Wetenschapsquiz bijgestaan door De Lammen en het team van Anne Martens. Dan zal een miljoen televisiekijkers getuige zijn van hun creativiteit. De Nationale wetenschapsquiz studenten 2005 is georganiseerd door Studium Generale Vrije Universiteit, NWO en VPRO.

Universiteit voor dummies Je professor 'leraar' en de universiteit 'school' noemen. Dat kan echt niet, vindt sociale wetenschapper Gjalt de Graaf. Daarom gaf hij onlangs een college over de universitaire wereld. WELMOED VISSER

Het blijft griezelig stil in collegezaal KC-07. Zeven studenten zitten los

verspreid over de enorme ruimte die leeg nog veel groter lijkt. Gjalt de Graaf aarzelt of hij zijn college niet moet afblazen. "Waarschijnlijk zijn jullie nou net niet de studenten voor wie dit college is bedoeld." Als blijkt dat de studenten wel willen horen wat De Graaf te vertellen heeft, besluit hij om toch gewoon zijn verhaal te houden: De universiteit. Wat is dat eigenlijk? "Maar kom dan alsjeblieft wat dichterbij zitten." "Wat is een professor?" is de eerste vraag van De Graaf. "Iemand die veel en lang onderzoek heeft gedaan", oppert een student. "Een geleerde", zegt een ander. "Heb

je enig idee of het vorige college door een professor werd gegeven?" vraagt De Graaf door. Dat blijken de meeste studenten niet te weten. Er valt dus nog wel wat werk te verzetten voor De Graaf, zelfs in dit selecte gezelschap. Hij legt uit dat je op de universiteit verschillende categorieën docenten hebt: professoren, universitair hoofddocenten, universitair docenten, promovendi en student-assistenten. Die indeling komt overeen met de bestaande hiërarchie aan de universiteit. "Professoren staan het hoogst op de wetenschappelijke ladder. Een professor geeft leiding aan een groep

onderzoekers die zich met een bepaald onderzoeksgebied bezighoudt, maar de titel professor is geen graad, zoals doctor, doctorandus of bachelor. Het is de aanduiding van een ambt." De Graaf geeft een kort overzicht van de geschiedenis en de structuur van de universiteit en hij legt uit wat 'oratie' en 'promoveren' inhouden. "Ga eens kijken bij een promotie of een oratie. Het is leuk om te zien hoe dat eraantoe gaat", moedigt hij zijn studenten aan.

Status De Graaf komt steeds vaker studenten tegen die geen idee hebben hoe

de universiteit in elkaar zit. "Hun taalgebruik hangt daarmee samen. Als je niet weet wat er allemaal aan de universiteit gebeurt, dan is het begrijpelijk dat je de VU als een school beschouwt." Het is ook een teken dat de universiteit aan status verliest, denkt de Graaf. "Studenten komen hier een paar jaar studeren, ze blijven vaak thuis wonen en de universiteit speelt een minder belangrijke rol in hun vorming. Ik hoop dat ik studenten iets kan uitleggen over de academische traditie en dat ze daardoor iets meer respect krijgen voor het instituut waaraan ze studeren."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen