Ad Valvas 2007-2008 - pagina 456

P I C H T E N

PAGINA 8

-ii:n

VU Poëziepnjs 2008

Smokkelen met woorden

Taalgrens voorbij' - dat was dit keer het thema van de jaarlijkse VU Poëzieprijs. Een groot deel van de ruim driehonderd deelnemende dichters had duidelijk last van die 'inhoudsdwang', zoals jurylid Marcel Möring het noemt. Maar er zaten ook goede bij. Op deze pagina's de winnaar en drie eervolle vermeldingen. TEKST: ELIANNE MEIJER FOTO'S JORDI HUISMAN

Winnaar Cees Buitendijk (58) was bijna niet gekomen. Hij heeft al twee keer eerder in de btmdel van de VU Poëzieprijs gestaan, maar was ook toen niet naar de uitreiking gegaan. "Ze belden dat ik bij de eerste vier zat, dus toen moest ik wel." Buitendijk is een bescheiden man. Hij Uet juryvoorzitter Ad Zuiderent de dertig woorden van het winnende gedicht voorlezen, terwijl hij op het podium plaatsnam. "Ik kan niet op toon lezen. Vroeger op de gereformeerde school mocht ik ook nooit meezingen. Dus dan laat ik het liever een ander doen." Hij dicht al zestien jaar. "Zonder woorden was een vijfminutengedicht, dat stond er opeens. Als ik lang moet schaven aan een gedicht, dan is het meestal niet goed genoeg." Ai, zo vertelt Buitendijk, is een heel normale jongensnaam in de Hoeksche Waard, waar hij opgroeide. Het kwam wel goed uit, met die verwijzing naar Kam en Abel. "Maar in Amsterdam kent niemand die naam." ZONDER WOORDEN Toen Ik van het land terugkwam voor het middageten vroeg mijn moeder waar IS je broer Al? Ik mompelde die heb ik doodgeslagen zonder woorden haalde zij Zijn bord weg.

"Eigenlijk had ik het wel verwacht." Het is niet de eerste keer dat André Degen ('bijna 45, maar nog geen motor aangeschaft') bij de top zit. "Dit is mijn vijfde of zesde jaar. Ik ben een keer zesde geweest, een keer derde... ik ga door tot ik niet meer mee mag doen omdat ik gewonnen heb!" Zijn gedicht Zavoren lag er al toen hij van het thema hoorde. "Binnen mijn oeuvre is het een heel ongebruikehjk gedicht. Ik schrijf gewoorJijk vrij toegankeUjk, niet van dit soort duistere poëzie. Bij het schrijven heb ik op mijn intuïtie gevaren. Ik kwam het woord 'zavekeis' tegen, dat 'vergeefse reis' betekent. Dat vond ik zo mooi. Neologismen en in onbruik geraakte woorden lopen in dit gedicht door elkaar, maar het is geen geforceerd spel met woorden geworden. Ik heb niet zomaar een paar gekke woorden uit de Van Dale geplukt om daarmee de buitenposten van de taal te zoeken." ZAVOREN Padden met wratten voor pupillen trekken de strandweg over het helmshoorn in en bedekken het achterland met hun traagslijm. Koude vlinders kussen sneeuwtroost op kreukgezucht perkament. De zee neemt de honzon op haar schouders. Er staat een zonnewijzer in ons hoofd op vallen. Een kaalgesleten wurgslang verkommert in de duinen omdat niemand hem wil strelen behalve een achterlijk snotkind dat ruw bij hem wordt weggehaald. Een vuilgeel vlies trekt over het oog der wereld. Salamanders trekken vuurspog door poelwater dat garstig is en oeng als het verloren volkje zijn zavelreis onderneemt naar zavoren en de hoekigste hennnenng hangen blijft achter het verlaat.

AI

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen