Ad Valvas 2007-2008 - pagina 171

S T U D E N T E N / W E T E N S C H A P

AP VALVAS 22 NOVEMBER 2007

PAGINA 5

Werken in ruil voor een woning

Domweg gelukkig in Osdorp "Moet jij niet naar de huiswerkbegeleiding?" Een dag op pad met vrijwilliger Ad Inda Boeren, een van de studenten die allochtonen in Slotervaart en Osdorp helpen integreren - in ruil voor gratis woonruimte. TEKST: FLOOR BAL FOTO: CHRISTiAAN KROUWELS

"Hiervoor woonde ik in de Rivierenbuurt", vertelt Adinda Boeren (21), masterstudent bestuur en organisatie. "Maar het bevalt me hier veel beter. Daar kwam ik alleen maar thuis om te slapen. Hier ben ik echt onderdeel van de buurt." De woning in Osdorp waar Boeren op doelt, zal bij de gemiddelde Amsterdammer niet zoveel enthousiasme oproepen. De rijen grauwe bakstenen flats met grijze balkons van de Reimerswaalbuurt staan op de nominatie om gesloopt te worden. Tot die tijd vormen zij de nieuwe buurt van acht studenten van de faculteit Sociale Wetenschappen. De studenten doen sinds september mee aan het Vooruit Project: in ruil voor gratis woonruimte doen ze tien uur per week vrijwiUigerswerk in de buurt. "Moet jij nu niet naar huiswerkbegeleiding?" vraagt Boeren aan een langslopend meisje. Ze antwoordt dat ze geen zin heeft, maar Boeren laat haar pas na een uitgebreide uitleg weer verder lopen. De huiswerkbegeleiding, in een zaaltje in buurthuis Osdorp, is het succesvolste onderdeel van het Vooruit Project. Er zijn zoveel aanmeldingen dat de frequentie is uitgebreid van twee keer naar vier keer per week.

Huiswerk met plezier Op woensdagmiddag om half zes helpt ShahrzadNourozi (20), eerstejaars communicatiewetenschappen, Oumaima (11) met haar huiswerk. Oumaima, getooid met een bruine hoofddoek, maakt een lijst van mensen voor wie je respect moet hebben. Haar vriendinnetje Soraya (10) is al klaar met haar huiswerk en denkt met de twee mee: "Oude mensen? Daar moetje ook respect voor hebben." In het zaaltje ernaast helpt Boeren samen met eerstejaars antropologie Fred Jonker (27) de leerlingen uit groep zeven en acht. Cagla (11) werkt aan haar taallessen: "Mijn voorlopig schooladvies is vmbo. Maar ik wil hoogstewardess worden, geen grondstewardess. En daarvoor moetje naar de havo. Daarom doe ik nu de huiswerkbegeleiding." Buurtcontactfunctionaris Youssef Yaghdi is bhj met de hulp. "Moeders kwamen hier bij het buiirthuis vragen wanneer we aan huiswerkbegeleiding gingen doen. Zonder de studenten zou dat niet kunnen. En het loopt storm."

Moeilijke muizen Boeren is als coördinator van de studenten in Osdorp flink wat tijd kwijt aan het project. "Maar ik vind het erg leuk om te doen. En het past precies bij mijn onderzoeksgebied, dat is ook handig." Eerder op de dag zit een computerzaal in hetzelfde buurthuis vol met Marokkaanse mannen

Adinda Boeren legt uit lioe Google werkt boven de vijfenvijftig jaar. Zij krijgen vandaag voor het eerst internetles. "Ik heb thuis weleens gekeken terwijl mijn kinderen het deden, maar ik wil het zelfleren", vertelt Hajjon Layachi. Hij leert snel. Tot vandaag had hij nog nooit gegoogeld maar aan het eind van de les vindt hij, met een beetje hulp, vliegtickets naar Marokko. Het moeüijkste is nog het typen, vindt Omar Elazar. Hij is bezig een auto op autotrack.nl te zoeken; een opdracht van Boeren. Intussen geeft hij advies aan zijn buurman die de muis als een afstandsbediening behandelt. Elazar is enthousiast over de cursus: "Ik wü dit leren, want ik wü weten wat er gebeurt in de wereld."

Halfnaakt op het balkon Boeren is ook tevreden over de woning die ze met een andere student deelt. "In overleg met Ymere wonen we met maar twee personen in een huis. Anders zou er misschien zo'n studentenhuissfeer komen. Hier in de vdjk wonen veel studenten tijdelijk in de afbraakpanden. Dat zorgt voor cultuurbotsingen. Studenten zitten soms halfnaakt op het balkon of zetten hun balkon vol met kratjes bier. Wij willen de buurt juist laten zien dat er ook nette studenten zijn." Hoe netjes studenten kunnen zijn, laat Boeren zien wanneer ze op pad gaat met de kinderen van het portiekportiersproject. Deze kinderen, in de leeftijd van zes tot twaalf jaar, helpen elke woensdagmiddag met het opruimen van de

Vooruit Een project dat al vijfentwintig jaar door de Ben-Gurion Universiteit in Israël wordt uHsevoerd, vormde de basis voor het Vooruit Project. De doelstelling van Vooruit is het bevorderen van de integratie van allochtonen in Amsterdamse woonwijken. Acht studenten in Slotervaart en acht studenten in Osdorp doen in ruil voor gratis woonruimte tien uur vrijwilligerswerk in hun stadsdeel. Ze geven bijvoorbeeld computerles en huiswerkbegeleiding. Bovendien bedenkt elke student een eigen activiteit zoals kookles of schilderles. De Nederlandse variant van Vooruit is een initiatief van het bedrijf WS Transition- en Interimmanagement dat dit jaar vijfentwintig jaar bestaat en dat wilde vieren met een project op het gebied van integratie. WS zocht contact met de faculteit Sociale Wetenschappen die studenten vroeg mee te doen en hen begeleidt. Woningbouwverenigingen Ymere en Farwest zoi^en voor de woonruimte van de studenten en helpen bij een aantal acthriteiten. WS blijft in elk geval twee jaar bij dit project betrokken.

portiek van hun eigen flat. Omdat ze twee weken achter elkaar zijn geweest, mogen de vijf meisjes en een jongen met huismeester Dennis Schomakers op stap. De kinderen zullen vandaag een aantal portieken in de Steelvlietstraat schouwen. Wanneer er iets in het trapportaal staat, mogen ze er een sticker op plakken met de

'Het past precies hij mijn onderzoeksgebied, dat is ook handig' waarschuwing dat het verwijderd zal worden. In het eerste gebouw staat een fiets in de weg en de kinderen overleggen uitgebreid waar de sticker geplakt zal worden. Op het zadel of toch op het stuur? Jihad (7) heeft het uitstekend naar haar zin. "Wat op de grond ligt ruimen we op. We maken de buurt weer schoon."

Het fenomeen Jan Lever 'Moet u horen, mijnheer, de schepping is veel kolossaler dan wij.' Emeritus hoogleraar Jan Lever windt zich op tijdens een goedbezocht interview in de VU-boeldiandel. MARIEKE WITHAGEN

"Toen ik een paar jaar geleden in Ad Valvas las dat de VU een professor Lever van moslim-huize nodig heeft, voelde ik me natuurlijk vereerd. Het speet me ontzettend, dat ik niet meer lesgaf. Die mensen had ik graag willen spreken." Emeritus hoogleraar dierkunde Jan Lever is 85, maar praat nog vol passie over zijn vak. In de jaren vijftig maakte hij, bijna in zijn eentje, de gereformeerde geesten rijp voor de evolutiethe-

orie. Zonder overigens zelf van zijn geloof af te vallen. In de kelder van de VU-boekhandel zijn bijna vijftig mensen afgekomen op het interview dat hoogleraar Oude Testament Eep Talstra met Lever zal houden. Het is een verrassend gemengd pubhek: veel oudgedienden, maar ook hier en daar een aio en een groepje biologiestudenten. Discussieleider Nico van Straalen (hoogleraar dierecologie) stelt in zijn inleiding de typering van Lever op de aankondiging aan de orde. Wat is een christen bioloog? Kun je als bioloog ook gelovig christen zijn? Levers twinkelende ogen richting het publiek spreken boekdelen: met dit bijltje heeft hij vaker gehakt. In het ontspannen gesprek dat volgt, komen in sneltreinvaart de belangrijkste thema's uit Levers werk aan de orde. Fel wordt Lever als 'neo-creationistische ideeën' als Intelligent

Design ter sprake komen. Iemand uit het pubhek suggereert dat de evolutietheorie 'statistisch gezien helemaal niet kan kloppen', omdat er voor al die evolutionaire ontwikkeUngen niet

Als kleine jongen kroop hij door de duinen op zoek naar een bepaald slakkenhuisje genoeg tijd zou zijn. "Statistisch klopt dat niet? Moet u horen, mijnheer, de schepping is veel kolossaler dan wij. Wij kunnen dat helemaal niet weten." Zonder een blad voor de mond te nemen verwijst hij de 'goddelijke ingrepen in de Intelligent Design-theorie naar de prullenbak. De beziehng waarmee Lever spreekt, is aanstekeHjk. Telkens opnieuw borrelen er de kleurrijk-

ste anekdotes op uit zijn herinnering. Over toen hij op Aruba was voor een conferentie en onder het genot van een rum-cola aan de praat raakt met een van zijn 'tegenstanders' Paul Chteur over die duizenden prachtige visjes die hij zag tijdens het snorkelen en dat God daar wel achter móet zitten ('en hij bestreed mij niet, hoor!'). Over hoe hij een op de kop getikte tabakskaart in de oorlog opofferde om de boeken van Dooyeweerd te kunnen kopen, en hoe hij die verslond terwijl hij ondergedoken zat. En de mooiste: hoe hij als kleine jongen door de duinen kroop op zoek naar een bepaald slakkenhuisje, zo groot als een speldenknop. En het nog vond ook. "Wij biolog>.n zijn bevoorrecht. Wij zien de natuur, wij maken het mee, en het treft ons." Jan Lever, Langs de mysterieuze grenzen van het leven. Ten Have (2006). Te koop bij VU-boekhandel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen