Ad Valvas 2007-2008 - pagina 20

A D

PAGINA 2 0

R E M

AP VALVAS 27 AUGUSTUS 2007

>Lentjes

>Griff

>De avond van Esther Florijn Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede, in de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

Mooiste

In café Uilenstede ontmoeten we Esther Florijn (23), vierdejaars geneeskunde. Zij dineert daar romantisch met haar vriend Raoul. Hoe kennen jullie elkaar? "We hebben net een week verkering, maar kennen elkaar al langer. We zitten namelijk bij dezelfde kerk, de Pinkstergemeente. Ik heb er altijd al bij gezeten via mijn ouders, Raoul is drie jaar geleden bekeerd. Hij speelt gitaar tijdens de diensten." Gitaar in de kerk? "Ja, bij de Pinkstergemeente speelt een complete band gospelmuziek. Dat kan van alles zijn, van rock tot ballad. De vonk tussen mij en Raoul sprong over toen we op pad waren met een vriendengroepje. Ik hield met vijf vriendinnen een mantelpakjesdag en lokte Raoul mee als fotograaf." Een mantelpakjesdag? "Met allemaal ongeveer hetzelfde mantelpakje aan zijn we op zondag eerst naar de kerk gegaan, daarna naar het Concertgebouw, vervolgens hebben we gegeten en tot slot gepoold. Het mooie was dat Raoul ons wat pooUes kon geven, want hij is er een stuk beter in dan wij." Mag je wel poolen op een rustdag? "Het is niet een kwestie van iets niet mogen. Ik zie zondag als een dag waarop je ontspannende dingen doet, om uit te rusten van de rest van de week. Het is niet de bedoeling datje gaat werken, maar wel datje bijvoorbeeld met vriendinnen optrekt. Op rustdag evalueer je de week, om die vervolgens achter je te laten."

>Cordelia UtRRA^iTeRRA?, 'IA hfi^aOM.

Is het fijn datje allebei hetzelfde gelooft? "Ja, dat maakt het wel gemakkelijker. Je hebt dezelfde ideeën en dat is zeker in een relatie wel fijn. We praten veel over het geloof, bidden samen en vragen elkaar of we voor de ander kunnen bidden." Wat gaan jullie vanavond verder nog doen? "Een romantische wandehng maken, of Raoul speelt misschien wat gitaar voor mij... We

zullen de komende twee weken sowieso veel samen optrekken, want daarna ga ik zes weken naar Chili en BoUvia. Vier jaar geleden heb ik daar in een weeshuis gewerkt en een vriendin van toen gaat nu trouwen. Raoul en ik zullen elkaar missen. Daarom zal ik zorgen dat ik daar veel afleiding heb en dat mijn vriendinnen hier Raoul bezighouden." TEKST EN FOTO: LILIAN ROOS

Persoonlijk vind ik het enorm irritant als oudere mensen (geen pensioengerechtigden, maar laten we zeggen, late twintigers) herinneringen aan het begin van hun studietijd ophalen met zo'n bhk van ach ja, mooiste tijd van m'n leven. Nu is voor de lezer gelukkig niet te zien wat voor blik ik had bij het tikken van dit stukje, maar het zit duidelijk in de gevarenzone. Dat krijg je ervan, in de introductieweek. Overal hoopvolle achttienjarigen met matjes en slaapzakken op hun rug, een plattegrond van Amsterdam in de ene hand en het IDEE-week-passepartoutboekje in de andere. En ook dit jaar ongetwijfeld weer al dan niet ludieke wervingsactiviteiten van alle studentenverenigingen, studentenuitzendbureau ASA, de studentenvakbond en nog een miljoen andere organisaties die iets van je willen (meestal geld, tijd en/of arbeid). Er zijn eerstejaars die nog voor ze een stap in een collegezaal gezet hebben, al een kamer in Amsterdam hebben geregeld, maar tot die happyfew behoorde ik zelf destijds niet. De eerste acht maanden van mijn studie heb ik op en neer gereisd tussen Haarlem en Amsterdam. Daarna begon mijn studietijd feitehjk pas echt toen ik naar Uüenstede verhuisde. WeUicht ten overvloede- Uüenstede is de verzamelnaam voor die groen-rood-blauwe blokkendozen op de grens met Amstelveen die zulke sterke associaties oproepen met stalinistisch Rusland. In mijn huis bevonden zich veertien kippenhokken, een gezamenlijke keuken en een brandtrap waarop je heel Amsterdam kon overzien (leuk met Oud en Nieuw). Je kunt er je neus voor ophalen, maar ik ken ook mensen die hun hele studieperiode thuis zijn blijven wonen en die missen echt bepaalde basisvaardigheden. In Italië is me ooit door een 28-jarige, recent afgestudeerde NapoHtaan gevraagd of de hoeveelheid water in de pan die hij vast had genoeg was om pasta in te koken. En dat durft zich Italiaan te noemen. Nee, dat was op Uilenstede wel anders. Wij bereidden aardappel-anders, vissticks-met-sla, pasta-met-rode-saus en Idp-tandoori alsof het niks was. Op Uilenstede heb ik geleerd hoe je in een nacht een tentamen kunt leren, hoe je een deur open krijgt met behulp van een plastic colafles, hoe je de perfecte tosti maakt, waarom je voUe vuilniszakken beter niet te lang in de gang kunt laten staan en watje moet doen als je 's nachts thuiskomt en er een zwerver op je bank zit (zeggen dat-ie weg moet gaan). Ach ja, mooiste tijd van m'n leven. Daphne tentjes is alumnus van de VU en doet voor een groot deel van het jaar archeologisch onderzoek in Zuid-ltalie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen