Ad Valvas 2007-2008 - pagina 468

PAGINA 4

AP VALVAS 22 MEI 2008

M E N S E N

>Dick

Uitdaging Een doel in het leven, dat is belangrijk. Zo wUde ik ooit voor mijn veertigste een marathon lopen en een hamburger eten. Dat lukte. Daarna heb ik tien jaar lang de marathon van Amsterdam gelopen, maar aan een hambur- , ger heb ik me nooit meer gewaagd. Het ene doel bhjkt herhaalbaarder dan het andere. Soms haal je doelen die je jezelf niet gesteld hebt. Vorig jaar Het ik me als partner registreren, kocht ik een huis en haalde ik mijn rijbewijs. Allemaal in één jaar. Toegegeven, het kon misschien wat minder, maar sommige dingen gebeuren gewoon. Hoe dan ook, ik vond het tijd voor een nieuwe uitdaging. Er zijn mensen die aan condooms bungeejumpen of zich voor een diner van Joop Braakhekke boven het IJ omhoog laten takelen. Met een gezelschap op wintersport of een barbecue Hjkt me ook heel eng. Omdat de redactie van Ad Valvas graag wü dat ik over de VU schrijf, houd ik het dichter bij de De Boelelaan. Voor het hoofdgebouw staat sinds twee maanden een pizza- en shoarmakraam. Beste lezers, ik zet mijn gezondheid op het spel en ga daar een pizza eten. Je moet risico's durven nemen. Zoveel calorieën vraagt natuurlijk om een sportief tegenwicht. Als ik de kraam overleef, ga ik de ultieme uitdaging aan dan tover ik mijn overtollige vetten weer weg op een van die fitnessapparaten van het Sportcentrum VU. Zo'n powerliftgeval lijkt me wel wat, ik heb nogal dunne armpjes. Keuze genoeg, want de locaties van het Sportcentrum schieten als paddenstoelen uit de grond op Uilenstede, in het OZW-gebouw en sinds deze week ook aan de Van der Boechorststraat. Wij van de Griffioen zijn al blij dat we één theater kunnen runnen, maar bij sport hebben ze volgens mij last van een collectieve ADHD Het gerucht gaat zelfs dat op termijn een vierde locatie gepland staat. Een doel heeft natuurlijk een deadUne. Vraag me volgend jaar rond deze tijd eens hoe het bevallen is. Dick Roodenburg is puhliciteitsmedewerker hij het Cultuurcentrum VU, Griffioen

COMVU/KAROLY EFFENBERGER

Visualiseren is niet voor iedereen weggelegd

>Ondertussen bij de ontspanningsworkshop... ... leert docent Anna Wijtsema de deelnemers hoe ze moeten aarden. "Stel je voor datje een boom bent", klinkt haar zalvende stem door ruimte 14A-04. "Voel de zon op je bast. Voel een briesje wind. En voel nu hoe je wortels in de grond schieten. Blijf rustig ademhalen en probeer je gedachten te ordenen." "Gedachten? Van een boom-'" Theologiestudente Lodewieke Groeneveld (22) heeft het er maar moeilijk mee. "Ik heb ADHD, ik kan me echt niet zo lang op één ding concentreren. Eigenlijk kan ik me alleen maar ontspannen als ik heel erg druk ben." Ook de boom naast haar, Jelbrich Terpstra (23, masterstudent computer science) wordt er niet ontspannener van. "Van dat gedachten oprakelen word ik juist gestrest. Ik geloof niet dat dit een goede oefening voor mij is." Dat is helemaal niet erg, vertelt Wijtsema "Voor iedereen werkt iets anders. Deze workshop is alleen bedoeld om je kennis te laten maken met een paar veelgebruikte ontspanningsmethoden." Er is een tiental studenten op komen dagen bij de workshop 'Leren ontspannen', georganiseerd door platform Schib (Studenten Contact Hulp Informatie bij Beperkingen). Drie van de deelnemers zitten in een rolstoel, onder wie psychologiestudente Evelien Wolf (26) "Bij mij slaat

stress meestal meteen op mijn maag. En omdat ik altijd met mijn voeten boven de grond zit, heb ik ook nogal wat moeite met aarden." Een minder goedgelovig mens zou wellicht in de lach zou schieten bij visuaUseringsoefeningen

'Gooije gedachten in die put en hedank Moeder Aarde' in de trant van "Stel je nu een put voor, gooi al je gedachten in die put, en bedankt Moeder Aarde dat ze je zorgen heeft weggenomen." Maar de hier aanwezige deelnemers blijven serieus. Ze willen echt graag weten hoe ze met hun spanningen om kunnen gaan." Bij de volgende oefening moeten de deelnemers

zich concentreren op de ademhaling. Net als bij het aarden moet iedereen in een kring gaan staan. "Ik zal het eerst even voordoen", kondigt Wijtsema aan. Even later staat iedereen met gesloten ogen tamelijk lawaaiig in- en uit te ademen. Bij het inademen moet je je armen naar boven bewegen, bij het uitademen gaan ze weer naar beneden. "Hier krijg ik het benauwd van", klaagt Leontien Voogt (19, eerstejaars religieen levensbeschouwing), die er eerder ook al moeite mee had om zich een boom te voelen. "Ik kan gewoon niet visualiseren." Toch mag deze oefening op iets meer positieve respons rekenen dan de vorige. Marjolein Touwen van Schib is helemaal ontstrest. "Voor mij werkt dit heel goed, ik word er meteen ontspannen van." "Dan is dit dus een goede oefening voor jou", stelt Wijtsema tevreden vast. "Ik hoop dat iedereen er iets aan heeft gehad. Eerlijk zeggen'" "Nou, voor mij was het eigenlijk helemaal niet zo nuttig", verzucht Voogt Ze kan niet visualiseren, niet goed ademen en is er alleen maar gespannener op geworden, verzucht ze. Maar ADHD'er Groeneveld is positief. "Kijk, ik zit al iets stiller dan aan het begin van dit uur. Het werkt wel." DAPHNE LENTJES

>Finalisten Aan de horizon gloort het onvermijdelijke einde. Vier laatstejaars vertellen tweewekelijks over hun dagelijkse beslomnneringen. TEKST: PETER BREEDVELD FOTO S COMVU/PETER VALCKX EN PETER SMITH

"Ik ben erg druk met mijn bestuurswerk voor EOS", zegt Eva van Velzen (26, cultuur, organisatie St management). "Over een paar weken is er weer een ledenvergadering die ik moet voorbereiden, we zijn leden aan het werven, ik ben een draaiboek aan het maken voor mijn opvolger volgend jaar, de inbreng van EOS in de introductieweek moet worden gecoördineerd. Kortom, zat te doen. Ik weet nu wel zeker dat ik mijn scriptie ga stilzetten. Het is beter dat ik me nu honderd procent inzet voor EOS en dan volgend jaar mijn scriptie weer oppik."

"Ik heb sinds een paar weken een vriendinnetje", onthult Joris Beijers (23, criminologie). "Ontmoet tijdens een logeerfeestje in het oosten van het land." Een logeerfeestje?' Dat is toch meer iets voor brugklassers' "Ze is inderdaad nog wat jong", antwoordt Beijers. "Zestien jaar pas. Of dat legaalis?Ligt eraan wat j e met zo'n meisje doet. Wij houden het heel braaf" Beijers is net terug van een studieweek in Zagreb, waar hij onder andere een gevangenis heeft bezocht "Dat zag er moderner uit dan ik had verwacht. Het leek wel een beetje op een Nederlandse gevangenis."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen