Ad Valvas 2007-2008 - pagina 122

A P

PAGINA 12

R E M

AP VALVAS 25 OKTOBER 2007

>Griff

>Lentjes

>De avond van Paula Pielanen Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

San Pan

In Café Uilenstede ontmoeten we Paula Pielanen (24), vierdejaars oudheidkunde. Zij eet daar samen met Sabrina (Hnks op de foto). Je bent sportief gekleed. "Ja, ik heb net yogales gehad in Cultuurcentrum Griffioen. Elke les heeft weer een ander doel, bijvoorbeeld energie krijgen of het negatieve weghalen. Het is behalve ontspannend ook heel inspannend." Op welke manier inspannend? "Nou, houd maar eens drie minuten je been in de lucht Door op je ademhaling te letten, zijn de houdingen veel langer vol te houden. Er zijn ook speciale ademhahngsoefeningen. Zo is er de vuurademhaling, waarbij je een neusgat dichthoudt. Dat ziet er natuurhjk niet uit, twintig man met een vinger tegen hun neus gedrukt." Jidlie doen samen yoga? "We zijn er samen voor de zomer mee begonnen, maar Sabrina is gestopt. We zijn nu alleen voor de gezelligheid een hapje gaan eten Via het vocalistenproject van Griffioen kennen we elkaar. Bij dat project moetje een lied instuderen en uiteindeHjk treed je op met een band Vooraf moet je auditie doen." Vond je dat niet eng? "Daar had ik geen tijd voor. Omdat ik dacht dat het de laatste dag van inschrijving was, belde ik op. Maar het bleek de dag van de auditie te zijn. Ik ben toen gauw in de kleren geschoten, heb snel wat bladmuziek meegegrist en kwam als laatste binnen. Uiteindelijk mocht ik door."

>Cordelia HoMc^SAPitNiS

Welk lied heb je gezongen? "Ik koos voor 'ita.utxjxiX van Christina Aguüera. Dat leek me een goede tiitdaging voor me. Ik houd namelijk van hard zingen en in dat nummer moetje ook klein zingen. Ook herkende ik me in de tekst, de onzekerheid over mijn uiterlijk. Ik ben niet de slankste. Het is goed om tegen jezelf te zeggen datje hoe dan ook mooi bent "

gevraagd voor een gospelkoor én een band. Ik koos uiteindelijk voor de band, want het trok me om in m'n eentje te zingen. Bovendien ben ik niet religieus Het gaat erg leuk. We spelen zowel covers als eigen muziek. De naam staat nog niet vast, maar het wordt waarschijnUjk 'Sajj, een loopje op de gitaar. Ik heb het bedacht, de bassist vindt het ook leuk. Nu de rest nog."

Zing je nu nog wel eens? "Na afloop ben ik

TEKST EN FOTO: LILIAN ROOS

l^^'Ju^

In het dorp waar mijn vader geboren is, Gendt, wonen zevenduizend mensen. Dat zijn er best veel, als j e ze allemaal naast elkaar zet. Maar in Nederland geldt dat als weinig. Van het dorp waar ik momenteel woon, San Pancrazio, weet ik niet hoeveel inwoners het heeft. Maar ik schat twaalf Dat zijn er niet eens veel als je ze allemaal naast elkaar zet Ondanks het lage inwonertal heeft San Pan echter wel alle attracties die een zichzelf respecterend Itahaans dorp minstens moet hebben een koffiebar, een cocktailbar, een barbier en bar slecht geklede plaatseHjke hangjongeren die 's avonds op het dorpsplein tegen hun scooters staan te leunen. Ondanks dat denk ik dat we veUig kunnen stellen dat er over het algemeen niet veel gebeurt in San Pan. Als 's ochtends om negen uur iemands kat ontsnapt is, weet tegen lunchtijd iedereen ervan. De meeste mensen spreken nauwelijks gangbaar Italiaans en als je vraagt of ze wel eens in het buitenland geweest zijn, zeggen ze "Ja, in Milaan." Maar sinds een paar maanden is er hier een kleine groep archeologen uit Nederland gestationeerd. San Pan zal nooit meer hetzelfde zijn. Vroeger bestonden de voornaamste activiteiten op een zaterdagavond uit een ijsje eten en met de auto een rondje over het dorpsplein rijden. Maar als je dat nu probeert, bestaat de kans dat je plotseling geconfronteerd wordt met vier boomlange verschijningen die a. je nog nooit eerder hebt gezien, b. een of ander raar gak-gak taaltje spreken, en c. bier drinken. Ook de vrouwen. Uit halve-literflessen. In Itahe is staren niet onbeleefd en Italianen doen het dan ook veel en graag, met name naar mensen die ze niet kennen. Als ik in San Pan op straat loop, staken mensen her en der hun gesprekken. Kleine kinderen lopen te hoop om een ghmp op te vangen van de buitenlandse die langer is dan hun vader en de blauwste ogen heeft die ze ooit hebben gezien. Gisteren kwam er zelfs een hele klas vol San Panse kleuters bij ons op bezoek. We legden uit wat we hier doen, wat een opgraving is en wat we aUemaal gevonden hebben Daarna mochten ze vragen stellen. Een meisje stak bedeesd haar vingertje op en wees op mijn collega Corine. "Waarom heeft die mevrouw geen schoenen aan'" "Omdat ze uit Nederland komt", legde de juf uit. "Daar is het zo koud, dat ze het hier warm vinden." Je zag het haar denken rare jongens, die Nederlanders.

itó

Daphne Lentjes is alumnus van de VU en doet voor een groot deel van het jaar archeologisch onderzoek in Zuid Italië

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen