Ad Valvas 2007-2008 - pagina 231

AP VALVAS 10 JANUARI 2 0 0 8

L E T T E R E N X N I E U W S

PAGINA 5

Schrijver op locatie 2008: Marcel Möring

i k sta bekend om mijn grote ambities' Marcel Möring komt rondneuzen op de VU zoals hij dat ooit deed als regiojournalist in Drenthe: observeren, rondlopen en veel met mensen praten. In literaire reportages wil hij laten zien hoe de verschillende bevolkingsgroepen op de universiteit samenleven. TEKST: WELMOED VISSER FOTO: RIECHELLE VAN DER VALK

Wat is uw eerste indruk van de VU? "Tja. Het gebouw ademt sterk de sfeer van de new universities, de universiteiten die in de jaren zestig met de democratisering van het hoger onderwijs opkwamen. In Engeland heb je veel van dit soort grootschaHge, betoimen universiteitsgebouwen. Ik ben ervan overtuigd dat het gebouw een grote invloed heeft op de mensen. Als ik zie hoe medewerkers op de VU zitten weggestopt in kleine hokjes, ben ik blij dat ik hier niet de hele week hoef te zijn. Ik heb een werkkamer op de achtste verdieping. Mijn voorganger Abdelkader BenaU was enthousiast over het uitzicht, maar ik vind er - eerUjk gezegd - niet zo veel aan. Toen bleek dat ik ook nog op een pc moet werken, dacht ik: wat kan het leven lelijk zijn." Wat doet u zichzelf aan? "Los van het gebouw, ben ik erg enthousiast over mijn aansteUing. Er lopen op de VU zo veel studenten rond met verschillende culturele achtergronden. Dat maakt het interessant. Toen ik werd gevraagd om schrijver op locatie te worden, hoefde ik niet lang na te denken. Het sluit goed aan bij een idee waar ik al een poosje mee rondloop, om iets te doen met de Isaiah Berlins' theorie van het waardenplxiralisme." Waardenpluralisme? Wat wUt u daarmee op de VU? "De filosoof Berlin [1909-1997, WV] stelt dat verschillende systemen van waarden naast elkaar kuimen bestaan. Als die waarden botsen, dan moeten partijen een manier vinden om eruit te komen. In Nederland zitten we momenteel middenin dat proces. De VU lijkt me de plek bij uitstek om te bestuderen hoe dat in de praktijk

Wie is Möring? Marcel Möring (1957) debuteerde in 1990 met Mendels Erfenis, waarvoor hij de Geertjan Lubberliuizenprijs Itreeg. Voor zijn tweede boek Het grote veriangea kreeg hij in 1993 de AKO Literatuurprijs. In 1997 verscheen In Babyion en in 2006 Dis. Per 1 februari zal Möring Abdelkader Benali opvolgen als schrijver op locatie op de VU.

werkt. Ik weet nog niet precies in welke vorm ik dat wil gieten. Ik zit te denken aan literaire reportages. In elk geval wil ik met veel verschillende mensen praten. Misschien moet ik te werk gaan zoals ik dat ooit deed als journalist voor de Drentse Courant: gewoon rondlopen en zien wat er op me afkomt. Dat lijkt me interessant. Ik ben heel nieuwsgierig." Wat zou u aan allochtone studenten willen vragen? "Hoe het is om met één been in een andere cultuur te staan. Ik denk dat ik ze kan begrijpen omdat ikzelf een joodse moeder heb en een nietjoodse vader. Of je half joods bent of half Turks, maakt geen donder uit. Dat denk je als je jong bent, omdat je achtergrondje dan een identiteit verschaft. Maar de conflicten en problemen waar je tegenaan loopt, zijn precies hetzelfde. Ik ben benieuwd hoe jonge mensen met dat soort conflicten omgaan. In zekere zin is het onderwerp van iedereen, want niemand bhjft meer zijn hele leven in dezelfde straat wonen. We zijn allemaal migranten geworden. Ik hoop dat ik na eenjaar een soort State of the Union kan schrijven over dit thema, waarin duidelijk wordt waar we staan en waar het naartoe gaat." Geen geringe ambitie. "Ik sta bekend om mijn grote ambities." U had eerder dit jaar in NRC Handelsblad een polemiek met Elsbeth Etty over de vraag of er inmiddels geen verzadigingspunt is bereikt in boeken over de Tweede Wereldoorlog. Etty is hoogleraar literaire kritiek aan de VU. Kimt u nog wel met haar door één deur? "Ja, natuurlijk wel. Ik ben haar na die tijd nog een paar keer tegengekomen en we groeten elkaar altijd vriendeUjk. Ik hoop ook dat we komend jaar op de VU gaan samenwerken. Ik wü workshops organiseren voor studenten die zelf schrijven. Daar wü ik graag samen met literatuurwetenschappen doen." Hoe is het om een jaar lang op een universiteit rond te lopen, terwijl u zelf nooit gestudeerd hebt? "Een j aar of tien geleden was ik writer in residence bij het University College London. Dat is me erg goed bevallen. Ik gaf onder meer een vak inleiding in de Nederlandse literatuur. Ik vind het helemaal niet erg om in een totaal nieuwe omgeving rond te lopen. Ik ben goed in integreren. Abdelkader Benali vertelde dat hij het moeilijk vond om contacten te leggen bij de exacte faculteiten. Ik hoop dat mij dat wel lukt, want het is juist interessant om met exacte wetenschappers over filosofische en ethische onderwerpen te praten. En mocht het me niet lukken om mijn weg te vinden op de VU, dan is dat ook interessant voor mijn studie naar de integratie van verschillende groepen op de VU."

Marcel Möring: 'We zijn allemaal migranten geworden'

melige indruk van die universiteit heb en dat past niet zo bij me."

Over integratie gesproken: u woont al jaren in Rotterdam. Gaat u nog inburgeringsproblemen krijgen op een Amsterdamse universiteit?

"Het gebied rondom de VU Hjkt erg op Rotterdam. Dus wat dat betreft moet het goed gaan. Ik heb weinig zin in het forenzen, maar verder interesseert het me niet of het in Amsterdam of Rotterdam is. Bovendien zie ik de VU niet als typisch Amsterdams, de studenten komen uit het hele land. Ik heb een heel ander gevoel over de UvA. Die universiteit ademt wel een erg Amsterdamse sfeer. Ik zou daar waarschijnlijk niet willen werken, ook omdat ik een heel rom-

mijn slechtste beshssing beschouw, is opgenomen in het artikel."

hebben we de juiste keuze gemaakt toen we voor de fusie stemden."

van de wereld verandert het hoger onderwijs wèl."

U beschouwt de fusie als uw slechtste beslissing omdat het bachelor-mastersysteem in Nederland niet goed uit de verf is gekomen, terwijl u van de wetgeving daarover goede dingen voor het hbo verwachtte. Waarom is de fusie uw beste beslissing? "Omdat het de beste beslissing was die ik op dat moment kon nemen, gezien de toekomstscenario's die voor ons lagen. De nieuwe bamastructuur zou voor Windesheim betekenen dat het een instituut werd met een wetenschappelijke en een toegepaste component. De doorstroming van hbo naar wetenschappelijk onderwijs zou vereenvoudigen. In dat licht

Wat is er veranderd? "De toenmaUge staatssecretaris Rutte heeft niet doorgezet, hij heeft het strikte onderscheid tussen hogeschool en universiteit niet durven wegnemen en onderwijsminister Plasterk lijkt die moed ook niet te hebben. Daarom is mijn beste beslissing uiteindehjk mijn slechtste beslissing geworden. We hebben er met z'n allen geweldig veel energie ingestopt en dat is uiteindeUjk voor niets gebleken."

Gaan we nog iets over de VU lezen in een van uw romans? "Voorlopig niet. Ik ben momenteel met twee boeken bezig en die gaan over andere dingen. Maar je kunt natuurlijk nooit weten." Reageren? Mail naar: reclactie@aclvalvas.vu.nl

Fusiepijn De slechtste beslissing die bestuurslid Hein Dijkstra heeft genomen, is die over de fusie tussen Windesheim en de VU. Zo vertelde hij aan het blad Management Team. Ad Valvas vroeg o m toelichting. PETER BREEDVELD

Wat lezen wij nu weer? Hebt u spijt? "Eh, ik vrees dat ik er een beetje ben ingeluisd door de redactie van dat blad. Mij werd gevraagd naar mijn slechtste én mijn beste beslissing. In beide gevallen heb ik gezegd dat dat die fusie was. Maar alleen mijn uitleg waarom ik de fusie als

Moeten die beslissing weer worden teruggedraaid? "Nee, ik verwacht dat dingen op lange termijn toch zullen veranderen, want in de rest

U geeft de politiek de schidd, maar de fusie heeft toch nooit echt geleefd aan de VU. "Daar kan ik me iets bij voorstellen. Vlak na de fusie werd het hele VU-college vervangen en kwam de VU in een soort interbellum terecht. Andere kwesties leidden de aandacht van die fusie af Collegevoorzitter René Smit zei ook bij zijn aantreden dat, wanneer die fusie als een donkere wolk boven de VU zou hangen, die donkere wolk moest worden weggenomen. Daarin heeft hij gelijk. Het mag niet zo zijn dat de fusie, in afwachting van een nieuwe wetgeving, als een loden last om de nek van de VU bhjft hangen, en dat iedereen haar gaat beschouwen als een speeltje van de bestuurders."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen