Ad Valvas 2007-2008 - pagina 126

M E N S E N

PAGINA 4

AP VALVAS 1 NOVEMBER 2007

>Kon!iig

4i?

Wachtlijst Wat ik deze week toch heb meegemaakt op de afdeling interne' Onvoorstelbaar gewoon. Letterlijk onvoorstelbaar, want ik ben er niet geweest. ledere twee weken mogen er veertien studenten beginnen met hun coschappen, maar tot nog toe zit ik er niet bij. Eind vorige week kreeg ik een mau dat ik was uitgeloot voor groep VIII van de algemene co-schappen. Dat is nog eens aardig, want tot dan moest ik van medestudenten die wél mochten beginnen, vernemen dat ik blijkbaar niet was ingeloot. Nu was er nog geen Hjst met groepen en begindata beschikbaar toen ik me aanmeldde voor de co-schappen in oktober, dus groep VIII zei me niet zoveel. Binnen vier telefoontjes wist ik dat groep VIII start op 19 november. Aangezien de andere geadresseerden zichtbaar waren, was een kleine rekensom voldoende om erachter te komen dat ik welHcht nog eens twee maanden moet wachten (kerstreces niet meegerekend). 'Reden hiervoor is dat er zich meer studenten hebben aangemeld dan onze verwachting was', aldus de e-maü. Studenten uit het oude curriculum worden massaal gedwongen vóór 2010 af te studeren, maar bij de faculteit zien ze deze stapeling niet aankomen Gelukkig is het verder mijn eigen schuld ik word ingedeeld op basis van de datum van mijn laatste tentamen/practicum. Dat studieresultaten niet bij iedereen op de juiste datum worden ingevoerd in de registratiesystemen, doet daar natuurhjk niks aan af. Dat de ene student met veel smeken de resultaatdatum wel juist krijgt gecorrigeerd en de ander geen gehoor krijgt, zal wel een fabeltje zijn. En dat er studenten co-schappen lopen die hun master/doctoraalbul nog niet eens hebben, terwijl ik vorige maand ben afgestudeerd, is alleen maar verwarrend voor de buitenstaander. Volgende keer tien verschillende manieren om een zwaan te origamien of een uiteenzetting van de voor- en nadelen van wasmiddel inpoedervorm. Spannend' Ludi Koning is vijfdejaars geneeskunde. Tweewekelijks schnjft zij een column over haar studentenleven.

PMet de mensa-gehaktballen kun je iemands hersens inslaan, maar tijdens de medewerkersavond is het eten verbazingwekkend lekker

>Ondertussen in de foyer... ... staat Eric-Jan Hartstra een beetje zenuwachtig om zich heen te kijken. Hartstra organiseert de medewerkersavond: een maaltijd met cabaret toe. Het is vijf uur en er zit nog maar een handjevol mensen aan de bistroachtige tafeltjes die voor de gelegenheid in de foyer zijn neergezet. Achter de bar staat de drank al klaar. Op lange tafels worden roestvrijstalen schalen geïnstalleerd waarin lasagne en torteUini warm worden gehouden. Bij de trap naar de aula vermeldt een bord vrolijk dat er boven nóg honderd plaatsen zijn. "Het wordt zeker nog wel drukker, hoor", bezweert hij. "We hebben vierduizend uitnodigingen de deur uitgedaan. Daarvan hebben ongeveer 450 mensen zich aangemeld. Die komen echt nog wel." Hij krijgt gelijk. Tegen kwart voor zes is ook de ruimte bij de aula helemaal gevuld en staan mensen in de rij voor een bord pasta. Johannes Huijzer staat helemaal achteraan met een leeg wijnglas in de hand. "Ik drink te snel. Dit was mijn tweede wijntje al en je hebt maar recht op drie drankjes." Beteuterd laat hij zien hoe met een dikke rode stift twee van de drie drankicoontjes op zijn uitnodiging zijn doorgestreept. "Ik ben hier met mijn vriendin, zij is aan het promoveren bij rechten. Zelf werk ik bij Stibbe, het advocatenkantoor. Daar gaan de personeels-

feestjes héél anders. De drank is daar niet op de bon." Aan een van de tafeltjes zit Rob Schmitz, medewerker bij scheikunde, met zijn vrouw Ans. Op de vraag hoe lang hij al op de VU werkt, slaat hij

'Bij advocatenkantoor Stïbhe is de drank niet o]p de hon' gelukzalig zijn handen ineen, buigt zich samenzweerderig voorover en fluistert trots "In maart achtendertig jaar!". Met rode wangen vertelt Schmitz over zijn Hefde voor het werk. "Ik geniet nog elke dag. Je hebt altijd jonge mensen om je heen, daardoor bHjf je zelf ook een beetje jong. Er veranderen natuurlijk wel dingen. Toen ik hier kwam werken, was ik zelf ook in de twin-

tig. Toen stond ik veel dichter bij de studenten dan nu. Nu begrijp ik ze soms niet meer zo goed. Studenten van nu zijn bijvoorbeeld veel minder betrokken bij wat er in de wereld gebeurt. Dat vind ik soms wel jammer, hoor." Barbara Vazquez, redactieassistent van Ad Valvas, schuift aan in de rij voor de lasagne. "Ik heb helaas geen tijd voor de cabaretvoorsteUing, maar ik kom wel even eten. Normaal kun je met de gehaktballen van de mensa iemands hersens inslaan, dus ik ben benieuwd." Verderop staat Anna Kaal, promovenda bij Engels, met een bord pasta in de hand. Ze heeft haar vriend Bas meegenomen, die net besloten heeft nog een keer op te gaan scheppen. "Ja, het eten is verbazingwekkend lekker. Goede deal hoor, voor " twee euro. Als ze dit nou ook in de mensa serveerden..." Ze is niet gekomen om haar collega's te zien. "Die spreek ik al vaak genoeg. Ik kom eigenlijk speciaal voor Ronald Goedemondt, de cabaretier. Ik heb van vrienden gehoord dat hij heel goed is. Ik heb er zelfs mijn baUetles voor afgezegd vanavond. En dat wü wat zeggen, want we hebben binnenkort weer een uitvoering." MARIEKE WfTHAGEN

>Nieuwe lichten Als je begint met studeren, is alles nieuw. Vier eerstejaars vertellen in Ad Valvas tweewekelijks over hun dagelijkse beslommeringen. TEKST: WELMOED VISSER FOTOS VU/YVONNE COMPIER

"Ik heb vandaag mijn rijbewijs gehaald'", vertelt Jörn Varenhorst (18, econometrie). "Ik ben echt superbhj. AUes ging goed De vorige keer had ik een ingreep, omdat ik een bus op een kruispunt niet had zien aankomen. Nu zat alles mee Ik ga zo naar het stadsdeelkantoor om het te laten maken. En dan wil ik binnenkort beginnen met motorrijles. Met mijn sport gaat het iets minder goed. We hebben gisteren de finale verloren van de Amsterdam Panthers. In de rust stonden we nog voor. We hadden eigenlijk moeten winnen. Dat was wel een domper, maar we zijn nog steeds tweede van Nederland."

"Ik ben vanochtend om kwart over vijf opgestaan om Metro's uit te delen", vertelt Janine Vink (20, religie en levensbeschouwing). "Ik stond bij de Henk Sneevlietweg. Om kwart voor tien waren ze op en kon ik naar huis Aan het eind van vorige week had ik wel een slaaptekort. Een nacht had ik maar drie uur geslapen en een andere nacht anderhalf. Vandaag ga ik solliciteren als slaapwacht in het verzorgingshuis waar mijn moeder werkt. Dan moetje 's nachts soms op als er iets gebeurt, maar het grootste deel van de tijd word je slapend rijk. Dat is beter natuurlijk."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen