Ad Valvas 2007-2008 - pagina 66

PAGINA 1 6

A D

AD VALVAS 20 SEPTEMBER 2007

R E M

>Griff

>Lentjes

.€m(£_

>De avond van Jouke Rozema Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

Stenen tekenen

Bij Filmhuis Griffioen ontmoeten we Joxike Rozema (21), vierdejaars aardwetenschappen. Hij gaat met Rob (rechts op foto) naar de film CashhaÓL.

Wat brengt jullie bij deze film? "We zijn vieze mannetjes en werden getrokken door de poster met de naakte vrouw. Nee, Rob had over deze film gehoord en ik heb een beetje op internet gekeken. Ik ken de regisseur nog niet, dus dat is leuk. En het is een kleine productie." Je houdt van kleine producties? "Ja, daar zit meestal een beter verhaal achter. Zo vind ik Tom Tykwer een erg goede regisseur. Hij heeft kortgeleden de grote productie Perfume the Story of a Murderer geregisseerd, daarvoor heeft hij kleinschaligere films gemaakt. Zijn films spelen zich altijd afin grote steden waar veel leven is, maar waarbinnen de hoofdpersoon zich eenzaam voelt." Herken je dat? "Nee, niet dat ik me eenzaam voel. Wel de drukte van een grote stad. Ik kom van het platteland, Afiddenbeemster. Ik keek er erg naar uit om naar Amsterdam te gaan, maar tegenwoordig vind ik het ook heerlijk om een weekendje bij mijn ouders te zijn. De rust van het platteland, de ondergaande zon, het is heerlijk met een biertje in de achtertuin. Ik hoef daar niks en gebruik bewust geen internet." Ga je vaak naar de film? "Nee, niet vaak. Dat ik redeUjk wat van films weet, komt vooral door mijn vrienden. Dat zijn echte filmfreaks die

een abonnement op de bios hebben. Ik vind de film belachelijk duur. Het verbaast me dat er ondanks die hoge prijs zo veel mensen gaan." Hier bij Griffioen valt die prijs best mee. "Jazeker, dit is goed te doen. Ik was hier nog nooit geweest. Het is sowieso de eerste keer dat een afspraak van Rob en mij doorgaat. We keimen elkaar al zo'n acht jaar, maar afspreken lukt nooit. Dat is bizar, want we kunnen goed met elkaar opschieten. Ik ken Rob van het

Noord-Hollands Jeugdorkest en nu zitten we samen in het VU-orkest." Waarom lukte het nu wel? "Rob woont sinds een maand ook hier op Uilenstede. Daarnaast waren vorige afspraken minder concreet, terwijl we voor deze fiJm echt hebben gereserveerd. Misschien heeft dat geholpen." TEKST EN FOTO: LILIAN ROOS

>Cordelia NASPEL

i^

Ze zeggen wel eens dat archeologen tameüjk sceptisch tegenover het begrip tijd staan, omdat ze constant met het verleden bezig zijn en daardoor het relatieve van het hiemumaals inzien. In een pocketboekje uit The X-Files-seiie dat ik een keer in het vliegtuig heb gelezen, hadden ScuUy en Mulder een afspraak met een archeoloog in een museum. De man was te laat. 'Archeologen houden zich met hele mUlennia tegelijk bezig', reageert Mulder. 'Denk maar niet dat hij het ook maar doorheeft dat hij nu vijf minuten te laat is.' Uitgaande van deze logica is het maar goed dat er geen geoloog of zo in het boekje figvireerde. Want dan was het wel een erg langdradig verhaal geworden. 'Geologen houden zich met de complete geschiedenis van de aarde tegelijk bezig, denk maar niet dat hij het nu ook maar doorheeft dat hij vijftien jaar te laat is.' En archeologen houden zich trouwens niet met hele millennia tegeUjk bezig. Althans, ik niet. Waar ik me dezer dagen voornamelijk mee bezighoud, is het tekenen van stenen. Hiervoor bestaat een meetmethode die technisch zo ingewikkeld is dat ik me er steeds weer over verbaas dat ik hem snap. Maar goed, ik heb dan ook niet voor niets vijf jaar gestudeerd (sprak zij met licht ironische ondertoon). Het is de bedoeling dat aan het eind van deze week aUe muren, losse blokken en verdwaalde dakpannen die we hebben blootgelegd, op nüUimeterpapier staan En ja, je zou er ook een foto van kunnen maken. Maar dan hebben wij archeologen niets meer te doen. Behalve opgraven, maar daar hebben we arbeiders voor. Naast stenen tekenen, heb ik mijn volledig relatieve hiemumaals de afgelopen weken opgeofferd aan het wassen van aardewerkscherven (inderdaad, met een tandenborstel) en in water zeven van bodemmonsters. Wat overigens bijna niets heeft opgeleverd, behalve verdronken mieren. Verder ben ik verbrand in mijn nek, verkouden geworden, en hebben we de werktijden verzet van zes tot twee naar half zeven tot half drie. Zo sceptisch staan we namelijk ook weer niet tegenover de tijd (met name als het donker is). Ik ben hier komen werken omdat ik meer veldervaring op wilde bouwen, maar een archeologische opgraving kan soms zo ontluisterend on-Tomb Raider zijn. Ik heb Lara Croft althans nog nooit stenen zien tekenen. Ik weet ook wel dat het leven geen film is, en al helemaal geen computerspelletje. Maar kunnen we nou niet wat vaker een beetje doen alsof? Daphne Lentjes is alumnus van de VU en doet voor een groot deel van het jaar archeologisch onderzoek m Zuid Italië

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen