Ad Valvas 2007-2008 - pagina 541

17 PETER BREEDVELD >FOTO'S: JOHN SMITH

Wereldverbeteraars in de woestiin

I

studente politicologie Rachida Abdellaoui bracht vijf dagen in de Omaanse woestijn door met een groep vrouwen uit alle werelddelen. Om meer onderling begrip te kweken. Zittend in een decor van zand, tenten en liameien neem ik in gedacliten onze eerste dag in de woestijn nog eens door. We werden waiilier in een l<amp genaamd: Duizend-enéén-nactit, of in liet Arabisch Aif leila wa ieila, en deelden samen het eerste mooie moment van de reis: de zon die opkwam vanachter de duinen. Meer hadden we niet nodig om de afgelopen nacht te doen vergeten, toen de temperatuur naar nul graden zakte. Onze tenen bevroren! ik klaag niet; ik ben helemaal klaar voor de uitdagingen die voor ons liggen. Dat schreef studente politicologie Rachida Abdellaoui (23) in haar dagboek, dat ze bijhield tijdens haar verblijf in Oman, een land aan de zuidkust van het Arabische schiereiland. Samen met zeventien andere vrouwen uit landen overal ter wereld verbleef ze afgelopen februari vijf dagen in de woestijn, om daar als vertegenwoordigers van verschillende culturen 'met elkaar in dialoog te gaan'. De reis werd georganiseerd door Connecting Cultures, een Omaans initiatief om in samenwerking met internationale organisaties 'diversiteit te vieren, culturele stereotypen weg te nemen, gemeenschappelijke waarden te ontdekken en zo onderling begrip te kweken'. Abdellaoui was een van de twee VU-studenten die werden geselecteerd voor de reis [de andere was René Koekkoek, student wijsbegeerte en geschiedenis, helaas niet beschikbaar voor een interview, red.].

Na de standaardvragen "Aanvankelijk stelde iedereen elkaar de bekende standaardvragen", vertelt Abdellaoui. "Ik begon tegen een Saoedische vrouw ook meteen over het feit dat vrouwen in SaoediArabië niet mogen autorijden. Bij een Australische vrouw ging het over kangoeroes en mij werd gevraagd waarom ik als moslim geen hoofddoek draag. Maar dat was het begin. Daarna ging het over zaken die écht belangrijk zijn, en toen bleek dat we eigenlijk allemaal hetzelfde nastreven: vriendschap, familiebanden, carrière." De hele wereldproblematiek is in die vijf dagen de revue gepasseerd: politiek, 9 / 1 1 , de oorlog in Irak, de 'islamhype'. "We hebben het zelfs over Theo van Gogh gehad", aldus Abdellaoui. "En toen ik daar was, stond Geert ~i Wilders' film Fitna op het punt te verschijnen, en mij werd gevraagd wat ik daar nou van vond." "Het is bizar hoe snel zo een grote groep vreemdelingen verandert in een hechte familie", zegt Abdellaoui. "Je deelt dezelfde tent, zit 's avonds met elkaar om het kampvuur, hebt geen enkele afleiding, mobiele telefoons werken daar met, je bent helemaal op elkaar aangewezen, dan ontstaat er een band", legt Abdellaoui uit. "We hebben de mooiste gesprekken gehad."

hopen dat, doordat we de kans krijgen onze visies met elkaar te delen, we ons bewuster worden van het feit dat we uiteindelijk allemaal deel uitmaken van dezelfde mensheid. De geschiedenis bewijst dat we alleen maar meer van elkaar verwijderd raken als we ons op de verschillen blijven richten. In de woestijn zijn we ver van het internet en mobiele telefoons, ver van alles dat ons kan afleiden: nu kunnen we ons eindelijk op elkaar gaan richten.

Verzengende hine De derde nacht wilde Abdellaoui wel eens buiten de tent slapen. Samen met een stel anderen ging ze dicht tegen het haardvuur liggen. "We hoorden de wolven huilen en de volgende ochtend zagen we de sporen van een of ander dier dat vlakbij ons was geweest. Heel apart."

'We hoorden de wolven huilen'

Bang is ze nooit geweest, ook met toen ze op een enorme witte spin stuitte. "Je kon zijn gezicht zien, zo groot was die!" Overdag was de hitte verzengend en nergens was schaduw. De woestijnreizigers droegen allesbedekkende kleding, 's Ochtends en 's avonds was het te koud om je goed te kunnen wassen. "Maar dat kon ons daar toch weinig Ik ben dankbaar dat Ik deel uitmaak van deze schelen. In de wildernis word je snel een stuk minder ijdel." Abdellaoui sloot vriendschap groep meiden. Het zijn allemaal ambitieuze, veelzijdige en diverse - in de breedste beteke- met een kameel die Farah heette, Arabisch voor blijdschap. "Kamelen kunnen wild zijn, nis van het woord - vrouwen. We zien de wemaar Farah was rustig en betrouwbaar." De reld allemaal op onze eigen manier. Het is te

eigenaar van de kamelen was een ruig uitziende Omanees, een Arabische Marlboro-man met een stoere zonnebril. "We spraken nooit met hem, zagen hem wel eens stil vanaf een heuvel de horizon afspieden. Na afloop gaf hij ons een dichtbundel van zijn eigen hand, bleek hij een in Omaan bekende dichter te zijn, Ibrahim el Hayri."

Bevoorrecht De laatste dag kregen de deelnemers de opdracht zich af te zonderen en een brief aan zichzelf te schrijven. Die brief krijgen ze in de toekomst [over eenjaar, vijfjaar? Abdellaoui is vergeten het te vragen, red.] opgestuurd. Abdellaoui laat in het midden wat ze heeft geschreven. "De reis was geen life changing experience, de dingen die ik ontdekt heb, over mezelf en over anderen, wist ik eigenlijk al wel. Maar het is goed om momenten te hebben waarop je je die dingen realiseert. Bijvoorbeeld dat we in Nederland enorm bevoorrecht zijn. Dat we zomaar kunnen gaan studeren is hier vanzelfsprekend, maar andere mensen moeten keihard werken om dergelijke kansen te krijgen." En dat de deelnemers aan een dergelijke reis van tevoren al van goede wil zijn en open voor elkaar staan, dat realiseert Abdellaoui zich

ook. "Echt interessant zou het worden als je een paar wereldleiders met elkaar in de woestijn zet, of radicaliserende jongeren uit verschillende kampen. Mensen die aan een reis als deze meedoen, willen allemaal de politiek in of op een andere manier de wereld verbeteren. Het heeft dus wel degelijk veel zin om dit soort dingen te organiseren." Abdellaoui is zelf ook actief in allerlei maatschappelijke organisaties. Ze is betrokken bij Young Global People, een studentennetwerk, nam deel aan de BKB Academie (een jong talentennetwerk) die een eenjarige cursus over politiek, media en macht aanbiedt. Hiervoor reisde ze naar de VS om Obama en McCain van dichtbij te analyseren. In april was ze betrokken bij de organisatie van een studiereis naar de Gazastrook, om zelf een oordeel te kunnen vormen over de Palestijns-Israëlische kwestie. Ze vindt zichzelf een internationaal georiënteerde idealist, en ze schaamt zich er met voor de wereld te willen verbeteren, al weet ze hoe hoogdravend dat klinkt. "Ik wil een steentje bijdragen aan meer onderling begrip." Deze ambitie is in de woestijn in Oman alleen maar versterkt. Zie ook www.connectingcultures.co.uk

IKEZDNDENMEDEDEllNGEH

Nexus-masterclass Sidney Blumenthal politiek strateeg en Clmton-topadviseur

'Inside the US Presidential Election' 9 september 2008 om 14.30 u. Aula Umversiteit van Tilburg Toegang gratis voor studenten, aanmelding verplicht www.nexus-instituut nl

Respondenten nodig voor sociaalwetenschappelijk onderzoek ? Representatieve online-panels www.online-onderzoek.nl Flycatcher Internet Research Maastncht 043-3262992

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen