Ad Valvas 2007-2008 - pagina 484

AD VALVAS 29 MEI 2008

M E N S E N

PAGINA 4

>Koniiig

Zeldzaam Ik kijk op van mijn scherm. Voor me zit de halve famüie Kooistra. Mevrouw Koeistra kampt al jaren met psychiatrische problemen. Tenminste, dat is het predikaat dat diverse artsen op het dossier van mevrouw Kooistra hebben geplakt. Meneer Kooistra vertelt halfin tranen dat voor de 'ellende' begon, zijn vrouw de liefste, charmantste persoon in de wereld was. Altijd behulpzaam, VToHjk en energiek. Mevrouw Koeistra Ujkt zich niks van het relaas aan te trekken, verdwaasd Idjkt ze voer zich uit. De nieuwe huisarts dacht aan een vroege dementie, maar de famüie Kooistra was ze boos over wéér een nieuwe diagnose, dat ze een verwijzing naar de specialist hebben geeist. De oudste dochter legt uit dat na de geboorte van haar jongste zusje haar moeder allerlei klachten kreeg. De dokters stelden een postnatale depressie vast, maar ondanks therapie bleef moeder ontzettend moe. Er komt niks meer uit haar handen, terwijl ze vroeger ze'n bezig bijtje was. Ik knik begrijpend naar de familie en stel de cruciale vraag: "Hebben de kinderen allemaal borstvoeding gehad?" Meneer Kooistra antwoordt dat de oudste kinderen beiden borstvoeding hebben gekregen, maar dat bij de jongste de borstvoeding nooit op gang is gekomen. De familie dacht dat het aan de postnatale depressie lag. Ik weet genoeg. De opleider knikt bewonderend als ik hem even later mijn diagnose voorleg. Een paar weken na de behandehng komt de familie Kooistra in tranen van blijdschap naar me toe. Hun moeder is weer helemaal de oude en... "Ludi?" Mijn mede-co staat in de deuropening, "ga je mee lunchen? Wat ben je aan het doen?" Geschrokken vertel ik hem dat ik aan het studeren was. "Het syndroom van Sheehan? Ik word gek van al die zeldzame aandoeningen, hoe onthoud jij dat toch allemaal?" Ik pak mijn lunchgeld: "Geen idee... Gewoon goed leren..." Ludi Koning is vijfdejaars geneeskunde en loopt sinds kort co-schappen. Tweewekelijks schnjfi zij een column over haar studentenleven

COMVU/PETER VALCKX

Alleen zijn vrouw begrijpt waar Iraad Bronner (rechts) mee bezig is

>Ondertussen in het Auditorium... ... promoveert biomedicus Iraad Bronner op zijn proefschrift Aggregating knowledge on tau - Characterising PTDP-17 and relating disorders. Intrigerende titel, nietwaar? Uw razende reporter begrijpt niet veel van wat er gezegd wordt tijdens de verdediging. "Als je het hebt over een gereguleerde pathway, zou ik verwachten dat er minstens vijftien genen zijn opgereguleerd", is een opponent juist bezig te zeggen als hij het Auditorium binnenkomt. Uw verslaggever is niet de enige die er niks van snapt, zo blijkt tijdens de receptie na afloop in café-restaurant De Veranda. "Ik begreep er geen bal van", bekent jeugdvriendin Karin Seijdell, die zelf in de geestelijke verzorging werkt. "Ik heb wel mijn best gedaan het te volgen. Het gaat om mutaties in het tau-gen, waardoor Alzheimer wordt veroorzaakt." Dennis de Graaf, die met Bronner op school heeft gezeten en nu iets bij TNO doet, kon het alleen volgen toen het over statistiek ging. "Daar weet ik wel iets van." Op de promotie zijn ook veel onderzoekers die op dezelfde afdeling, Human Genomics, werken waar Bronner zijn promotieonderzoek heeft gedaan. Yue Fang, bijvoorbeeld, onderzoekt de genetische aspecten van de ziekte van Parkinson. "Er zijn dus wel raakvlakken, maar echt

begrijpen doe ik het onderzoek van Bronner niet", zegt hij. "We zijn allemaal bezig met onze eigen specialisaties op het gebied van neurodegeneratieve aandoeningen, en op congressen proberen we elkaar duidehjk te maken wat het precies is, wat we doen en wat we ontdekt hebben." Thais Rizzi weet ook veel van Parkinson en Alzheimer, maar dan de cognitieve aspecten ervan. "Dus sorry, misschien kun je beter aan

'Ik begreep er geen hal van' iemand anders vragen waar Bronners onderzoek over gaat." Simge Aykan snapt het wel, ze gaat Bronners werk voor het VUmc zelfs voortzetten. Bronner heeft zelf inmiddels een onderzoeksplaats in Cambridge. Geduldig legt Aykan uit dat het tau-gen normaUter twee producten heeft die soms van elkaar afwijken, waardoor er Parkinson (of Alzheimer) ontstaat, maar uw

verslaggever kan er geen chocola van maken. Bronners moeder heeft het werk van haar zoon altijd nauwlettend gevolgd. Ze is erg trots op hem en terecht, want Bronners promotor Peter Heutink had bij het uitreiken van Bronners doctorsgraad al gezegd dat zijn onderzoek belangrijk en actueel is. Door zijn opponenten is Broimer het vuur flink na aan de schenen gelegd, maar dat vond zijn moeder niet erg. "Hij heeft laten zien dat hij kan vechten." Bronner is pas getrouwd met Burcu Anar, die hij in het laboratorium heeft ontmoet. Volgens Heutink zijn er uitzonderlijk veel echtparen die onderzoek doen naar het tau-gen, Heutink zelf inbegrepen. Daar zitten veel voordelen aan, vindt Anar. "Omdat we hetzelfde leven leiden, hoeven we elkaar niet veel uit te leggen." Gevaar dat het thuis aan tafel over niks anders dan werk gaat, is er volgens haar niet. "We hebben veel andere interesses." Toen Bronner een aanstelling in Cambridge kreeg, vond ook zij snel werk, aan het gerenommeerde Sanger-instituut, waar ze onderzoekt hoe het himiane genoom is gesequenced. Whatever, man. PETER BREEDVELD

>Finalisten Aan de horizon gloort het onvermijdelijke einde. Vier laatstejaars vertellen tweewekelijks over hun dagelijkse beslomnneringen. TEKST: FLOOR BAL FOTOS VU/PETER SMITH

"Mijn hele kamer ligt vol met blaadjes met schema's", vertelt Lisene Bruin (24), student wiskunde. "Soms krijg ik op een onverwacht moment een idee, dan schrijf ik het meteen op. Dat is altijd zo bij wiskunde, je moet zelf met oplossingen komen. Zoals nu, ik heb het vermoeden dat twee punten bij elkaar gaan komen. Maar het is best lastig om het te bewijzen. Meestal bedenk ik een oplossing wanneer ik verbindingen tussen puntjes aan het tekenen ben. Nee, ik heb met het mooie weer niet op het strand gelegen. Dat is toch niet de beste plek om na te denken." ÏÜLLAJLÜJ

"AUes wat mis kon gaan, is misgegaan", vertelt Roderick Voordouw (24), masterstudent bewegingswetenschappen. "Tijdens de test kwam het obstakel regelmatig niet naar boven of viel het zelfs uit elkaar. Het vlaggetje dat de loopsnelheid moest aangeven, had een eigen wil en deed het vaak niet. UiteindeUjk hebben we alles opgelost, meestal door het programma even uit te schakelen. De hele maand juni hebben we gereserveerd om te rekenen. Aan het eind moeten we een eerste versie afhebben. Ik heb er zin in, het is allemaal hartstikke leuk. Dit is waarvoor ik opgeleid ben."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen