Ad Valvas 2007-2008 - pagina 480

A P

PAGINA 1 6

AD VALVAS 22 MEI 2008

R E IVI

1 .,*

>Lentjes

>Griff

i^«7-,»#.]?a^jf

>De avond van Astrid Lübeck Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door? Voordat ze begint aan haar avonddienst achter de bar van Café UUenstede drinkt Astrid Lübeck (20, tweedejaars bewegingswetenschappen) nog even een koffie aan de bar.

Twaalf margarita's

Een van de vele VU-studenten zeker? "Dat valt nogal mee. Ik ben samen met één ander meisje de enige student hier, de rest is allemaal afgestudeerd of van een andere universiteit. Ze wonen ook lang niet allemaal op UUenstede, zoals ik. Het is voor mij echt om de hoek, waarschijnlijk werk ik daarom nog steeds hier na twee jaar." Niet omdat het prachtig werk is? "Ik ken natuurlijk bijna iedereen hier. Maar als de opkomst niet zo groot is dan is het wat minder leuk. Vanavond vind ik dat trouwens niet zo erg Het is maandag en dat betekent vroeg afsluiten. Aan het begin van de week neemt iedereen zich nog voor het niet te laat te maken, dus heb ik morgenochtend geen moeite met opstaan Gewoon weer om negen uur coUege'"

gevallen, maar ik zou het graag breder wiUen trekken."

Bewegingswetenschappen dus. "Mijn speciahsatie is psychomotorische therapie. Ik wil onderzoek doen, maar ik weet niet of dat in Nederland kan. Je wordt al snel therapeut, waarbij je mensen helpt met heel specifieke psychische problemen. Bijvoorbeeld een man die niet meer durft te juichen omdat hij vroeger gestraft werd als hij dat deed, of een anorectisch meisje. Allemaal heel individuele

Terug naar het café. Nog favoriete vaste gasten? "We hebben er een paar, die kale daar bijvoorbeeld. Die zit hier echt altijd. Ik weet precies wat ze drinken. Een tijdje terug hadden we iemand die dropshot-cola dronk. Elke woensdagavond. Een giftig groenbruin goedje met bruin schuim er bovenop. Dat drinkt hij nu niet meer. Maar het kan nog veel smeriger. Laatst had een groep eters de asbak volgetuft."

Volgewat? "Volgetuft. Brabants voor volgespuugd. Ik denk dat ze het eten niet lekker vonden of zo. En natuurlijk hebben we de vaste groep pokeraars die wel eens vieze dingen doet, of jongens die een tijdje op de koelkast komen zitten, voor de lol. Maar over het algemeen is dit een leuk bijbaantje. We komen trouwens mensen te kort." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

>Cordelia HooÊ> Tij D

% -^ s 4->

^

iäh

Vorige week moest ik weer naar de opticien. Een hels oord op de vierde verdieping van de Bijenkorf, bevolkt door malafide lieden die mij heel veel geld willen aftroggelen en sadistische spelletjes spelen in de trant van- "Kun je de onderste regel hardop voorlezen?" De afgelopen jaren heb ik mijn lenzen steeds bij dezelfde brillenwinkel in Lecce gekocht en ben ik er voor het gemak maar even van uitgegaan dat mijn oogafwijking ondertussen niet verergerd was. Want ja, dat ga ik toch niet door zo'n Italiaan laten testen. Ik heb ook een brü, want dat moest van de oogarts, maar als ik die opzet zie ik eruit als een trol en ziet de wereld eruit zoals wanneer je twaalf margarita's op hebt. (Niet dat ik ooit twaalf margarita's heb gedronken. Nee zeg, het idee.) "Met deze sterkte is het wat lastig accommoderen bij de overgang van lenzen op bril", heet het in vaktermen. Ik werd zonder lenzen bij de opticien op het matje geroepen. Dat moest, anders kon hij mijn oogafwijking niet meten. Je denkt dat de wetenschap voor niets staat en dat de dokters ontzettend knap zijn tegenwoordig, maar dat kurmen ze dan weer niet. "U moet uw bril wel meenemen, hoor", voegde hij er nog aan toe. Ja, dat haal je de koekoek. "Ik denk dat ik hem ook maar opzet, in het kader van de verkeersveiligheid en mijn eigen levensverwachting", wilde ik antwoorden, maar zo ad rem ben ik altijd pas achteraf Ik nam plaats in de vertrouwde verstelbare stoel en onderging gelaten de gebruikelijke serie vernederingen "Deze éne letter hier, kunt u die lezen? Echt niet?" Veel mensen vinden het eng om op de weegschaal te gaan staan, ik daarentegen vrees de uitdraai die na zo'n oogonderzoek uit het belendende machientje komt. Vooral als de opticien die dan eerst zelf gaat lezen en je aankijkt met zo'n blik van hmhm, jaja, zozo. Om de spanning te breken, ging ik maar eens viitgebreid mijn handen wassen en mijn lenzen weer inzetten. Wat leidde tot de volgende onaangename ontdekking als je een hele ochtendje bril op hebt gehad en dan weer je lenzen inzet, lijkt het óók alsof je twaalf margarita's op hebt. Twaalf margarita's in de Bijenkorf Ik moest wankelend naar huis. O ja, en ik heb min acht en een half links en min zeven driekwart rechts. Daar schaam ik me dus helemaal niet voor. Daphne Lentjes is archeoloog en begint in september aan haar promotieonderzoek aan de VU.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen