Ad Valvas 2007-2008 - pagina 55

AP VALVAS 20 SEPTEMBER 2007

S T U D E N T E N

PAGINA 5

Studente Marije Boer over internationale uitwisseling

'Waarom ben ik het met de Jordaanse studenten eens?' IKV Pax Christi organiseerde onder de titel 'Who are I?' een uitwisseling voor dertig jongeren uit Nederland, Duitsland, Jordanië en Libanon. In maart bezochten de studenten uit het Midden-Oosten Nederland - in augustus was het tegenbezoek in Jordanië. Theologiestudente Marije Boer was erbij en kwam tot verrassende ontdekkingen over haar eigen vooroordelen. TEKST: MARIJE BOER U T R E C H T , l o M A A R T 2007

Dit is het moment, denk ik. Dit is de kans om mijn eigen mening met al deze mensen te delen. Ik ben in een moskee, omringd door mensen uit heel verschillende landen, achtergronden en culturen. Iemand geeft me het teken dat ik mag spreken- "Het is absoluut verkeerd om mensen vrijheid van meningsuiting te geven wanneer ze dit alleen gebruiken om anderen te kwetsen." Aan de overkant van de zaal staat een aantal mensen op. Ik word nerveus, probeer om mooie Engelse zinnen te formuleren en de beste argumenten voor mijn standpunt te geven. Ik moet snel zijn, omdat de anderen ook hun mening willen geven. Wanneer ik weer ga zitten, voel ik me trots. Ik heb mijn eigen mening en ik heb gelijk, denk ik. Ik luister naar mijn tegenstanders. Plotseling besefik dat veel aanwezigen die tegen mij argumenteren uit mijn land komen. Ik kijk naar mijn medestanders die links en rechts van mij zitten. Ik ben de enige Nederlander aan deze kant. De studenten om mij heen zijn Jordaniers. Tegenover mij zitten de Nederlanders en Libanese studenten. Waarom zitten de Libanese studenten tegenover de Jordaniers? Door alle vragen die in mij opkomen, vergeet ik om mijn hoofd bij het debat te houden. Waarom ben ik het op dit punt met de Jordaanse studenten eens' Hoe ben ik tot deze mening gekomen? Wat vormt mijn identiteit''

Marije Boer

van de weinigen daar die zichzelf als christeHjk beschouwen. Mijn eerste verwachtingen zijn niet uitgekomen en dat zal tijdens deze uitwisseling nog vaak gebeuren. Nooit geweten dat ik zoveel vooroordelen heb. J O R D A N I Ë 0 E R A S H ) , 1 8 A U G U S T U S 2007

mensen leken wel iets te doen te hebben, of ze hielpen elkaar met dingen die versjouwd moesten worden. Vooroordeel nummer 3 kwam wel uit Er zullen veel vrouwen met hoofddoekje rondlopen. Ja, in de meeste plaatsen in Jordanië hepen de meeste

'Westerse deelnemers zullen moeten uitleggen waarom we alhet geld stelen'

'De Duitsers zullen hun presentatie tot in de puntjes hehhen voorhereid'

Voor mijn vertrek vormde ik onbewust verwachtingen in mijn hoofd, zoals het zal een uitwisseling zijn met mensen die echt van andere culturen en het Midden-Oosten houden. Wij, de westerse deelnemers, zullen moeten uitleggen waarom we naar wereldheerschappij streven en al het geld en de goede dingen van het leven stelen. De studenten uit het Midden-Oosten leggen uit waarom 'ze altijd vechten en de rest van de wereld terroriseren'. De studenten zullen in duidelijke tradities staan Door te praten krijgen we meer inzicht in eikaars achtergrond en het vinden van overeenkomsten zal ons dichter tot elkaar brengen en zo een beetje meer begrip en vrede in de wereld creëren. De eerste ontmoeting met de andere Nederlandse deelnemers zorgde meteen ervoor dat ik mijn verwachtingen iets moest bijstellen. De studenten hebben allemaal een verschillende achtergrond, veel van hen hebben zelfs een dubbele nationahteit. Het opvallende is dat de meesten zeggen dat ze niet bij een bepaalde traditie horen. "Ik volg niet het pad van mijn ouders of mijn culturele achtergrond. Ik vorm mijn eigen normen en waarden." Hoewel de uitwisseling door een christelijke organisatie georgamseerd wordt, ben ik, verrassend genoeg, een

vrouwen gesluierd. En wat is dat toch een mooi gezicht eigenlijk! De hoofdstraat van Amman leek echter verrassend veel op een straat die echt overal in de wereld zou kunnen zijn. AUe internationale winkels en eettentjes zijn daar vertegenwoordigd en als je de mannen en vrouwen die op elk terrasje zaten te genieten van hun waterpijp zou wegdenken, zouje denken datje in Berlijn of Amsterdam terecht was gekomen' Opvallend was een gesprek met een Jordaans meisje (moslima, zij bad elke dag op de vaste tijden) zonder hoofddoekje. Ze zei ik houd nog te veel van dansen om een hoofddoekje te dragen dan zou ik het islamitische geloof te kort doen en ik ben het nu nog niet waard om een hoofddoekje te dragen. Het hoofddoekje is geen 'schande' of onderdrukking (zoals het helaas maar al te vaak door onze media wordt gepresenteerd), maar een uiting van religiositeit en een eer als je zover bent dat je het kunt dragen Een laatste vooroordeel was ontstaan tijdens onze ontmoeting in maart en luidde 'De Duitsers zuUen hun presentatie tot in de puntjes hebben voorbereid, net als de Jordaniers. De Libanezen en Nederlanders zullen hun presentatie de dag van tevoren in elkaar zetten.' Maar dit keer bleek dat ook de Libanezen zich zeer goed

De uitwisseUng heeft mijn ideeën op zijn kop gezet. Ik denk nog steeds dat mensen bij bepaalde tradities horen. We vinden allemaal dat we onze eigen mening vormen. Maar dit denken we omdat we als jonge postmoderne studenten bij de postmoderne traditie horen. Mijn verwachtingen van het programma waren totaal niet reaHstisch. Ik weet nu dat ik me onbewust beelden vorm van mensen, culturen en landen en dat ik naar deze ideeën handel Maar als mensen niet in deze hokjes passen, moet ik mijn beeld van de wereld telkens aanpassen. De enige manier om dat te doen, is door mensen te ontmoeten, luisteren, vragen stellen en praten. Ik hoop dat ik daar nu meer tijd voor heb. Ik hoop dat mijn veronderstellingen weer door elkaar geschud worden. Voordat ik wegging, heb ik een aantal vooroordelen opgeschreven over Jordanië. Vooroordeel nummer 1 was dat er bij aankomst een mUitair met geweer op het vliegveld zou staan Nee, dus. Maar er waren wel veel andere dingen op het vliegveld die me choqueerden enorme plasmaschermen met reclame voor Orange, huizen, Jordanië (Jordan live it,feel it, he it, love it en Turn sand into gold, over de mooie plaatsen van Jordanië). Verder veel vrouwen met hoofddoekjes, mannen in 'traditionele' gewaden én.. een Amerikaans-Arabische Starbucks' Een volgend vooroordeel dat ik opschreef, was 'Jordanië is erg arm en er zullen veel groepjes marmen en jongens op straat hangen vanwege werkloosheid'. De armoede van Jordaniers viel me erg mee (van wat ik gezien heb). Ik vond het, onverwacht, een schoon land, met heel vriendelijke mensen. Zo hielden we straatinterviews, waarbij we direct in iemands winkel werden verwelkomd met een kop thee of koffie. Mensen leken over het algemeen erg tevreden en gelukkig. Ik zag weinig mensen echt rondhangen veel

hadden voorbereid, net als wij Nederlanders... Ik praat hier met jongeren met de meest uiteenlopende ideeën. Het aangrijpendst was het gesprek over het voortbestaan van Libanon. De een vond de beste oplossing voor vrede in het land een dictator a la Saddam, de ander wilde een groot Arabisch rijk. Het gesprek ging er nogal heftig aan toe wat is dan vrijheid, wat is democratie als het geen vrede brengt'' Waarom heeft Hezbollah daar zoveel macht en wordt die partij (in Nederland toch gezien als een terroristische organisatie) als de beste partij gezien'' Het is lastig mijn eigen standpunt te bepalen wat kan ik (neutraal, maar gepassioneerd) zeggen tegen HezboIlah-s3rmpathisanten en wat moet ik zeggen tegen een moslima die wel bidt, maar geen hoofddoek draagt omdat ze zo houdt van dansen in clubs' Wat kan ik zeggen tegen mensen die zijn opgegroeid in oorlog, tegen mensen die geen toekomst meer zien in hun land? Wat zeg ik tegen Nederlanders die zeuren over bonen bij het ontbijt, terwijl we hier in alle vrede kunnen zitten? Ik ben bUj dat ik hier geweest ben, al is het af en toe ook wel wat lastig. Maar je komt nergens en nooit dichterbij iemands hart dan zo een week bij elkaar te slapen, eten, leven en eikaars gevoelens en verlangens voor het leven te deLen - zo goed en zo kwaad als dat kan. Ik heb veel meer begrip gekregen voor de situatie van anderen. Ook heb ik ontdekt dat er binnen de groepen grote verschillen in opvatting zijn. Tussen de Libanezen onderhng, maar ook binnen onze Nederlandse groep. Zo dacht ik vaak hetzelfde over dingen als de Jordaniers, terwijl mijn Nederlandse reisgenoten zich weer meer herkenden in de opvatting van de Libanezen. Hoe dat precies komt, weet ik nog niet. Ik denk dat ik wat meer conservatief ben en minder individualistisch. Ik wU meer leunen op mijn tradities en achtergrond. Marije Boer is student assistent bij het Centrum voor Islamitische Theologie Reageren' Mail naar. redactie@advalvas vu nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen