Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Ad Valvas 2007-2008 - pagina 463

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ad Valvas 2007-2008 - pagina 463

7 minuten leestijd

PAGINA 15 ^ ^ '

FILM

Duistere Duitsers o, wat had het allemaal anders kunnen lopen! Tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog was Berlijn een wereldwijd bewonderd centrum van vooruitstrevende cinema, een stevige concurrent van Hollywood waar een andere filmtaal werd ontwikkeld. Sommige films uit die tijd zijn nog altijd invloedrijk, zoals Fritz Langs Metropolis (1927), de eerste serieuze sciencefictionfilm, en F. W. Murnau's Nosferatu (1922), een van de mooiste Dracula-films ooit gemaakt. Deze films werden expressionistisch genoemd, doordat kostuums, acteerstijl en vooral sets (in navolging van de schilderkunst) niet langer probeerden realistisch te zijn, maar expressief en uitvergroot, dreigend en gestileerd, wat vaak een ongemakkelijk gevoel opleverde. Deze Expressionistische Cinema begon in 1920 met Das Cabinet des Dr. Caïigari, een horrorfilm rond een hypnotiseur, een kermis en een schone slaapster. Maar helaas, de opkomst van de nazi's maakte een einde aan deze traditie. Veel beroemde Duitse filmmakers vertrokken naar Holljrwood, dat een enorme impuls kreeg - denk aan Billy Wilder, Ernst Lubitsch en Douglas Sirk. Ook al zit de Duitse cinema de laatste tijd weer in de lift (met films als Der Untergang en Das Leben der Anderen), de fascinerende Expressionistische Cinema kunnen we alleen nog als klassiekers bekijken, terwijl we stilletjes (want het zijn zwijgende films) bedenken hoe de geschiedenis anders had kunnen lopen. (KD) Das Cabinet des Dr. Caïigari - Robert Wiene. Vrijdag 23 mei, 20 uur. Goethe Institut, Herengracht 470. Met live geïmproviseerde muziek. Toegang: 5 euro.

Kotsend kunstgebit

Melody Gardots leven vraagt erom verfilmd te worden. Al heel vroeg maakte ze muzikaal carrière als jazz-zangeres in Philadelphia waar platenmaatschappijen in de rij stonden om haar te contracteren. Op negentienjarige leeftijd werd ze aangereden, waarbij ze ernstig gewond raakte. Een specialist maakte zich zorgen over de hersenbeschadiging die ze had opgelopen. Hij geloofde in de helende kracht van muziek en op zijn voorstel maakte Gardot, nog altijd aan bed gekluisterd, een ep getiteld Some Lessons the Bedroom Sessions. De ep werd opgemerkt door een lokale dj, waarna Gardot was gelanceerd als fenomeen, zowel muzikaal als medisch. Ze vocht zich een weg terug naar het podium, ondanks nog altijd aanwezige fysieke beperkingen (de zonnebril en wandelstok draagt ze niet uit esthetische overwegingen). Gardot heeft nu de cd Worrisome Heart uitgebracht, soms licht, soms melancholisch, swingend, jazzy en met aanmerkelijk kippenvelgehalte. Want het ongeluk mag van alles hebben aangetast, zo niet haar stembanden, die een geluid produceren dat sterk en breekbaar is als Melody zelf (NS) IVIelody Gardot treedt op dinsdag 20 mei op in Bitterzoet, Spuistraat 2. Aanvang: 20.30 uur, entree: 10 euro. Check ook myspace.com/melody.

Valt er nog wat te beleven in creatief Amsterdam? Voor een antwoord op die vraag kun je internet afstruinen en alle half verscholen in voormalige bedrijfspanden of in peeskamertjes gevestigde galeries. Maar je kunt ook een avond naar Pecha Kucha gaan en met een biertje erbij kijken waar kunstenaars, architecten en ontwerpers zich mee bezighouden. Pecha Kucha is zo'n vijfjaar geleden door Astrid Klein en Mark Dytham bedacht en opgezet in Tokio. Sindsdien heeft het concept zich als een olievlek over de wereldsteden verspreid. De opzet is simpel: zo'n veertien creatievelingen presenteren zich op één avond, elk met een diavoorstelling van precies twintig beelden, in een tijd van precies zes minuten en veertig seconden. Bij de afgelopen bijeenkomst in Club 11 leverde dat een heel diverse avond op, met tamelijk onbegrijpelijke conceptuele, virtuele design, inspirerende gedichten, een kunstenaar met een boomhut op een flat en een armbandenontwerpster die de pech had als laatste aan de beurt te komen, toen een lichte overconsumptie aan cultuur en geestverruimende middelen hun werk begonnen te doen. Het publiek is fijn gemêleerd, de drank helaas enigszins hoog geprijsd, en na afloop heb je voor een paar verjaardagen/vernissages gespreksstof. (NS)

Manga-artiest Shintaro Kago (32) is een exponent van een nieuwe generatie mangatekenaars in Japan. Kago is er een grootheid: hij verkoopt speelgoedfiguren van drollen, verminkte lijken en misvormde baby's en heeft vele mangaboeken op zijn naam staan. Hij is nu ook ontdekt in Europa. Voor zijn allereerste Europese expositie in de galerie K Space heeft Kago veertien tekeningen gemaakt die zijn fascinatie met de aberraties van het menselijk lichaam goed weerspiegelen. Centraal in het werk staan jonge vrouwen die belaagd worden. Bezie bijvoorbeeld de felgekleurde plaat van een meisje dat uit haar schedel knapt. Ondanks dat ze beide handen tegen de splijtende schedel duwt, kan ze niet tegenhouden dat de psychedelische brij aan slierten, slingers, een kotsend kunstgebit, een paars aangelopen zwaardvechter en vele, eenogige monstertjes alle kanten op vliegt. Het moet haar kop uit. Ook een jonge, naakte vrouw met groen haar is slachtoffer: haar torso is overdwars doorgesneden en een huis met vele trappen en mensen is zichtbaar geworden. Haar tepel is opengeklapt als een patrijspoort, iemand klimt er met een ladder naar binnen. Het is, kortom, alleszins tamelijk verontrustend - prima manga! En vergeet niet de tekeningetjes te bestuderen die Kago maakte tijdens de opening op de muren van de winkelgalerie. (FvB)

Pecha Kuctia vindt plaats op woensdag 2 1 mei in Club 11 aan de Oosterdokskade 3-5. Deuren gaan open om 20.20 uur. Entree 5 euro. Info op pechakucha.nl.

De mangatekeningen van Sliintaro Kago zijn t/m zaterdag 24 mei te zien in Galerie K-Space, Nieuwezijds Voorburgwal 262. Open van wo - za van 12 tot 19 uur, toegang gratis. Info: kspace.tv.

INGEZmilEDEDEUNGDI

>0p boekenjacht met Annelies Vlasblom Elke week laat Ad Valvas Iemand voor vijftig euro boeken uitzoeken In de VU-boekhandel. Deze week: een eerstejaars deeltijdstudent algemene cultuurwetenschappen. WIN CASTERMANS "Die vrouw is verschrikkelijk, helemaal fout, maar haar werk is prachtig", zegt Annelies Vlasblom (37). Ze heeft het over Leni Riefenstahl van wie ze de biografie wil hebben. Steven Bach is de auteur van Leven en werk van Leni Riefenstdhl (e 24,95). Cineast en fotograaf Riefenstahl heeft voor Hitler gewerkt en heeft daar nooit spijt van gehad, ook op latere leeftijd heeft ze geen afstand genomen daarvan. "Maar haar film Olympia blijft fantastisch. Die is opvallend door de technische perfectie: geavanceerd camerawerk, suggestieve montage, gebruik van slow-motion en onderwaterfotografie." Als grafisch vormgever heeft Vlasblom weinig tijd om te lezen. Ze is onlangs begonnen aan de biografie van Benno Premsela, maar daar is ze in blijven steken. "Vannacht heb ik het

boekenweekgeschenk van Bernlef uitgelezen. Dat vond ik mooi." Vlasblom gaat op zoek naar een boek over grafische vormgeving in tien stappen, maar dat blijkt niet meer op voorraad te zijn. Van J.J. Voskuil, die pas overleden is, heeft ze nog niets gelezen. Zou Requiem voor een vriend wat zijn? Ze kijkt toch nog even verder. De verhalenbundel Sleur is een roofdier van D. Hooijer (e 16,-) heeft vorige week de Libris Literatuurprijs gewonnen. 'Altijd gedacht dat sleur synoniem is met saaiheid en stilstand? Een vergissing - sleur is een roofdier! Het ligt op de loer, bespringt je onverhoeds en...' "Dit maakt me wel erg nieuwsgierig", zegt Vlasblom en neemt het boek gelijk mee. Er is nog een tientje over. Op de tafel met mtdprice-boeken ziet ze Mogelijkheid van een eiland van Michel Houellebecq. Op een postapocalyptische aarde zwerven wilde mensen door radioactief besmette ruines, en wonen emotieloze klonen in afgesloten compounds, waar ze leven van zoutblokken en zonlicht, ondertussen filosoferend over de trieste, menselijke natuur. "Typisch Houellebecq", vindt Vlasblom. "Van hem heb ik De wereld als markt en strijd gelezen. Heel interessant."

r l ü T l t NON-rl^Hfc De best verkochte boeken van de afgelopen maand in de VU-boekhandel: 1) Peter de Wit, Sigmund weet wel raad met managers 2) Chris van der Heijden, Israel, een onherstelbare vergissing 3) Boek en oudheid (n.a.v. tentoonstelling Lectori Salutem) 4) Patrick Pouw, Salaam! Eenjaar onder orthodoxe moslims 5) Paul Feyerabend, Tegen de methode

Udo Kollaard Profetie en vervulling € 22.50

|VU Soe/c/ïonde/JAmsterdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 27 augustus 2007

Ad Valvas | 548 Pagina's

Ad Valvas 2007-2008 - pagina 463

Bekijk de hele uitgave van maandag 27 augustus 2007

Ad Valvas | 548 Pagina's