Ad Valvas 2007-2008 - pagina 110

PAGINA 16

A P

R E IVI

>Griff

AP VALVAS 11 OKTOBER 2007

>Lentjes

>De avond van Janneke Ravenek Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

Carrefour

Janneke Ravenek (ig) is derdejaars biologie. Ze zit met een grote groep mensen te eten in Café Uilenstede. We schuiven even aan. Wie zijn al deze mensen? "Vooral biologen, biomedici en psychobiologen. Ik ben nog een paar weken vice-voorzitter van Gyrinus natans, de faculteitsvereniging van Aard- en Levenswetenschappen. Vanavond hebben we een etentje met ons zusje Congo, biologenvereniging van de UvA. We sturen altijd uitnodigingen voor feestjes heen en weer, maar we kunnen elke keer niet." Het liikt niet om samen te feesten? "Nee, als zij iets organiseren, hebben wij onze eigen activiteiten of zijn we gewoon doodop en wülen we naar bed. Met zo'n etentje onderhouden we onze relatie toch nog een beetje. Vorige week hebben we hetzelfde gedaan met een vereniging uit Groningen." Hoe heet je vereniging ook alweer, Gyrinus...? "Wij zijn vernoemd naar de ondertitel van een gedicht van de Vlaamse dichter Guido Gezelle. De gyrinus natator is een kevertje. Beter bekend als het schrijvertje, zo'n beestje dat over het water schaatst. GezeUe had de naam van het beestje per ongeluk fout genoteerd. Vandaar Gyrinus natans."

Tegenwoordig kweek ik springstaartjes. Dat is een primitief soort insect. In mijn ecologische stage doe ik onderzoek naar de functie van de Wolbachia-bacterie in CoUembola, oftewel springstaarten."

Houd jij je ook bezig met beestjes met moeilijke namen? "Biologie is ontzettend breed, daarom vind ik het zo leuk. Het gaat over alles wat leeft. Je kent plotseling alle planten om je heen en je snapt ook waarom ze er staan.

Toch moeUijke namen dus. Onthoud je al dat Latijn wel? "In het begin dacht ik ook dat ik er gek van zou worden. Maar ik ben nu met zes of zeven soorten tegelijk bezig en op een gegeven moment weet je het wel. Ik heb stagebegeleiders

>Cordelia FAfüTA^i

die de halve insectenwereld in het Latijn uit hun hoofd kennen. Dat vind ik geweldig!" Echt? "Ja, jij denkt natuurlijk, wat een wereldvreemde, gekke wereld, maar mijn stageplek is een van de meest sociale afdelingen die ik ken. Het is er echt heel gezellig." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

Het is echt zo'n Nederlandse levensgenietersgewoonte, boodschappen doen bij een hypermarché in Frankrijk. Als je langs de grote weg ten noorden van Parijs bij een Carrefour of een E.Leclerc komt, zie je overal Nederlandse nummerborden. Dat zijn allemaal mensen die terugkomen van vakantie en snel nog 'even' croissantjes en Dijon-mosterd wiUen halen voor thuis. Want in Nederland kun je dat allemaal niet kopen, of althans, niet zo makkelijk. En als je er dan toch bent, kun je ook lekker even een tijdje rondbanjeren op de afdeling non-food, zoals dat in de hizz heet. Mijn ouders wonen in Frankrijk in de buurt van een Auchan met een kilometer kassa's. De afgelopen tien jaar is het fenomeen hypermarché ook in Zuid-ItaUe doorgedrongen. Jawel, op sommige vlakken is hier sprake van een rudimentaire vorm van modernisering en verwestersing. Een paar van die wrinkelcentra zijn zelfs regelmatig op zondagen open, al weet niemand precies welke zondagen. En aan de lokalo's zal het niet Hggen, die zijn hevig verknocht geraakt aan hun winkelpaleizen langs de snelweg. Vorige week was ik met twee vrienden boodschappen gaan doen bij de Carrefour langs de weg naar Brindisi. Dat leek ons wel handig, in zo'n wankel waar je alles hebt. Gun me even de tijd om wat dieper in te gaan op enkele van de twaalfhonderd redenen waarom dat dus een foutieve aanname was. Zelfs als je je al had ingesteld op een zekere vorm van chaos. We praten hier immers over een heel grote ruimte vol met spullen die door een stelletje Italianen aan elkaar georganiseerd moet worden. Ik weet niet wat het is, vreemde logica of helemaal geen logica, maar in ieder geval was het fUnk zoeken geblazen in de Carrefour. Na een tijdje hebben we onszelf maar opgespUtst in individuele teams met gerichte doelen: jij de kaas, ik deyoghtirt. En nee, die stonden niet allebei naast elkaar op de afdeUng 'zuivel'. De kaas staat bij de pasta, en de yoghurt staat bij de ontbijtspullen. Logisch. Tel daarbij op dat naar de Carrefour gaan in Italië natuurlijk ook gewoon een famUie-viitje is: huUende babys, door de gangen rennende kleuters, gestreste ouders, vermoeide opa's en oma's en voUa, de hel op aarde heeft een postcode. Na die middag hebben we besloten om weer terug naar de basis te gaan, boodschappendoensgewijs. Gewoon weer met een rieten mandje en een pakezel naar de markt. Vroeger was toch alles beter, of niet soms? Daphne Lentjes is alumnus van de VU en doet voor een groot deel van het jaar archeologisch onderzoek in Zuid-ltalie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen