Ad Valvas 2007-2008 - pagina 352

PAGINA 16

A D

AD VALVAS 6 MAART 2008

R E

>Griff

>Lentjes

dijZ x^i­L ^n{­'ied*j,.Ahi^ KOM. ^

>De avond van Robin Ponstein Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede, in de torenlioge fiats wonen honderden VU­studenten. Hoe brengen zij liun avond door? zijn vrienden wijzen hem aan. "Hij is hier net komen wonen, doe hem maar." Robin Ponstein (19), links op de foto, is eerstejaars informatica en drinkt een biertje in Café Uilenstede.

Tomaat

Net uit huis gegaan? "Een week geleden. Ik woonde in Amsterdam­West bij mijn ouders en vond het tijd om op kamers te gaan. UUenstede is dan een goede plek om te beginnen. A/Iijn ganggenoten heb ik nog niet leren keimen, maar dat gaat vast gebeuren tijdens mijn house­ warming aanstaande woensdag. Hier in het café kunnen we alvast een stamtafel claimen, genoeg vrienden in de buurt." Allemaal computerfreaks? "Haha, als we zouden willen, kunnen we ook afstuderen zonder ooit een computer aan te raken hoor! Maar ik heb veel studievrienden, ja. Ik ben vice­ voorzitter van Storm, de studievereniging voor informatici en mathematici, en dat is eigenlijk één grote vriendengroep. Helaas te weinig meisjes, maar dat is een bekend probleem. We hebben er wel een paar geleend." Meisjes geleend? "Ja, jongens nemen hun vriendinnen mee en die vinden het zo gezellig dat ze blijven hangen. Bij dezen wil ik graag een oproep doen aan leuke meiden die bij ons willen komen borrelen, elke eerste en derde woensdag van de maand. Als deze Ad Valvas uitkomt, is het volgende thema cUchécocktail. Dat moet beter uitpakken dan de vorige keer, toen had iedereen buikpijn de volgende dag."

Buikpijn? "We hadden het de breezerborrel genoemd. We hebben er zo'n 180 weggewerkt, maar dat was zonder Adriaan, onze vaste donateur, niet gelukt. Hij is al twintig jaar hd en zijn devies is dat hij het er ook van moet nemen als hij doneert. We waren allemaal goed misselijk, en ik had last van mijn tanden. Mijn advies drink het door een rietje. We doen zoiets, denk ik, niet nog eens."

Vanavond nog plannen? "Het wordt een filmpje bij een van ons thuis. Welke weet ik nog niet. Ja, ik weet het: Deep Throat is op tv, maar die wordt het waarschijnlijk toch niet. Het mooie van op Uilenstede wonen is namelijk dat er ook goed gedownload kan worden. We hebben verschülende dingen openstaan, dus we zien wel waarnaar we gaan kijken." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEUER

Het was de bedoeling dat ik deze week verder zou gaan met lezen over Romeinse eetgewoonten. Laatst las ik een artikel dat eindigde met de opmerking dat als je je wilt voorstellen hoe het dieet van een gemiddelde Romein eruit zag, je moet bedenken wat ze niet hadden suiker, koffie en chocolade bijvoorbeeld. En neem de tomaat. Ik weet niet of dit al te stereotiep gedacht is, maar ik kan me de Itahaanse samenleving met name slecht voorstellen zonder tomaten. (Waar gooiden ze mee in het theater, vraag je je af) Toevallig is het ook een tomaat geweest die heeft verhinderd dat ik deze week in dezelfde trant verder ben gegaan. Het begon allemaal met mijn schoonmoeder. Mijn schoonmoeder beantwoordt in zoverre niet aan het clichébeeld van de Zuid­Italiaanse mamma dat ze blond is. Of denkelijk eerder grijs, maar dan geverfd. Maar verder zijn alle elementen aanwezig. Je ziet haar nooit zonder schoonmaakdoek en als je haar zoekt, is ze in de keuken. Ik ben altijd vol bewondering voor de uitgebreide maaltijden die ze schijnbaar zonder moeite twee keer per dag op tafel weet te toveren, maar als ik dat tegen mijn vriend zeg, antwoordt die "Ja, maar mijn moeder hepft ook niets anders te doen." Uiteraard maakt ze ook twee keer per jaar een enorme hoeveelheid tomatensaus die in verzegelde glazen flessen in de kelder staan. En uiteraard heb ik een aantal van die flessen in mijn keukenkastje in Rome, want mijn schoonmoeder verkeert in de verondersteUing datje in Rome geen tomatensaus kunt kopen. Wat ik alleen weer niet wist, is datje een open fles met zulke saus niet lang in de koelkast kunt bewaren. Er zitten namelijk geen conserveringsmiddelen in. Dat heet gunstig te zijn. Mening fabrikant zet het trots op zijn verpakkingen. Maar na mijn ervaring met deze tomatensaus ben ik aanmerkelijk positiever gaan denken over conserveringsmiddelen. Die voorkomen namelijk, de naam zegt het eigenhjk al, dat je tomatensaus niet goed geconserveerd büjft. In het ergste geval heb je dat nameUjk niet door en eet je hem toch op, en lig je vervolgens twee dagen zo ziek als een hond in bed over te geven. Dat heet voedselvergiftiging en het is niet prettig. Gevolg is nu ook dat ik nergens in de nabije toekomst nog pasta met tomatensaus wens te eten. En dat kan nog wel eens lastig worden. Want ik zit nog steeds in ItaUe.

>Cordelia öLAlAFAcToRiSCM ü,;wOVVt4li

il9hskil^o

Daphne tentjes is alumnus van de VU en doet voor een groot deel van het jaar archeologisch onderzoek in Zuid­ltalie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen