Ad Valvas 2007-2008 - pagina 491

P E R S O N E E L / N I E U V y S

AP VALVAS 29 MEI 2 0 0 8

PAGINA 1 1

Academische 65-plussers

Doorwerken Intellectueel actief na je 65ste zonder cao Verschillende VU-hoogleraren werken op de een of andere manier door na hun pensioen. In ieder geval mogen ze tot hun zeventigste hun promovendi blijven begeleiden. Maar sommigen doen meer, zoals Hans van den Heuvel.

Veel hoogleraren werken graag door na hun pensionering, maar niet elke universiteit staat dit toe. Landelijke regels ontbreken. De ene gepensioneerde hoogleraar behoudt een salaris, terwijl de ander hooguit een reiskostenvergoeding krijgt. De VU werkt momenteel aan een 65-plusregeling.

TEKST: DIRK DE HOOG FOTO: COMVU/PETER VALCKX

ROB VOORWINDEN/HOP Hoogleraar microgolftechnieken Joe Taiuitz aan de Universiteit Twente wüde gewoon doorwerken na zijn pensionering. Dat bleek een probleem. Na veel gedoe mag Tauritz nu twee jaar zijn kamer op de universiteit gebruiken, zodat hij zijn afstudeerders en promovendi kan blijven begeleiden. Hij krijgt een reiskostenvergoeding. Dat steekt Tauritz, te meer omdat andere universiteiten volgens hem een ruimhartiger beleid voeren. De Technische Universiteit DeUt bijvoorbeeld, waar hij twintig jaar werkte. "Daar kon ik een van mijn medewerkers in dienst houden tot hij Sy werd, en aansluitend nog driejaar op contractbasis." Het aantal gepensioneerde hoogleraren dat doorwerkt, lijkt op het eerste gezicht klein: volgens de imiversiteitenvereniging VSNU zouden het er eind 2006 elf zijn. Maar degenen met aUeen een onkostenvergoeding teUen niet mee. In de cao voor de universiteiten staan geen specifieke afspraken over de mogeHjkheden van doorwerken. Marieke van den Berg van de Abvakabo FNV: "Het dienstverband eindigt in ieder geval op de dag dat de leeftijd van 65 jaar is bereikt." Is zo'n regel nog van deze tijd? Van den Berg: "Deze cao loopt tot 2010. In de gesprekken over de volgende cao zal dit principe zeker ter discussie staan."

Sluiproute Hoofd personeel en organisatie van de Rijksuniversiteit Groningen Henk van der Meulen kent een sluiproute. "In de cao staat inderdaad dat we mensen moeten ontslaan als ze 65 jaar worden. Maar er staat niet dat we ze daarna niet opnieuw in dienst mogen nemen. Dat gebeurt zo nu en dan. Bijvoorbeeld omdat er nog geen opvolger is gevonden voor de hoogleraar die zijn pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt." Bij de TU-Delft, waaraan professor Tauritz goede herinneringen bewaart, kan een pensionado in principe ook bij het onderzoek betrokken blijven. "Het gevaar is alleen dat dit tot spanningen leidt", zegt rector magnificus van de TU Delft Jacob Fokkema. "De opvolger heeft vaak nieuwe ideeën over het onderzoek. Toch is het in een aantal gevallen heel waardevol dat de gepensioneerde hoogleraar nog een tijdje bUjft." En hoe zit het eigenlijk precies bij de Universiteit Twente, waar hoogleraar Tauritz na zijn pensionering doorwerkt voor een reiskostenvergoeding? Doorslaggevend is volgens rector magnificus Henk Zijm de financiële positie van de leerstoel. "Als emeriti nog steeds in staat zijn om inkomsten te genereren, dan zou je als vakgroep wel gek zijn als je hen niet af en toe een congres laat bezoeken bijvoorbeeld." Er is één troost voor hoogleraren die langer betaald willen doorwerken. Zijm verwacht dat de pensioengerechtigde leeftijd van iedere werknemer zal stijgen, dus ook aan de universiteiten. Maar het lijkt niet voor de hand te liggen dat doorwerken na het pensioen een recht zal worden waarop alle hoogleraren een beroep kunnen doen. In de academische wereld staan voorlopig genoeg jongere wetenschappers te dringen die geen vaste aanstelling kunnen krijgen.

Emeritus hoogleraar bestuurskunde Hans van den Heuvel: 'Studenten zien me echt niet als een versleten ouwe knar' "Ik heb een maand geleden een oorkonde gekregen omdat ik volgens de studenten een van de 25 best gemotiveerde docenten van de faculteit ben", vertelt emeritus hoogleraar bestuurskunde Hans van den Heuvel (67) met enige trots. "Studenten zien me echt niet als een versleten ouwe knar voor de collegebanken." Tot december gaf de hoogleraar colleges aan masterstudenten. "Het bestuur van de afdeling vroeg of ik^dat wilde doen, mede omdat mijn opvolger er nog niet was. Ik vond het heel leuk om te doen. IVIaar nu is het voorbij." Van den Heuvel komt nog regelmatig op de faculteit. Hij heeft een zogeheten gastvrijheidsverklaring, dat wil zeggen een bureau en een computer. Samen met collega-hoogleraar Leo Huberts doet hij nog steeds onderzoek en ze publiceren samen. "We hebben een voor Nederland uniek onderzoeksgebied, namelijk integriteit van het openbaar bestuur. In al die jaren heb ik een enorm netwerk opgebouwd. Dus als er ergens in het ambtelijk apparaat sprake is van fraude, bellen burgemeesters me regelmatig voor een onderzoek, want ze kennen me nog."

Niet alleen de krant lezen Van den Heuvel is blij dat hij na zijn 65te klusjes mag doen voor de faculteit. "De hele dag thuis zitten is niks voor mij. Ik wil graag intellectueel actief zijn en niet alleen de krant lezen." In zijn hart is hij het er echter wel mee eens datje op je 65ste met pensioen wordt gestuurd. "Op een gegeven moment moet

je er een streep onder zetten en plaats maken voor anderen maar de overgang kan geleidelijker dan nu het geval is. Er moet op tijd vers bloed komen, maar de universiteit doet er goed aan te kijken wat iemand nog wél kan na zijn 65ste." Van den Heuvel vindt het belangrijk dat gepensioneerden niet uit zichzelf bij de faculteit blijven hangen, maar worden gevraagd voor bepaalde taken. "Daar moetje een zakelijke afspraak over maken met wederzijdse rechten en plichten. Dus in pnncipe er ook voor betalen. Dat maakt afspraken helder." Soms IS de verleiding om bezig te blijven groot, weet hij. "Toen ik college gaf aan masterstudenten vroegen verschillenden of ik hen wilde begeleiden bij het schrijven van hun these. Dat heb ik maar niet gedaan." De kennis en ervaring hoeven overigens met alleen voor onderwijs en onderzoek te worden ingezet. Het kan ook voor bestuurlijke taken. Zo is Van den Heuvel voorzitter van de Adviesraad van Ad S/aWas, helpt hij bij de organisatie van het Jaarlijkse personeelsuitje van de afdeling en zat hij samen met twee andere gepensioneerde hoogleraren in de jury om de facultaire onderzoeksprijs uit te reiken. HIJ heeft ook nog activiteiten buiten de universiteit, onder meer als hoofdredacteur van het blad Openbaar Bestuur, en hij is een boek aan het schrijven. "Ik verveel me nog met, maar heb het gelukkig wel minder druk dan vroeger. Ik lees op zondag bijvoorbeeld geen mails meer." Reageren? Mail naar redactie@advalvas.vu.nl.

Grote Financiën Prijs 2008

Het risico van kunst Beleggen in kunst is niet zo'n goed idee, concludeert Lerby Ergun in zijn scriptie 'Investing in Art'. Hij won er drieduizend euro mee. PETER BREEDVELD Economiestudent Lerby Ergun is tweede geworden bij de uitreiking van de Grote Financiën Prijs 2008, een scriptieprijs van het ministerie van Financiën. Zijn scriptie over beleggen in kunst leverde hem drieduizend euro op. De eerste prijs van vijfduizend euro en een kunstwerk ging naar Frederik Boulogne van de Rijksuniversiteit Groningen.

"De jury vond het onderwerp origineel", verklaart Ergun. "Bovendien speelt het momenteel erg in de financiële wereld. Er bestaat een theorie die stelt dat wanneer de financiële markt daalt, de prijs van kunst juist stijgt en dat een beleggingsportefeuille op de lange termijn dus stabieler wordt als je een deel van je geld belegt in kunst. Dat is niet waar. Investeren in kunst is er riskant. Als het op de financiële markt slecht gaat, wordt er juist helemaal geen kunst meer gekocht, dus kun je tijdens die periode niet eens meten of kunst in waarde daalt of stijgt." Ergun dook voor zijn scriptie in de archieven van het Rijksmuseum om te kijken naar de prijs van 1830 schilderijen die tussen 1850 en 2007

meerdere keren van eigenaar waren gewisseld, zijn conclusie: alleen als je echt verstand hebt van kunst, kun je flink winst maken met het beleggen. Andere beleggers kunnen zich er beter verre van houden.

Syrisch-orthodox Ergun houdt van kunst. "Ik heb zelfs een cursus kunsthistorie gevolgd, niet omdat ik hoopte er geld mee te kunnen verdienen, maar omdat het me dwarszat dat ik er weinig van wist. Sindsdien ga ik regelmatig naar kunstmusea. Ik kom net terug uit Parijs, daar ben ik in alle musea geweest." Het impressionisme en Rembrandt zijn hem het Uefst. Met moderne kunst heeft Ergun niet veel.

Een halQaar geleden was hij betrokken bij de oprichting van een ondernemersvereniging voor Suryoye, Syrisch-orthodoxe christenen. "Er zijn in Nederland ongeveer vijf- ä zeshonderd Suryoye-ondernemers, meestal in de horeca. In Twente, waar ik vandaan kom, zijn er veel. We helpen ze door bijvoorbeeld te wijzen op het belang van netwerken, waardoor je klanten kunt werven of grotere opdrachten kunt binnenhalen door samen te werken. Ook het internet wordt in de Suryoye-gemeenschap nog weinig gebruikt en de taal vormt soms een barrière." Zelf ambieert Ergun het ondernemerschap niet. De pas afgestudeerde econoom probeert een promotieplaats te bemachtigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen