Ad Valvas 2007-2008 - pagina 238

PAGINA 12

A

P

R E IVI A D VALVAS 10 JANUARI 2008

>Griff

>Lentjes

>De avond van Jeroen van der Vaart Net buiten Amsterdam ligt campus Uiienstede. in de torenlioge fiats wonen lionderden VU­studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

Beving

In Café Uilenstede ontmoeten we Jeroen van der Vaart (25), vierdejaars geologie, die daar een biertje drinkt met Ingeborg. Zittenjidlie hier vaak? "Jawel, gewoon voor de gezelligheid. We wonen allebei op Uilenstede en kennen elkaar van onze studie geologie. Dat is een kleinschalige studie, iedereen kent elkaar Bijna alle studenten zijn ook lid van de studievereniging Geovusie. Ikzelf zit in de geluidsapparatuurcommissie ­ met z'n zessen verzorgen we de geluidsapparatuur en muziek tijdens feesten ­ en de masterintroductiecom­

Een aparte introductie voor masterstudenten? "Ja, er zijn veel buitenlandse bachelors die hier hun master doen. Ongeveer de helft van de masterstudenten komt uit het buitenland. Tijdens de introductie doen we allerlei toeristische trips, zoals een bezoek aan de Wallen." Waarom komen ze hiernaartoe? "Onze opleiding staat goed aangeschreven vanwege bekende professoren. Daarnaast zouden er goede veldgeologen bij ons afstuderen omdat wij tijdens de studie veel praktijkervaring opdoen. We gaan vaak naar het buitenland. In Nederland valt er niet veel te onderzoeken, dus moeten we de gebergten opzoeken. Ik ben pas geleden drie weken naar Marokko geweest om daar breuken in gesteenten te meten." Lekker vaak op vakantie dus. "Nou, het is wel hard werken, twaalf tot veertien uur per dag. Je

doet de hele dag onderzoek en na het eten werk je alles uit. We moeten alles zelf organiseren de slaapplaats, het eten, het hiiren van een auto. Op die manier leren we ook het regelen alvast. Onderzoek doe je altijd met z'n tweeen, en meestal regelen we met vier personen een slaapplaats en auto." Dat leidt vast tot veel ruzies? "Het loopt wel eens uit de hand. Je zit zo'n drie weken op eikaars hp. Er zijn mensen die elkaar niet

meer aankijken. Je gaat studiegenoten uit de grond van je hart haten en bouwt tegelijkertijd heel hechte vriendschappen op. Bij mij heeft het ook wel tot irritaties geleid, maar je leert steeds beter om het met humor op te lossen. Ook afleiding is belangrijk. Als je 's avonds laat eindeUjk klaar bent, dan maakt een biertje veel goed." TEKST EN FOTO: LILIAN ROOS

>Cordelia AiS N\^y^

i^ïlM^

" " ^ ^ . ^ ^ '

0"l9^

Nieuwjaar, nieuwe baan. Half december kreeg ik een telefoontje van de VU­ dat ik bij de afgelopen open aio­ronde bij Letteren, eh, in de prijzen was gevallen. Eigenlijk verandert er niet eens zoveel. Ik ga gewoon door met waarmee ik bezig was, maar dan betaald, en in kamer S­nul­nog­wat. Oké, bij nader inzien is er toch wel sprake van een kleine persoordijke aardbeving. Ik zou zeggen tussen de 5 en 6 op de schaal van Richter 'Door alle mensen met schrik waargenomen, velen verlaten hun huizen, meubels bewegen, enkele scheuren in stucwerk, instorting van slecht gebouwde huizen.' Op Wildpedia heet dat 'gemiddeld'. Pas boven de 6 mag er sprake van paniek zijn. Dus niet dat ik in paniek ben. Maar wel dat ik me afvraag hoe dat nou moet met het teruggaan naar Amsterdam, woonruimte zoeken, een negen­tot­vijfleven beginnen, mijn Italiaanse vriend achterlaten en van zulks meer. Ja, natuurlijk ben ik blij, maar ik prijs me ook gelukkig dat ik tijdens de soUicitatieprocedure gezegd heb dat ik pas in september 2008 wilde beginnen. Dat geeft wat acclimatiseringsruimte. Ondertussen vraag ik me af of het niet toch verstandiger is om zo snel mogelijk terug naar Amsterdam te gaan. Bij Woningnet schijnen ze het je allemaal namelijk ook niet cadeau te doen, ook al heb je netjes gespaard. Hoe zou het met mijn meubels staan, vraag ik me ineens af Stel je de inhoud van een tot de nok toe volgestouwde Uilenstede­kamer voor en verplaats die mentaal naar de zolder van mijn oma in de buurt van Nijmegen daar staan ze, mijn meubels. Jammer dat dat mentale verplaatstrucje niet werkt als ik ze straks weer terug naar Amsterdam moet krijgen. Al mijn abonnementen, Hdmaat­ en donateurschappen zijn allang verlopen en/of opgezegd. Mijn hidsarts is vorig jaar met pensioen gegaan. Ik ben sinds december 2002 niet meer naar de tandarts geweest. Alijn ouders wonen inmiddels ook niet meer in Nederland. Het enig goede nieuws is dat zelfs de Belastingdienst me niet meer weet te vinden. Maar erg verwonderlijk is dat nu ook weer niet, als je geen inkomen hebt. Misschien loopt de vergeHjking met een aardbeving een beetje mank, maar als ik hierover nadenk, zie ik toch echt een stad vol halfiingestorte gebouwen voor me. Iemand aan de VU vroeg me trouwens of ik nou ook stop met mijn column. Toen ik vroeg waarom, zei hij dat ik nu toch immers niets meer had om over te zeuren. Ha! Daphne Lentjes is alumnus van de VU en doet voor een groot deel van het jaar archeologisch onderzoek in Zuid­ltalie

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen