Ad Valvas 2007-2008 - pagina 500

PAGINA 4

AD VALVAS 5 JUNI 2008

M E N S E N

>Dicfr

Finale Vorige week ging het hoofd Studentenzaken met pensioen. Tijdens haar afscheid speelde de band van zanger Kees Koedood. Zijn naam veroorzaakte bij mij een acute aanval van hevige nostalgie, waarmee ik u nu ga lastigvallen. In 1974 woonde ik op Uilenstede 60, naast Kees Koedood. Hij studeerde sociologie, maar daar heb ik nooit wat van gemerkt. Voetbal en muziek, dat waren zijn dingen. Kees woonde samen en aan de andere kant naast mij zat ook een stel. Uüenstede-kamers kunnen heel klein zijn, vooral bij echtehjke onenigheden. Als de eigen kamer te klein werd, vlogen de voUe pakken yoghurt door de keuken. Verder was het erg gezellig in die keuken. Kees op gitaar, zijn vriendin Magda op dwarsfluit en Wim van de andere kant op viool. Tussen de schuifdeuren, maar wel leuk. We voetbalden soms op het grasveldje voor de eenheid. Kees Koedood werd later trainer van de Amstelveense voetbalclub Rkavic. Ongeveer één keer per jaar haalde hij de lokale krant, als hij na een promotie of degradatie nu eens zijn baard afschoor en zich dan weer kaal het knippen. Met steeds die brede grijns op de foto. Dat het voorjaar 1974 was, weet ik omdat het op eenheid 60 begon te gonzen. Iets met een wereldkampioenschap voetbal, het interesseerde mij maar matig. Op een gegeven moment werd een aftandse Volkswagen Kever aangeschaft, waarmee het voetbalminnende deel van de eenheid afreisde naar Duitse steden waar het Nederlands elftal speelde. Zelf zat ik tijdens die veelbetreurde finale op een camping in Zwitserland, waar aUes langs mij heen is gegaan. Er waren wat Nederlanders die zich vreemd gedroegen, maar dat heb je wel vaker met Nederlanders in het buitenland. In 1988 heb ik de finale van het Europees kampioenschap wel gezien, lekker in de zon op een terras in Maastricht. Want dat moet gezegd: tijdens Oranjefinales is het in mijn herinnering altijd mooi weer. Daarom hoop ik dat we (nou ja, die Nederlandse profvoetballers) deze zomer weer de finale halen. Dick Roodenburg is publiciteitsmedewerker hij het Cultuurcentrum VU, Griffioen.

De band City of Styx weet als enige act een unanieme We want more binnen te halen

JORDI HUISMAN

>Ondertussen bij de bandjesavond... ... van de medische faculteitsvereniging (MFVU) komt tweedejaars geneeskundestudent Marly Appelman (19) langzaam bij van het leed dat tentamen heet. Ondanks bierwalmen, gierende gitaren en draaiende discobaUen in muziekcafé Meander, Hjkt Appelman zich mentaal nog ergens in een tentamenhal van de VU te wanen. "Ik heb het tentamen van vanmiddag nog niet na kunnen kijken. Heel vervelend", baalt ze tijdens de evaluatiesessie met vriendinnen. Haar studiegenoot Mant Lier (19) is reeds verlost van de slopende twijfel en is inmiddels toegetreden tot het rijk der geslaagden. "Ik heb het gehaald. Ik had elf vragen fout. Voor een zes mag je er zeventien fout hebben", glundert ze. Dan komt rond achten toch echt een einde aan de tentamenpraat. Het is tijd om te genieten van vijf studentenbandjes. Ik zal eens laten zien wat feesten is, moet derdejaars geneeskundestudent Puck Vergroesen (21) gedacht hebben. Tijdens het optreden van de eerste band geeft het voormalig MFVUbestuursUd als enige man gehoor aan de vriendelijke doch dringende 'er-mag-gedanst-worden'-oproep. Gangmaker Puck beweegt vol overgave. "Ik doe altijd mijn best om de sfeer erin te krijgen. Ik wil het goede voorbeeld geven en in 'me schamen' geloof ik niet", verklaart hij terwijl

hij biertje nummer zes afrekent bij de barman. Zijn positieve mentahteit maakt Puck tot ideaal pubHek voor relatief onbekende bandjes. Minstens zo belangrijk is het om als band zelf eigenaar van een zelfverzekerde attitude te zijn.

met perfect men and women op reclameposters. "Mijn liedjes zijn maatschappijkritisch", aldus de zangeres die ook toneel speelt, ergens in een bestuur zit én studeert. "Met studeren loop ik achter. Maar ik wil andere dingen blijven doen", vertelt ze. Ook geneeskundestudent Martijn Verhagen (21, vierdejaars) heeft meerdere liefdes. Naast spelen met medische instrumenten speelt hij graag op een muziekinstrument: de basgitaar. "Basgitaar spelen is leuker dan leren", concludeert de bassist. Desondanks ambieert hij een baan als chirurg. Maar dat is toekomstmuziek. Voorlopig probeert hij vooral een niet al te serieuze, maar nonchalante artiestenuitstrahng te reahseren: met een stropdas gewikkeld om een opa-hoedje bijvoorbeeld. Het lukt zijn band Shaking Patsy nog om als een-na-laatste band het publiek mee te laten blèren. Ook derdejaars geneeskundestudent Annemiek Stolk (21) danst en zingt lekker mee. De voorzitter van de MFVU-commissie de CULT, die de bandjesavond organiseert, heeft geen twijfels over haar muzikale kwaliteiten: "Ik kan ritme houden, maar ik zing vals." Maar organisatietalent, dat heeft ze dan weer wel.

'Basgitaar spelen is leuker dan leren' Dan krijg je de zaal mee. Dat weet ook frontvrouw Pauline Pielanen (25, vierdejaars oudheidkunde) die met de band City of St30c opvallend veel toehoorders enthousiast maakt. Of het nu komt door haar pakkende stem of door haar glittertruitje ("Gewoon bij de HM"), Pauline weet als enige act van de avond een unanieme We want more binnen te halen. Het glittertruitje bhjkt bij nader onderzoek tameUjk misleidend, want de leadzangeres is geen voorvechter van uiterHjk vertoon. In haar teksten rekent ze af met materiaUstische mannen in higfat cars en

MARCIATIMISELA

>Finalisten Aan de horizon gloort het onvermijdelijke einde. Vier laatstejaars vertellen tweewekelijks over hun dagelijkse beslommeringen. TEKST: FLOOR BAL FOTO S COMVU/PETER VALCKX EN PETER SMITH

"Ik heb het nog steeds erg druk met EOS", vertelt Eva van Velzen (26, cultuur, organisatie management). "Halverwege augustus gaan we het nieuwe bestuur inwerken en in september is de overdracht. Daarna kan ik weer met mijn studie aan de slag. Dat ik even niet met mijn scriptie bezig ben, geeft me veel rust, vooral in mijn hoofd. Ik ga na de zomer weer dezelfde masterspecialisatie doen. Misschien doe ik er nog een ander vak bij. Maar ik moet wel zorgen dat ik niet weer te veel hooi op mijn vork neem. Dat heeft dit jaar ook minder goed uitgepakt."

"Ik hoop mijn scriptie in juH af te ronden", zegt Joris Beijers (23, criminologie). "Het werk stond een tijdje stil, onder meer doordat ik erg verliefd ben. Dat kost tijd, vooral omdat ik veel aan haar denk. Ze woont in de buurt van Zutphen en ik zie haar elke anderhalve week. Het Hgt dus niet aan de reistijd dat ik minder hard werkte. Vrijdag heb ik een afspraak met mijn begeleider, dat zorgt altijd voor extra motivatie. Ik ben mijn data-analyses aan het samenvatten. Er zitten wel interessante dingen tussen, maar of het wereldschokkend is, moet nogbhjken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen