Ad Valvas 2007-2008 - pagina 512

A D

PAGINA 1 6

AP VA LVA S 5 JUNI 2008

R E IVI

>Lentjes

>Griff vsr

j i | ^ ­ '«wpf^ ­ «»fif»^'

''^"^W^'^S^

Ufht CfUf§

>De avond van Usanne Scholten Net buiten Amsterdam ligt campus Uiienstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU­studenten. Hoe brengen zij hun avond door? Het is vroeg in de avond Op het terras van Café Uilenstede zit een groepje jongens en meisjes te kletsen. Lisanne Scholten (20, tweedejaars psychologie) geniet van de zon.

Pilotenengels

Hoeveel komen er vanavond? "We hebben voor twaalf gereserveerd, maar het zuUen er wel negen worden. We hebben net tentamen statistiek gehad en om dat te vieren gaan we hier wat eten. Het viel best tegen, echt moeUijker dan verwacht. Maar gelukkig is het grootste gedeelte nu achter de rug. Eind juni volgt het laatste deel." Allemaal psychologiestudenten dus. "Nee, eentje is introducee, die met Yes I am aJesus Freak op z'n T­shirt. En een ander meisje is alweer gestopt met studeren, die vond het niks. Ik heb eigenlijk zelf ook geen flauw idee of psychologie het helemaal is voor mij. Ik ga me volgend jaar specialiseren in kinder­ en jeugdpsychologie, daar heb ik dan wel een keuze in gemaakt. Maar eigenlijk ben ik een hopper ik raak snel uitgekeken op dingen." Wordt die studie dan nog wel wat? "Ik had al gekozen voor de jeugdrichting toen ik een bijbaantje bij een Amstelveense buitenschoolse opvang kreeg. Het was een mooie kans om te testen of die keuze goed was. Ik werk er sinds februari en het is echt heel erg leuk, dus ik ben wel gerustgesteld. Een vriendin van me gaat nu ook soUiciteren'"

Wat moetje allemaal doen? "Ik haal de kinderen van school, samen met een coUega, en dan neem je zo'n twintig kinderen mee. Omdat ik er nog maar zo kort werk, ken ik de kinderen nog niet zo goed. Maar van sommigen weet ik nu wel de naam, en dat is erg leuk. Ik snap niet dat er een personeelstekort is, het is superwerk en voor studenten betaalt het ook nog eens erg goed. En dat kan ik wel gebruiken!"

Waarvoor dan? "Eind december ga ik voor vijf weken naar Nieuw­Zeeland. Ik moet nog een tas kopen en zo. Ik heb altijd al weg gewild, dus toen een vriendin me mee vroeg wist ik het wel' Ik heb meteen geboekt. Die vriendin overweegt trouwens weer te gaan studeren, dus het is nog mogeUjk dat ik in m'n eentje ga. Dat zou dan voor het eerst zijn, maar dat maakt me niet uit." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

>Cordelia ^CHijTDiHè

gsW

Op reis in treinen en vliegtuigen valt het altijd erg op hoe slecht Nederlanders eigenlijk Engels spreken. Piloten bijvoorbeeld, daar is het ernstig mee gesteld. Let maar eens op als die knakkers halverwege de reis met 'Vat vluchtinformatie" komen aanzetten. Zolang dat in het Nederlands mag, hebben piloten nog wel een bepaald dédain over zich. Ze verdienen twee ton per jaar, hebben een blits uniform aan en kunnen er zomaar pardoes voor kiezen om een paar honderd mensen de dood in te jagen. De ervaring leert dat die factoren een mate van zehbewrustheid creëren die je maar zelden in andere beroepsgroepen tegenkomt. In tegensteUing tot stewards enpursors hoeven piloten echter geen moeüijke taaiexamens te doen en vroeg of laat wreekt zich dat in een lachwekkend krakkemikkig I always get my sin­Engels. Met name getaUen zijn lastig voor de püoot. In het Nederlands klinkt er nog een zelfverzekerd "We vliegen momenteel op een hoogte van drieduizendzeshonderdtweeen­ zeventig voet." In het Engels wordt dat "We are currently flying on a height of three thousand seven six .twoseventy . almostfl}ur thousand feet." In de Nederlandse versie zijn de euh's nog welgeplaatst, daar dienen ze voomameUjk als rustpauze voor de luisteraar. "Drieduizend­ zeshonderdtweeenzeventig voet." Zo, laat dat maar eens even op u inwerken. In de Engelse versie staan ook een heleboel euhs, maar daarin markeren ze voomameUjk de punten waarop de piloot het spoor echt volkomen bijster is. Voor conducteurs in treinen geldt min of meer hetzelfde, met dien verstande dat hun manier van praten eerder frivool dan zelfbewust is. Overigens vraag ik me al geruime tijd af of je de bestuurder van een trein nou een machinist kunt noemen, al is hij gespeend van fluitje en platte pet, zit hij niet in een locomotief met een schoorsteen waar zwarte stoomwolken uit komen, en loopt er geen jonge knaap met ontbloot bovenhjf om hem heen om met zijn kolenschep het vuur hoog te houden. Maar ik dwaal af. Waar het om ging, was dat zijn collega, de conducteur, eigenlijk maar drie zinnetjes in het Engels hoeft te kunnen zeggen, dat we bij Amsterdam Centraal zijn, dat dat het eindpunt van deze trein is en dat men zijn persoonlijke bezittingen niet in de trein dient te laten liggen Eindpunt wordt endpoint, deze trein wordt dis trein, en jassen en tassen wordtjecfes en hecks. En toch is conducteursengels volgens mij beter te volgen dan püotenengels. Al was het maar omdat in de trein de intercom vaak beter is afgesteld. Daphne Lentjes is archeoloog en begint in september aan haar promotieonderzoek aan de VU.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen