Ad Valvas 2007-2008 - pagina 220

PAGINA 1 8

AP VALVAS 13 DECEMBER 2007

EEN HEEL MOOIE PLEK VOOR INBREKERS Zwervers, vechtpartijen en inbrekers. Bewaker Harry Albertema komt liet allemaal tegen tijdens zijn avondlijke beveiligingsrondes op de campus. TEKST: FLOOR BAL FOTO JORDI HUISMAN

Zware voetschappen en het geluid van een rinkelende sleutelbos echoen door de hal van het transitorium. De lange, smalle gangen met verschoten linoleum en slechte verlichting doen aan een oud ziekenhuis denken. En daarmee zou de locatie zo als decor voor een griezelfilm kunnen dienen. "Het is een mooie plek voor inbrekers, die laten zich vaak insluiten", beaamt bewaker Harry Albertema (6o), terwijl hij de deur van het damestoilet opengooit om te kijken of niemand zich daar verstopt heeft. Toch is de tengere beveüiger eigenlijk nooit bang. Dat zegt hij niet uit stoerheid, hij vindt gewoon niet snel iets eng In de dertig jaar dat Albertema op de VU werkt, maakte hij heel wat mee. Zo stuitte hij vijfjaar geleden in de medische faculteit op een klmtje criminelen "Ik hoorde gerommel in een zaal. Vier jongens waren bezig om een beamer te demonteren. Ze hadden een aantal tafels op elkaar gestapeld om bij het plafond te kunnen." Albertema zette de achtervolging in, terwijl hij politieassistentie aanvroeg. Bij de buitendeur stortten de mannen zich in voUe vaart op de draaideur, maar die zat op slot. Met de bijl die onderdeel uitmaakte van hun inbrekersuitrusting, probeerden ze de ramen te breken. "Dat lukte niet, dus bedreigde die man mij met de bijl 'Open maken, open maken' Hij haalde net uit, toen mijn mobilofoon overging met de melding dat de pohtie voor de deur stond. Van schrik miste hij me. Ik voelde het blad zo langs mijn hoofd suizen." De inbrekers wisten uiteindelijk via een nooddeur te ontkomen. Bang was Albertema tijdens de hele episode niet. "Terwdjl ik bij de politie mijn verhaal deed, begonnen mijn benen opeens te trUlen, dat was het." De volgende dag ging hij gewoon weer aan het werk.

Stille avond Bij de rondgang over de campus doet Albertema denken aan een oude wijkagent die door zijn voormalige buurt loopt. Bij elk gebouw, bij elke ruimte heeft hij een anekdote. Neem de biimenplaats naast het geneeskundegebouw. Nu, op woensdagavond rond negen uur, valt er niets te zien behalve de grijze achterkant van het gebouw. Maar Albertema ziet iets anders de voormalige uilentuin waar de vakgroep Biologie rijen Hollandse uilen bestudeerden. Nog voordat hij lier ging werken, kwam Albertema daar soms kijken. Verderop stond het kasje dat hij tijdens zijn tijd als portier in het WN-gebouw mocht gebruiken om vlinders in te kweken. "Dat was mooi spul." Het proefdiercentrum lag aan hetzelfde plein. "Daar kwamen een tijdlang veel dierenrechtenactivisten. Die hebben zich nog eens aan de muur vastgeklonken." Iets verder vnjst hij net de ingang van het mortuarium aan als zijn oog op een onregelmatigheid valt. "Kijk, het derde raam van Unks staat op een kiertje, dat hoort niet." Dat geeft hij meteen door aan de receptionist die zo het gebouw zal afsluiten. De meeste diensten glijden zonder problemen voorbij. Toch blijft Albertema tijdens rustige ronden altijd alert. "Er kan elk moment iets gebeuren." Vorig jaar kwam er tijdens zo'n stUle avond opeens een melding van een steekpartij binnen. "De ex-man van een medewerkster had haar nieuwe vriend neergestoken in de kelder van het hoofdgebouw. Die wist de situatie om te keren toen hij het mes te pakken kreeg." Beide hevig bloedende mannen werden door de beveiliging aan de politie overgedragen.

Damesnachtjapon Regelmatig komt Albertema na sluitingstijd mensen tegen. "Er lopen hier altijd zwervers rond die ik naar buiten begeleid." Het

Harry Albertema: 'Ik voelde de bijl langs mijn hoofd suizen' merendeel van deze illegale bezoekers heeft psychische problemen. Zoals Surinamer Rob die jaren terug bijna permanent in het WN-gebouw woonde. "Ik kwam hem eens in een schacht tegen, liggend in een bedje van glaswol. Hij had een damesnachtjapon aan en de nagels van zijn tenen waren met een spuitbus oranje gespoten. Het zag er feestelijk uit." Een andere keer trof de beveiUger Rob slechts gekleed in een wdtte labjas aan. Naast hem, op de grond, lag een groot slagersmes. Albertema wist de zwerver zover

'Pas hij de politie hegonnen myn henen opeens te trillen te krijgen dat hij hem het mes gaf "Ik probeer dit soort dingen altijd met rustig praten op te lossen. Daardoor kon ik met Rob lezen en schrijven. Als jij lawaai maakt, doen zij dat ook." Een medebeveiliger had een minder goede relatie met de zwerver. "Die maakte altijd jacht op hem, daar werd hij agressief van. Op een dag hoorde ik een melding op mijn portofoon Tk zit op de A J Ernststraat en ik zit Rob achterna'. Vervolgens kwam er een tweede bericht binnen 'Ik zit op de A.J. Ernststraat en nu zit Rob mij achterna'.

's winters helemaal leeg. Er waren mensen die zich daar 's avonds onprettig voelden Ik was het gewend." In de kelder bij geneeskunde controleert hij een gang die door het lage plafond op een schacht hjkt. Het is de ingang van een labyrint aan onderaardse gangen. Hier gingen tijdens een controleronde van Albertema ooit de lampen automatisch uit. De meeste van zijn coUega's dragen een zaklamp bij zich die ze in geval van nood ook als slagwapen kunnen gebruiken. Hij niet. "Ik zie prima in het donker." Daar stond hij, in de inktzwarte duisternis. Op de tast moest hij zijn weg naar buiten vinden. "Ik heb zo'n twintig minuten rondgedoold." Tegenwoordig controleert hij hoe laat het licht uitgaat, voordat hij weer monter op onderzoek uitgaat.

Surveillance Hariy Albertema is de enige b e v e i l ^ r in dienst van de VU. De andere bewakers werken voor een particulier beveiligingsbedrijf. S i zorgen ervoor dat er dag en nacht gesurveilleerd wordt in en rond de gebouwen van de VU. Naast deze beveilii^'ng werken tijdens de openingstijden in elk gebouw receptronisten die ook een beveiligingsopleiding hebben gedaan. In totaal houden d e r t ^ mensen op de VU zich bezig met de beveiliging van de gebouwen. Ad Valvas volgde Albertema tijdens de afsluitronde van 20 tot 22 uur. Reageren"? Mail naar redactie@advalvas vu nl

Donker Het liefst doet Albertema zijn ronde in het donker, zo kan hij goed zien in welke ruimtes het licht nog brandt. "Gelukkig ben ik niet bang in het donker. Als kind woonde ik in de bossen bij BUthoven. Mijn vader had daar een kampeerterrein en dat stond

I

>AANGEKONDIGDE DOOD< "Het was al vier jaar uit met mijn ex-vriend toen ik zomaar van hem begon te dromen", vertelt een vierdejaars studente informatiekunde (26). "We hadden eigerJijk nooit meer contact, maar hierdoor wüde ik weer met hem praten om te vragen hoe het met hem ging Een paar weken later ging ik op vakantie naar Curagao, waar hij woonde. Voor de deur van een discotheek zag ik mijn ex staan. Ik Uep naar het

groepje toe met wie hij stond te praten. Maar toen ik bij hun aankwam, was hij weg. Sterker nog. ze zeiden dat hij er niet was, niemand had hem nog gezien. Ik vond het erg vreemd want ik wist zeker dat ik hem gezien had. Nadat ik weg was gegaan, kwam hij die avond wel in die discotheek om zijn eenentwintigste verjaardag te vieren. Toen hij naar huis reed, is hij met zijn auto van de weg geraakt.

Hij botste tegen een paal en is aan zijn verwondingen overleden. Ik heb het gevoel dat we toch een soort van afscheid hebben genomen. Maar als ik nu veel van iemand droom, dan bel ik ze wel even om te vragen hoe het gaat." (FB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen