Ad Valvas 2007-2008 - pagina 193
AD VALVAS 6 DECEMBER 2007
N I E U W S / E M A N C I P A T I E
PAGINA 7
Stoelendans bij Economie
Aan de economische faculteit is een nijpend stoelentekort. Studenten, docenten en ondersteunend personeel vechten om een zitplaats. TEKST: PCTER BREEDVELD FOTO VU/RIECHELLE VAN DER VALK
"Nu heb ik er genoeg van", zegt Nina Dirksen, projectleider Ruimtebeheer aan de economische faculteit. Met plastic strips [tie-nhs), zojuist gekocht bij de Hema, maakt ze de stoelen in de gangen op de vierde verdieping van het hoofdgebouw aan elkaar vast. Sommige stoelen bindt ze vast aan tafelpoten. Twee studenten kijken een beetje sip. Ze hebben college in een van de werkruimten op dezelfde verdieping, maar omdat er steevast te weinig stoelen in die ruimten staan, pakken ze die maar uit de gang. "We zijn met z'n twintigen", zegt een van de studenten, "en er staan maar tien stoelen in de zaal." Dat vindt Dirksen jammer, maar de stoelen in de gang staan er niet voor niks. "Die zijn voor mensen die afspraken hebben met de ondersteunende diensten op de kantoren", legt ze uit. "Dan gaan we maar op de grond zitten", zegt de andere student verslagen.
Verse aanvoer Durksen spreekt van een 'stoelenoorlog'. "Het stoelentekort is hier gigantisch, want het zit hier barstensvol", zegt ze. "ledere keer als ik hier kom, bUjken er weer stoelen uit de gang naar de werkruimten te zijn versleept. Studenten, en
ook docenten, halen ze zelfs uit de kantoren." Dirksen zorgt regelmatig voor verse aanvoer van stoelen op de gangen, die binnen de kortste keren weer is weggehaald. Niet alleen door studenten en docenten, overigens. "Ook de dienst Facilitaire Zaken komt regelmatig langs om stoelen te verwijderen. Vanwege de brandweervoorschriften", zegt Dirksen. Ze maakt een enigszins verhitte indruk. Blos op de wangen, hyperactief in de weer met die stoelen. "Vanmorgen was ik het gewoon zat", vertelt ze, "en ben ik bij de Hema van die strips gaan halen. Betaald uit eigen zak." Ze mist nog één stoel die in de gang hoort. Via het kijkgaatje in de deur gluurt ze een collegezaal binnen, die propvol studenten zit. "Daar staat-ie. Zo gauw het coUege afgelopen is, pak ik die weer terug. Gisteren heb ik nog ruzie gekregen met een docente, toen ik een stoel terugpakte."
blijft stoïcijns. "Voor elke student reserveren we twee vierkante meter. Vanwege de brandweervoorschriften en de ventilatie. Dat betekent dat in een zaal van vijftig vierkante meter niet meer dan 25 studenten mogen. En ja, we weten
'Vanmorgen was ïk het gewoon zat' dat dat knelpunten oplevert. Daarom is de VU ook bezig ruimte vrij te maken op de campus. In het gebouw BeUevue, bijvoorbeeld, waar nu de dienst Communicatie huist, komen eind december een paar ruime coUegeruimtes vrij."
Hart vast
Grootscheepse nieuwbouw
"Mijn studenten halen ze ook uit andere collegezalen", aldus docent organisatietheorie Wouter Stam. "Daardoor is de verdeling nogal uit balans. Staan er in de ene zaal vijf, en in de andere vijfentwintig stoelen." Hij begrijpt dat dit problemen oplevert. "Maar ik kan moeiUjk studenten op de grond laten zitten, of tegenhouden bij de deur." Dirksen loopt naar de dienst Facilitaire Zaken, om op opgewonden toon te vragen om meer stoelen. Een medewerkster haalt echter een lijst tevoorschijn waarop per zaal is aangegeven hoeveel stoelen daar mogen staan. "Meer stoelen is gewoon gevaarUjk", zegt ze. "Ik houd mijn hart vast als er een keer brand uitbreekt, of zoiets." Projectmanager Facilitaire Zaken Geer Hubers
De VU zit overvol. De campus is in de jaren zeventig gebouwd voor twaalfduizend studenten. Ad Volvos heeft onlangs een boekenjacht aangeboden aan de negentienduizendste student' Inmiddels wordt er alles aan gedaan om het probleem te verhelpen; onder andere door grootscheepse nieuwbouw, maar ook door sommige VU-diensten te verhuizen naar een plek bviiten de campus. Toch wordt het probleem van de volle collegezalen niet alleen veroorzaakt door het ruimtegebrek. "Docenten die een zaal reserveren, geven daarbij vaak een bepaald aantal studenten op", zegt Hubers. "Uiteindelijk blijkt er vaak een veel groter aantal studenten in de zaal te zitten. Of een veel kleiner aantal, dat gebeurt ook."
Frans Snijders, directeur bedrijfsvoering van de economische faculteit, beaamt dat docenten vaak niet met het van tevoren opgegeven aantal studenten in een zaal zitten. "Dat komt doordat ze al ruim van tevoren moeten aangeven op hoeveel studenten ze moeten rekenen. Dat doen ze op basis van de aantallen van de collegejaren daarvoor, maar ook op basis van de opgegeven voorkeuren voor keuzevakken." Omdat studenten van gedachten kunnen veranderen en een bepaald vak, vorig jaar nog populair, opeens uit de mode kan raken, gebeurt het dus vaak dat docenten zitten opgescheept met een veel kleiner of veel groter aantal studenten dan ze hadden ingeschat. "En dan zitten ze in een zaaltje waar nog een whitehoord, een overheadprojector en een loeomer in moeten. Dan zijn zelfs 25 studenten teveel." Vaak lost het probleem zichzelf in de tweede helft van het collegejaar op, omdat veel studenten na de kerst niet meer terugkeren. "Daar kxmnen die overvoUe collegezalen mede de oorzaak van zijn", meent Snijders. De ruimtes die straks vrijkomen in BeUevue, het Wis- en Natuurkundegebouw en na het verhuizen van de VU-diensten, zullen volgens Snijders "een paar druppels op de gloeiende plaat" zijn. Er is wel eens gepraat over het wegbreken van muren tussen twee collegezalen, maar de zalen zouden ook kunnen worden omgebouwd tot kantoren. Daar is ook een groot tekort aan." Dirksens actie vindt Snijders "wel goed", maar voor de stoelenstelende studenten heeft hij ook begrip. "Een beetje flexibiliteit is hier wel geboden." Reageren"? Mail naar redactie@advalvas vu nl
Het einde van gelijkheidsproject Equal 'Er is veel bereikt, maar nog lang niet genoeg.' Zo vat coördinator Brigitte Hertz de resultaten van vijf jaar Equalproject samen. WELMOED VISSER De positie van vrouwen en allochtonen aan de VU is verbeterd, maar de belangrijkste verdienste van Equal is het zichtbaar maken van ongelijkheid. "Een project moet niet eeuwig dvuren", vindt Hertz, coordinator van het Equalproject, dat gelijke kansen in de wetenschap wU creëren voor vrouwen en allochtonen. Het probleem is nog niet opgelost - er zijn nog steeds te weinig zwarte en vrouwelijke hoogleraren ofte veel witte mannen - maar de faculteiten en diensten moeten het nu zelfverder doen. Equal stopt ermee.
Het onderwerp diversiteit wordt ingebed in het staande beleid, zoals dat in jargon heet bij elk sollicitatiegesprek, promotie en benoeming zou het geregeld moeten zijn dat vrouwen en allochtonen dezelfde kansen krijgen als autochtone mannen Hertz adviseert om diversiteit op te nemen in de takenportefeuiUe van een van de personeelsadviseurs, want "iemand moet de anderen achter de broek zitten bij een onderwerp dat vaak geen prioriteit heeft." Toen Hertz vijfjaar geleden met het Equalproject begon, hoorde ze vaak- "Dat is toch niet meer nodig?" Hertz "Mensen zagen vrouwelijke medewerkers en studenten op de VU rondlopen. Daaruit concludeerden ze dat het wel goed zat met de emancipatie." Cijfers over wat die vrouwen hier deden, waren er niet. Die is Hertz gaan verzamelen en daaruit kwam een aanmerkelijk minder rooskleurig beeld naar voren vrouwen
zijn zwaar ondervertegenwoordigd in de top van de VU. Slechts twaalf procent van de hoogleraren is vrouw, één van de dertien decanen is viouw en in het universiteitsbestuur zitten
>Het zou al ontzettend helpen als in elke benoemingscommissie voor een hoogleraar twee vrouwen zitten< alleen maar mannen. Voor allochtonen geldt iets vergelijkbaars dertig procent van de studenten is allochtoon, maar ze stromen nauwelijks door in de wetenschap, laat staan naar de hogere posities. Natuurlijk is er een historische verklaring te geven in de tijd dat hoogleraren studeerden, waren er nog minder vrouweUjke studenten dan nu. Maar het grote gevaar is dat zo'n verdeling
de neiging heeft zichzelf in stand te houden. "Dat komt omdat mensen talent eerder herkennen bij mensen die op henzelf Ujken." Om ervoor te zorgen dat vrouwen en allochtonen wel gelijke kansen krijgen op de VU, zouden vooral de mensen die zich met werving en selectie bezighouden, doordrongen moeten zijn van het belang van een divers personeelsbestand. "Het zou al ontzettend helpen als in elke benoemingscommissie voor een hoogleraar twee vrouwen zitten", aldus Hertz. Er bestaan stimuleringsprojecten voor vrouwen zoals de Fenna-leerstoelen, maar veel belangrijker is dat er elk jaar cijfers blijven verschijnen over de posities die vrouwen bekleden aan de VU. Equal is daarmee begonnen en inmiddels staan die cijfers standaard in het VU-jaarverslag. Hertz "Je kunt wel allerlei intentieverklaringen ondertekenen, maar die cijfers zijn van belang om inzicht te krijgen in hoe het echt gaat."
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 27 augustus 2007
Ad Valvas | 548 Pagina's