Ad Valvas 2008-2009 - pagina 305

AD VALVAS 12 f e b r u a r i 2009

STUDENTEN/NIEUWS 05

Pas op voor de kamermaffia op internet Advertenties van nietbestaande kamers, schimmige bedrijfjes en dure 0900-nummers met eindeloze doorkiesmenu's. Wie een kamer zoekt in Amsterdam, moet oppassen voor internetoplicliters, ondervond journaliste Tessa Hoogvliet.

'Vraag altijd een huurcontract' "Wie een kamer zoekt op de particuliere woningmarkt In Amsterdam, loopt al snel tegen schimmige praktijken aan", zegt Maartje Kranen van het SRVU Kamerbureau. "De nood is zo hoog dat mensen daar misbruik van maken. Het studentenaantal is dit jaar hoger dan verwacht. Volgend jaar zullen er weer meer studenten naar Amsterdam komen. Het aantal kamers groeit niet mee." Het Kamerbureau is onderdeel van studentenvakbond SRVU. Het bureau geeft huurders advies en bemiddelt zelf ook bij de verhuur van kamers, hoewel dat er niet zo veel zijn. "Als student kun je het beste inschrijven bij studentenwoningweb", vertelt Kranen. Op een kamer op Uilenstede moet je maximaal driekwart jaar wachten. Om oplichting te voorkomen, adviseert Kranen om altijd om een huurcontract te vragen. "Bij twijfel kun je zo'n contract door het Juridisch Advies van de SRVU (JAS) laten controleren. Wij hebben ook voorbeeldcontracten die je mag kopiëren." Verhuurders mogen geen sleutelgeld vragen. Eén tot anderhalve maand borg kan wel. "Zoi% dat je goed vastlegt wat je betaalt en onder welke voorwaarden je het weer terugkrijgt", benadrukt Kranen.

TEKST: TESSA HOOGVLIET ILLUSTRATIE: BEREND VONK

Sinds een tijdje zoek ik een kamer in Amsterdam. Ik werk vooral in Hilversum en Amsterdam en dan is het vanuit Den Haag elke dag ver reizen. Op internet is genoeg aanbod, op Marktplaats, Woninghuren.com en Kamemet worden kamers, studio's en appartementen te huur aangeboden. Dat veel van deze woningen niet bestaan, ontdek je pas als je contact probeert te leggen met de 'verhuurders'. De advertentie: 'Mooi i-kamerappartement in het centrum van Amsterdam voor 400 euro' kUnkt erg aantrekkelijk. Ik besluit te reageren via een e-mail aan contactpersoon Jelle. Binnen een uur krijg ik een e-maU terug: "Beste Tessa, U zult voor de inschrijving een eenmalig bedrag moeten overmaken op het onderstaande rekeningnummer, dit bedraagt 22,65 euro. Daarna kunnen wij u ontvangen aan de Rozenstraat te Amsterdam." Er staat een KvKnummer bij. Na één telefoontje met de Kamer van Koophandel is het duidelijk: het nummer staat op naam van iemand in Assen en die persoon heet geen Jelle van Weideren. Ook komt de bedrijfsnaam niet overeen met het KvK-nummer. Ik besluit op zoek te gaan naar huidige bewoners van het pand en vind een Italiaans restaurant op de begane grond. Daar weet niemand iets van een vrijstaand appartement in het pand of van een eigenaar of verhuurder genaamd JeUe.

Niet opdagen Het is helaas niet de enige advertentie op internet waar een luchtje aan zit. De vraag naar kamers, appartementen en studio's in Amsterdam is zo groot, dat meer louche ondernemingen er een slaatje uit slaan. Zo worden er op verschillende websites kamers aangeboden met vermelding van een 020-nummer en een naam. Als je deze nummers belt, krijg je een voicemaU te horen waarop een man met plat Amsterdams accent

zegt: "Belt u voor het woningaanbod, belt u dan met 0900-...". Bij het beUen van dit 0900-nummer word je voor een scala aan keuzes geplaatst, na elke keuze kom je in een volgend keuzemenu. Na verwoede pogingen iemand aan de telefoon te krijgen, gooi ik de hoorn erop. Ik heb veertien minuten gebeld, dat kost me veertien keer tachtig cent.

Beste Tessa, U moet eerst een bedrag overmaken van 22,65 euro Nog een poging. Van een andere aard dit keer. Meneer V. uit Eijsden biedt een kamer aan op de Oudezijds Voorburgwal met eigen keuken. Ik

besluit hem te mailen. Na enkele dagen krijg ik een reactie: ik mag komen kijken, maar ik moet eerst even een kopie van mijn paspoort opsturen. Vreemd, dus ik besluit alle mensen met zijn achternaam in Eijsden te bellen. Geen van hen weet iets van een Marktplaats-advertentie. Wel hebben al meer mensen gebeld naar aanleiding van die advertentie. Ik maak per e-maü een afspraak met meneer V. en beloof de kopie van mijn paspoort mee te nemen naar de afspraak. Omdat hij uit Eijsden (Limburg) moet komen, wil hij voor de zekerheid mijn telefoonnummer, voor het geval ik niet kom opdagen. Ik geef mijn nummer en kom niet opdagen, omdat ik het niet vertrouw. Ik hoor nooit meer wat van meneer V. uit Eijsden. Wat hij met mijn paspoortgegevens had willen beginnen, weet ik niet. Van anderen hoor ik dat sommige verhuurders na een kopie van je paspoort, ook een bankafschrift of een afschrift van je creditcard willen en dat er daarna ineens geld van je rekeningen kan verdwijnen. Maar zo ver komt het dus niet met meneer V. uit Eijsden. Dat ik niet de enige ben blijkt uit reacties op het internetforum van Tros Radar. Vele gedupeer-

Ze waarschuwt ook tegen illegale onderhuur. "Daar wordt tegenwoordig goed op gecontroleerd. De onderhuurder wordt het meest gestraft en raakt zijn woning kwijt. Als je gaat onderhuren, zorg dan dat je het meldt als huisbewaring bij de woningbouwvereniging en de Dienst Wonen. Huisbewaring mag minimaal een haK jaar, maximaal twee jaar." IFB) Het SRVU Kamerbureau heeft 3 maart van 12 tot 15 uur een informatiemiddag in de hal van het hoofdgebouw. Kamerzoekers kunnen terecht voor vragen en advies. Het Kamerbureau is op maandag, donderdag en vrijdag van 13 tot 16 uur open, op dinsdag en woensdag van 10 tot 13 uur.

den waarschuwen voor de oplichters achter dit soort advertenties. Zo hebben tientallen mensen al eens de 25 of 30 euro overgemaakt en daarna nooit meer iets gehoord. Of ze hebben inderdaad de 0900-nummers gebeld en urenlang aan de telefoon gehangen. Den Haag is zo gek nog niet, besluit ik. Ik woon best mooi en ken veel mensen in de stad. De reistijd neem ik voorlopig maar op de koop toe. Reageren? Mail redactie@advalvas.vu,nl.

Welles/nietes over leven na de dood Hoort cardioloog Pim van Lommel met zijn onorthodoxe theorieën over bijna-doodervaringen thuis op de VU? Hersenwetenschapper Jeroen Geurts vindt van niet, organisatieantropoloog Ida Sabelis vindt absoluut van wel. PETER BREEDVELD

De ideeën van Pim van Lommel zijn "volstrekt onwetenschappelijk", vindt hersenwetenschapper Jeroen Geurts. Geurts noemt het zelfs gevaarHjk, wat Van Lommel doet. Dat de VU zo'n groots opgezet symposium rond de omstreden cardioloog faciliteert, vindt hij dan ook twijfelachtig. Cardioloog Pim van Lommel houdt op zaterdag 28 februari op de VU een lezing over bijna-doodervaringen, waarin hij zijn theorie uiteen zal

zetten dat het bewustzijn geen product is van de hersenen. Van Lommel komt tot deze conclusie op basis van bestudering van 344 bijna-doodervaringen, waarover hij in 2007 de bestseller Eindeloos Bewustzijn schreef VU-podium organiseert een dagvuUend symposium rondom de ideeën van Van Lommel. Reden genoeg voor Geurts om een dag eerder van vakantie terug te komen, "omdat ik vind dat Van Lommel een weerwoord behoeft."

Vreselijk ontspoord Een van de dingen waar Geurts grote moeite mee heeft, is dat Van Lommel steUing neemt tegen orgaandonatie, omdat hij denkt dat pas overledenen getuige zijn van de verwij dering van organen uit hun eigen lichaam. "Dat is onverantwoordelijk, omdat niets in zijn onderzoeksresultaten in deze richting wijst en er al een groot tekort is aan organen. Dezelfde onterechte discussie naar aanleiding van zijn ideeën wordt nu gevoerd over

euthanasie en abortus", vertelt Geurts. "Dat Van Lommel aan de VU spreekt, betekent niet dat hij daarmee wetenschappelijke erkenning krijgt", reageert Jacob Bouwman, programmacoórdinator van VU-podium op de kritiek. Op deze manier schenken we aandacht aan een maatschappelijk fenomeen, de verwerking van bijna-doodervaringen. Tegenover Van Lommel zetten we een aantal wetenschappers, met de bedoeling het onderwerp zo open mogeUjk te behandelen. Geurts kan ook niet alles verklaren met stroompjes en chemische reacties. Hoe verklaar je bijvoorbeeld dat mensen zichzelf, vanuit een hoek van de operatiekamer, op de operatietafel hebben zien liggen?" Op zich is het heel goed dat er aandacht is voor bijna-doodervaringen, vindt Geurts. "In de reguliere geneeskunde staat het onderwerp niet hoog op de agenda. Dat komt doordat we er weinig van weten. Het is uiteraard wel belangrijk om patiënten met bijna-doodervaringen te begrij-

pen en een platform te geven. Dat Van Lommel de bijna-doodervaringen in kaart brengt, is van groot belang, maar bij de interpretatie van die ervaringen en zijn aanval op de neurowetenschap is hij vreselijk ontspoord."

Andere typen waarnemingen Op het programma staat ook organisatieantropoloog Ida Sabelis, die betrokken was bij de aanbeveling van Pim van Lommel als spreker. "Geurts is een positivistische wetenschapper van de oude stempel, die het paradigma 'meten is weten' aanhangt. Ik denk daar anders over", zegt Sabelis. "Het is hoog tijd om een discussie over wetenschapsopvattingen aan te zwengelen. In het huidige wetenschapskHmaat is weinig ruimte voor creativiteit en reflectie. We moeten openstaan voor andere typen van waamemingen." Reageren? Mail naar redactie@advalvas.vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen