Ad Valvas 2008-2009 - pagina 346

AD VALVAS 19 februari 2009

12 AD REM

>Griff

>Lentjes

JU

>De avond van Sana Daher Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

i'#

Sana Daher (24, derdejaars economie) zit samen met een vriendin in de keul<en van haar eenheid Ze wachten met smart op huisgenoot Jörn. Die heeft namelijk een auto.

Basketburger

Waar moet je heen? "Schiphol' Annemiek is net terug van haar stage uit Nepal, en haar studieboeken en zo zijn net aangekomen. We willen dat pakketje vanavond gaan ophalen. Nou ja, pakketje., het is zo'n veertig küo! Als we vanavond niet gaan, dan moet ze betalen voor de opslag. We hopen heel erg dat Jörn ons wü brengen." Wonen jullie allebei hier? "Annemiek is inmiddels verhuisd. Ik ben via haar hier komen wonen. We kennen elkaar nu zo'n tweeëneenhalf jaar, sinds een tripje naar Berlijn eigenlijk. Mijn zusje studeert net als Annemiek geneeskunde, en zij gingen met een aantal medestudenten naar Berlijn. Ik ging ook mee, en zo leerden we elkaar kennen. Ik heb nog wel een leuk verhaal over die reis Horen''" Uiteraard. "We wilden naar het concert van Incubus, maar per ongeluk zaten we zonder kaartjes. We hebben geprobeerd om ter plekke iets te regelen, maar dat was aUemaal niet te betalen. Uiteindelijk kwam er een vrouw naar ons toe, die een beetje geheimzinnig deed. Bleek ze bij de band te horen en kaarten over te

o ü

hebben' Gratis naar binnen én we hebben de band ontmoet!" Mazzel.' "Het is ons later nog een keer overkomen, toen we naar Parijs waren gegaan voor een concert van Fred, een Franse jongen die ik een keer zag zingen en meteen heel goed vond. Het concert was uitverkocht, en toen zijn we net zo lang blijven staan tot we gratis naar binnen mochten van de kassameisjes van dat Parijse theatertje Binnenkort ga ik naar JCm^s ofLeon, en Annemiek heeft geen kaartje - misschien moeten we het nog eens proberen!"

>Cordelia \/RoU3KE VRiEN£>EK/

m.i^.

^^^J^k #^

1 V<ß>

"Ja, ook omdat ik als EHBO-vrijwUliger regelmatig in de Heineken Music Hall (HMH) kom. Laatst nog Oasis. Eén pleister geplakt. Je denkt nou vast dat ik het om de gratis concerten doe! Ik sta ook wel eens ergens anders hoor, maar de HMH vind ik het leukste. Voor het concert eet je met alle andere vrijwilligers, en op een rustige avond pakje ook nog eens het optreden mee " TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

Wat is het toch met dat nieuwe campuscafé? Waarom moest het Bruin Café weg'' Hoezo moest daar zo'n naar grenenhout geurend etablissement voor in de plaats komen? En wie bedacht daarvoor de tamelijk merkwaardige naam The Basfeet'' Nu ben ik niet van de straat, ik weet heus wel datje niet als een kip zonder kop commentaar mag spuien zonder je eerst te verdiepen in de materie. Secondenlange intemetstudie bracht het volgende naar boven 'Het ruim opgezette, eigentijdse café komt in de plaats van het Bruin Café in het hoofdgebouw. Daardoor komt daar ruimte vrij voor ondervidjs en onderzoek.' Dat is natuurlijk een mooi streven, en misschien ben ik te conservatief, maar ik mis het Bruin Café. Rroeghangen op de VU was leuker toen dat nog in een lekker donker hol kon. Een hol dat bovendien om zeven uur dicht ging, waarna je zwalkend de tram naar Uilenstede nam om daar een hamburger te gaan eten bij Café Uüenstede. Dat mis ik ook, maar ik ben waarschijnlijk de enige mens op de wereld die nostalgische gevoelens koestert voor Uilenstede 218-1521, op de twaalfde verdieping van toren B. Dat dus maar even terzijde. The Basket heeft het niet makkelijk, want het is er anders dan in het Bruin Café en daar klagen mensen graag over. Maar bij gebrek aan beter kom ik er ook wel eens, tegenwoordig. Het is er niet donker, integendeel, er zijn overal ramen met 360 graden uitzicht op de VU-campus. Door al die ramen is het er in deze tijd van het jaar wel wat frisjes, dus stevig doordrinken is aan te raden. Je krijgt wijn in heel hoge glazen en ze hebben bitterballen van een bekend merk, zeg maar de Cadillac onder het borrelgarnituur. Het ruikt er zoals gezegd naar hout, een beetje zoals in het magazijn van Ikea. En op de avonden dat ik er was, was het druk. Bruin-Café-druk, zodat het toch nog bijna een donker hol werd. Bovendien heb ik op een avond ontdekt datje bij The Basket ook andere dingen kunt eten dan bitterballen. De kunst is om ze te bestellen zonder te gaan lachen 'Mag ik een Basketburger alstublieft?' Maar, en dat is mijn punt geloof ik, die Basketburger was heel lekker en kost evenveel als de hamburger van Café Uüenstede. Die, de laatste keer dat ik daar was, ineens op alarmerende wijze totaal nergens naar bleek te smaken. Dat is nu de triomf van de vooruitgang op de nostalgie. Op hamburgerformaat.

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek. Lees ook Lentjes Online op www.aclvalvas.vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen