Ad Valvas 2008-2009 - pagina 522

8 Vrij reizen Geen geld om op reis te gaan? Als je een beetje avontuurlijk bent aangelegd, is couchsurfen misschien de oplossing: slaap gratis bij een Roemeense metalfan of bij een stel met baby uit Zagreb. TEKST EN FOTO'S: EMIEL ELGERSMA

VAKANTIE VIEREN BIJ VREEMDEN THUIS

E

en gratis slaapplek in een vreemde stad, op couchsurfing.com zijn genoeg mensen die er eentje aanbieden: sommige hebben een plekje op de grond, andere bieden een slaapbank aan. Maar er zijn ook genoeg die een hele kamer voor je hebben. Helemaal voor niets. Hoe is dat nou, om bij wildvreemden in huis te slapen? Met een goedkoop ticket en een volgepakte rugzak sta ik op Schiphol. De komende drie weken zal ik rondtrekken over de Balkan. De reis begint in Boekarest, de hoofdstad van Roemenie en zal via Servië en Kroatië eindigen in Slovenië.

Belgrado Mits ik niet bij een psychopaat In huis beland, die mij vakkundig in stukjes hakt.

Slecht onderhouden flats Dat beeld van die psychopaat krijg ik maar niet uit mijn hoofd. Een week voor vertrek besluit ik daarom Chris, een oude bekende uit Roemenie, een berichtje te sturen. Of ik misschien een paar nachtjes bij hem mag slapen. Toen wij vier jaar geleden afscheid namen in Bratislava zei hij immers: "Mi casa es su casa." Chris ontvangt me alsof ik een van zijn beste vrienden ben. "How are you doing?" vraagt hij, terwijl hij me omhelst. Door zijn vriendelijke lach voel ik me direct op m'n gemak in zijn huis net buiten het centrum van de Roemeense hoofdstad. Ik krijg een klein kamertje aangeboden, met een rood, wollen tapijt op de vloer. Chris woont samen met zijn opa, tevens zijn beste vriend. Die spreekt Roemeens en een heel klein beetje Duits. Toch vindt hij het internationale bezoek prachtig en zorgt ervoor dat

ik niets tekortkom. Elke ochtend staat er een zwaar Roemeens ontbijt op mij te wachten. Worstjes, gebakken ei, brood, augurken en een kop sterke thee met citroen. Na een paar dagen Boekarest met toeristische attracties, lokale restaurantjes en cafés, is het tijd om verder te gaan. Via couchsurfing.com kom Ik in contact met Florin, een net afgestudeerde jongen van 25. Aan de telefoon vertelt hij me dat ik welkom ben bij hem en zijn ouders in Slatina. Slatina is een typisch Oost-Europese stad in het zuidwesten van Roemenië. Aan de rand staat een aantal grote aluminiumfabrieken. Langs de weg liggen grote, verroeste verwarmingspijpen naar de huizen in het centrum. We rijden langs slecht onderhouden communistische flats. "Welkom in Slatina", zegt Florin, die in Frankrijk heeft gestudeerd, maar nu weer bij zijn ouders woont. In hun moderne huis word ik in de watten gelegd. Elke avond staat er een enorme maaltijd op tafel. Er zijn flessen rode wijn en whisky. Florin wil er niets voor hebben. "Ik vind het mooi dat wij iets voor elkaar kunnen betekenen." Het geweldige aan couchsurfing is, volgens Florin, dat het een echte community is van mensen die elkaar helpen. "Je leert een land van binnenuit kennen. De locals introduceren hun vrienden, hun mooie plekjes van een stad en ze nemen je mee naar hun cafés." Na een paar dagen zeg ik

vaarwel tegen mijn nieuwe Roemeense vriend en reis ik verder naar Timisoara, een stad in het westen van Roemenië.

Metalfan In Timisoara Na een tergend langzame treinreis van zes uur kom ik aan. Op het station wordt mijn naam geroepen. Het is Markus, een metalfan met lang donker haar die zijn slaapbank aanbiedt. Hij woont in rommelig appartementje, hartje centrum. Op de vloer liggen kleren en twee jonge katten rennen vrolijk rond. Het is bepaald geen hotel, maar Markus komt sympathiek over. Hij biedt meteen aan om samen een biertje te doen. We belanden in een Duitse bierstube. "Timisoara is de multiculturele stad van Roemenie", vertelt Markus. "Hier leven Roemenen, Hongaren, Duitsers en Roma's samen. Op straat hoor je al die talen." Duits is zijn tweede taal. Daardoor kan hij als helpdeskmedewerker werken voor een Duits internetbedrijf. Het IS de eerste keer dat Markus een couchsurfer te gast heeft en het bevalt hem goed. Zo goed, dat hij vindt dat ik een afscheidsfeestje heb verdiend. De laatste avond nodigt hij een groep vrienden bij hem thuis uit. De Roemeense wijn vloeit rijkelijk terwijl we over van alles praten: studeren, reizen, werken, Roemeense politiek, muziek. Als ik het land eindelijk een beetje begin te begrijpen, is het tijd om verder te ga^n richting Servië.

Karaoke in Belgrado in Beigrado bevindt mijn bed zich in de kamer van de gebroeders Nikola en Alex, ergens in een buitenwijk van stad. Ze doen allebei dezelfde economische studie, houden van feestjes en slapen graag uit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen