Ad Valvas 2008-2009 - pagina 128

AD VALVAS 30 oktober 2008

16ADREM

>Koning

>Griff

>De avond van Rick Gallagher Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door? Voor een van de flats treffen we Rick GaUagher (26), student politicologie aan de UvA. Hij geniet van een kopje koffie in een nazomerzonnetje. Vanavond gaat hij grasdiiinen in de boeken.

Gewichtig

Hoezo grasduinen? "Ik ben bezig met mijn bachelorscriptie en ga vanavond boeken doorkijken op verwijzingen naar andere literatuiir. Als een bepaald boek veel genoemd wordt in andere publicaties, dan weet je dat het belangrijk is. Mijn scriptie gaat over de verhouding tussen stemgedrag en sociale klasse." En wat is die samenhang? "Rijk stemt vaker rechts en arm stemt vaker Unks. In de Bijlmer wordt bijvoorbeeld linkser gestemd dan in Wassenaar. Veel mensen ontkennen die samenhang. Zij baseren dit op een ander soort onderzoek. Het is maar net wat voor onderzoek je doet- een aselecte steekproef nemen of kijken naar de uitslagen van stembureaus in bepaalde wijken. Als je een aantal mensen individueel naar hun stemgedrag vraagt, dan bhjkt die samenhang namehjk niet. Maar als je per wijk kijkt wat mensen stemmen, dan bUjken er enorme verschillen tussen wijken." Dat klinkt onlogisch... "De rijken in armere buurten worden naar de standpunten van de meerderheid getrokken. Andersom zullen

>Cordelia PRAATJES

uitkeringstrekkers in Wassenaar sneller W D stemmen. Volgens mij is er ook een selectie door de plek waar je gaat wonen, de keuze die je maakt voor een bepaalde wijk. We stemmen aan de hand van wat we graag zouden willen zijn, en niet wat we zijn." Wat stem je zelf? "Ik ben een recalcitrant marxist en stem dus SP. Dit klopt met de wijk waar ik ben opgegroeid, want ik kom nameUjk uit Overdie in Alkmaar. Dat is een Vogelaar-wijk. Ik was nogal verbaasd toen ik dat hoorde, want ik had nergens last van."

En de wijk waar je nu woont. Uilenstede, wat is dat voor wijk? "Als je de sociale structuur bekijkt, dan is het een getto lage inkomens, eenzijdige bevolkingsopbouw en veel buitenlanders, want er wonen hier veel exchange-studenten. Maar ik denk niet dat het zo wordt gezien. Toch wordt hier waarschijnlijk veel links gestemd, want er wonen vooral studenten. Studenten stemmen links, totdat ze hun eerste salarisstrookje hebben. En als dat salaris hoog is, dan gaan ze W D stemmen." TEKST EN FOTO: LILIAN ROOS

Over een uur zal ik mevrouw Peters ontmoeten op de preoperatieve screening. Ze krijgt binnenkort een maagbandje. Ik vraag me af hoe het toch mogelijk is dat sommige mensen voor een maagband of maagverkleining kiezen, in plaats van wat meer moeite te steken in een niet-operatieve afvalmethode. Mijn gemijmer wordt onderbroken door het schelle geluid van de pieper die me met spoed oproept voor een operatie. (Leg uw broodje beenham maar vast weg.) Even later sta ik steriel op de operatiekamer. Mevrouw Timmers heeft zojuist een ruggenprik gekregen en de arts-assistent legt me uit dat door haar hevige overgewicht en suikerziekte het rechterbeen van mevrouw Timmers langzaam aan het afsterven is. Met een iets te gretige blik in zijn ogen zet de arts-assistent het mes net boven de knie en begint te snijden. Dit wordt duidelijk zijn Operatie van de Week. Al snel spuit er bloed uit diverse slagaders alle kanten op. Omdat ik steriel sta, moet ik de neiging onderdrukken het bloed uit m'n gezicht te vegen. Maar goed dat ik een veiligheidsbril op heb. Mevrouw Timmers gut het uit. "Dat was een zenuw, we geven u nog wat extra verdoving." Dit is de eerste keer dat ik meemaak dat een patient nog iets voelt ondanks de ruggenprik. Na nog een gil besluit het team dat mevrouw narcose krijgt. Ik probeer met moeite het been omhoog te houden^ terwijl de arts-assistent een elektrische zaag pakt om het bot door te halen.(Ik heb u gewaarschuwd, hè?) En daarna sta ik met het loodzware been in mijn handen. "Nu mag jij het been in die bak gooien, Ludi. Zorg datje steriel bHjft." De arts-assistent Idjkt me triomfantelijk aan. Ik draai me voorzichtig met been en al om en besef opeens tot mijn grote afschuw dat dit been, het been waar mevrouw Timmers ruim vijftig jaar lang op gelopen heeft, de o/üalbak in moet. Ik aarzel. "Toe maar!" Ais ik me weer omdraai, zie ik hoe het team me al die tijd grinnikend heeft aangekeken. "Goed gedaan, hoor!" Verdwaasd trek ik het bloeddoorweekte schort van mijn lichaam en voel hoe mijn sokken soppen van het bloed. Mevrouw Peters kijkt me beschaamd aan "Ik heb echt alles geprobeerd, maar het lukt me gewoon niet... Er moet iets rigoureus gebeuren vóórdat het mijn gezondheid bemvloedt." Ik glimlach "Mevrouw, u hebt helemaal gelijk. En ik vind het knap dat u deze stap durft te nemen!"

Ludi Koning is zesdejaars geneeskunde. Tweewekelijks schnjft zij een column over haarcoschappen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen