Ad Valvas 2008-2009 - pagina 7

07

>oi maandagmiddag, campus 'iets anders met mijn pony' "Ze durven niet", zegt kapper Esmée van Ewijk. Ze had zich verheugd op een middag vol totale make-overs, maar tot nu toe blijft het vooral bij een beetje bijknippen. "Ik hoop dat er vanmiddag toch nog iemand iets totaal anders met zijn haar wil", vertelt ze. In de stromende regen knippen drie kappers van kapsalon Koffijberg onder hun tentje stug door. Iedereen die wil, krijgt vandaag gratis een nieuwe look. Als het even droog is, ontstaat er meteen een rij wachtenden. Arda Arik (bedrijfswetenschappen) en Ebru Ozer (bestuur organisatie), vriendinnen van het Calandlyceum, staan voor de kapperstent te drentelen. Ook zij wiUen geen make-over, "maar ik wil wel graag eens iets anders met mijn pony", vertelt Arik, "wat denk je, moet ik het doen?" Van Ewijk is ondertussen klaar met Maria Gómez (bestuur organisatie). Het is dan wel niet totaal iets anders, maar Gómez is toch blij met haar nieuwe look. "Ik heb er wat meer lagen in geknipt, zodat haar krullen beter uitkomen", legt Van Ewijk uit. "Wie is de volgende^" De rij is inmiddels zo lang geworden dat Arik en Ozer nog wel een poosje op hun nieuwe kapsel zullen moeten wachten. (WV)

>02 maandagmiddag, campus 'Attijd van je af spuiten' "Het belangrijkste is datje van je af spuit", vertelt graffitikunstenaar Jeroen. Dat is minder gemakkelijk dan het klinkt met dit wisselvallige weer. Plotsehnge wdndvlagen blazen de verfalle kanten op. Een studente met grijs T-shirt springt opzij voor een vlaag blauwe verf van haar buurvrouw. En dan begint het ook nog te regenen. Geroutineerd trekt Jeroen zijn hoody over het hoofd en ziet er plotseling uit als een echte straatkunstenaar. Twee bestuursleden van Derm, de studentenvereniging die de workshop organiseert, trekken snel een zeiltje over het paneel waarop de studenten hun kunsten mogen oefenen. "Als we er een paar leuke nieuwe leden aan overhouden, is de opzet geslaagd", vertelt bestuurslid en student organisatieantropologie Martin Smits, terwijl het steeds harder gaat regenen. "Surfen kun je nou eenmaal niet op het land, dus we hebben gezocht naar een activiteit die de sfeer van onze vereniging goed weergeeft." Graffiti dus. Smits "Surfcultuur ligt dicht bij de skatecultuur en dat zit weer dicht tegen graffiti aan." Echt hun best om leden te werven, hoeven de Derm-leden niet te doen: ze hebben al jaren meer aanmeldingen dan ze aankunnen en wijzen één op de drie aspirant-leden af (WV)

>03 dinsdagochtend. Theatermuseum M'm gonna bust a cap in your ass' "Je moet niet aan me komen", waarschuwt Romeo. De Shakespeariaanse held staat dreigend tegenover Tebaldo "Ik kan bellen, ik heb vrienden." De geïmproviseerde tekst van de eerstejaars studenten psychologie en pedagogiek die twee scènes uit het klassieke toneelstuk opvoeren, wijkt iets af van het origineel. De groep heeft gekozen voor een workshop van het Theatermuseum, waarbij ze in twee uur tijd alles leren over theater maken. Binnen korte tijd moeten ze licht, geluid, decor en kostuums uitzoeken en dat levert originele keuzes op. Zo belandt de muziek van de sterfscène bij een romantische dans en wordt een van de twee Julia's gespeeld door een man. Vandaar dat vtdjlen Romeo met moeite een ghmlach kan onderdrukken wanneer Julia weeklagend zegt dat 'ze' zijn lippen wil kussen. Al zit de beoogde regisseur in de kroeg, het spel heeft er niet onder te lijden. Met maar weinig tekst weet de moeder van Julia de show te stelen door met drie woorden ("Julia, kom op") een bazige moeder neer te zetten. En de beide Romeo's komen helemaal los als ze met een klappertjespistool mogen zwaaien "I'm gonna hust a cap in your ass " (FB)

j >04 dinsdagmiddag, de Dam 'Ik bel mijn vader wel even' t; "Lekker toeristisch dit", vindt een eerstejaars sociale wetenN- schappen als de rest van haar groep op de Dam met de Postbank-leeuw op de foto wil. Wat de leeuw niet weet, is dat hij de rest van de dag met sticker van studievereniging EOS achterop zijn kostuum rond zal lopen. De Dam is het startpunt van een speurtocht door de binnenstad. Zo moeten de studenten hun nieuwe stad zo snel mogelijk leren kennen. Hoewel? De maker van de routebeschrijving valt als provinciaal door de mand door het over het gemeentehuis te hebben, terwijl een echte Amsterdammer stadhuis zegt. "Gaan we nog iets leuks doen?" vraagt een blondine. Wanneer het ook nog begint te regenen, wordt de mededeling dat dit de enige activiteit voor de komende drie uur is, lauw ontvangen. "Weetje wat vet zou zijn?" meent een andere studente "Zo'n rondvaart. Met champagne erbij!" Op het Waterlooplein wacht de eerste opdracht "Tel binnen vijf minuten het aantal kraampjes op de markt." Mentor Oliver de Leeuw probeert de eerstejaars te motiveren om snel de markt over te rennen, maar één studente heeft een ander idee. "Ik bel mijn vader wel even, die kan op internet kijken." (FB)

>05 woensdagmiddag, cultuurcentrum de Griffioen 'Voor mij is het nooit af' Dertien ezels vormen een cirkel in de cursuszaal. Alle deelnemers aan de tekenworkshop hebben op die manier goed zicht op een vaas met zonnebloemen die in het midden van de ruimte staat. Met houtskool proberen ze de bloemen op papier te zetten. "Mag ik opnieuw beginnen?" vraagt mentor Joshua Huijnen (22). Hij pakt een vel papier om een tweede poging te wagen. "Ik heb overal de kunst afgekeken, deze tekening maak ik lichter." Terwijl de meeste aanstaande studenten psychologie en pedagogiek geconcentreerd aan het werk zijn, loopt één jongen weg om koffie te halen. "Ik heb er niet zo'n zin in." Kirby Wessels heeft een goed gelijkende vaas met bloemen getekend. "Ik teken graag, op de middelbare school deed ik ook culturele vorming. De opdracht was om je te focussen op één ding, maar dat lukt me niet. Ik wil zo'n vaas toch helemaal doen. Of ik het nog op tijd afkrijg-' Ik denk het niet, voor mij is het nooit af." (FB)

>o6 woensdagmiddag. Uilenstede 'Je hebt maar anderhalve minuut' Brandweerman Theo Graaf moet even in actie komen. Een van de deelnemers van zijn brandsimulatie is net jammerUjk om het leven gekomen. De anderhalve minuut die eerstejaars student gezondheidswetenschappen Maaike Droggers had om een slachtoffer uit een brandend huis te redden is al voorbij. Grote rookwolken slaan om haar heen wanneer ze eindelijk uit de rode container naar buiten komt. "Ik kon die pop helemaal niet vinden. Volgens mij heb ik wel drie rondjes gelopen, maar ik voelde niets." Binnenin is het aardedonker. De flitsen die af en toe de ruimte verlichten, verbeteren het zicht niet. Een harde sirene vergroot de stress en desoriëntatie. "Het is heel realistisch", zegt Graaf "Tijdens een echte brand is het door de rook ook zo donker. En je hebt maar anderhalve minuut, daarna stik je." Tweedejaars informatica Anne Jon Schoonhoven (19) overleeft de simulatie wel, hij staat binnen 41 seconden weer buiten. "Het was nogal krap, ik heb het allemaal op de tast gedaan. Je moet cool blijven, dan komt het goed." Van Graaf krijgtiiij £en«tapelfolders mee over brandveiligheid. "We willen studenten hiermee voorlichten. Want al is zo'n studentenkamer klein, als er brand uitbreekt, is het toch moeilijk om naar buiten te komen." (FB)

>oy donderdagmiddag, Artis 'Voor jullie overwin ik mijn angst' studenten zijn soms net kleine kinderen. Mogen ze de hele middag door Artis lopen en waar vind je ze? In de speeltuin. "Dit gaat mis!" roept de mentor van vijf wiskundestudenten die zich in de glijbaan woirmt. Twee kleine meisjes achter hem wachten keurig op hun beurt. Wat is het volgende doel? De kinderboerderij. "Ik ga niet", zegt de enige vrouw in het gezelschap. "Die beesten vallen altijd mij aan." Bibberend loopt ze tussen de geiten door. "Voor jullie overwin ik mijn angst." De mentor kent de weg nog goed. "Als kind ben ik hier zo vaak geweest. Elk schoolreisje gingen we naar Artis." Verderop geeft een medewerkster uitleg over de rode vari's die sinds juni hun eigen plek op Lemurenland hebben. Hier lopen ze gewoon tussen het publiek door. In het reptielenhuis staren aanstaande studenten bestuur organisatie naar een onechte gaviaan achter glas. "Die blik in zijn ogen, hè", zegt een jongen. "Gewoon vet, zo'n beest. Beter dan zo'n saaie schildpad." (FB)

>o8 donderdagmiddag, Paradiso 'Hij is een egotripper' "We stoppen nu, anders hebben we geen toeschouwers meer", zegt hypnotiseur Jos Claus. Na zijn oproep voor deelnemers stroomt het podium vol. Zo'n honderd studenten staren bereidwillig naar een rode lamp om zich in trance te laten brengen. De meesten stuurt hij snel weer weg omdat ze niet makkelijk hypnotiseerbaar zijn. Zodat er uiteindelijk ongeveer vijftien studenten overblijven, voornamehjk studentes met diep decolleté. Claus heeft eep diepe radiostem waarmee hij continu dingen zegt als- "Je voelt je wegglijden in heerlijke rust" of "Je voelt je nog dieper ontspannen." De gehypnotiseerden zitten als zoutzakken op het podium. Ze lijken zich er niet van bewust dat een zaal vol mensen naar ze kijkt. Zonder moeite voeren ze de opdrachten van Claus uit. Citroenen eten alsof het sinaasappels zijn? Geen probleem. Trillen alsof je in een bus over een hobbelige weg rijdt? De studenten schudden heen en weer. Sommige opdrachten zijn op het randje. "Je staat onder de douche en zeept jezelf goed in. Ook je kruis." Gelach gegarandeerd natuurlijk. Niet iedereen is zo enthousiast als de zaal. "Hij is een egotripper", vindt een student die van het podium gestuurd is. "Hij zegt dat hij je niet voor gek zal zetten, maar dat doet hij wel." (FB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen