Ad Valvas 2008-2009 - pagina 230

DREM

18 DECEIVIBER 2008 AD VALVAS

>Koning

>Griff

>De avond van Thijs Master Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

Kindeke

"Kan er iets gedaan worden aan de Franse zender die steeds op zwart gaat-"" De gekste vragen komen langs in het vragenrondje van de Algemene Leden Vergadering van de Vereniging Bewoners Uilenstede. Voor Thijs Master (23, vierdejaars bedrijfskunde en tweedejaars geschiedenis) is het zijn laatste vergadering als penningmeester. Wat een vragen.' "Er zaten dingen bij waar we niet echt op te wachten zaten. Die Franse zender interesseert niet iedereen. Maar opmerkingen zoals van dat meisje over vakheden die pornoboekjes in de gang van haar unit achterlaten, daar hebben we wat aan. We hebben nog veel ergere klachten binnengekregen, de bouwvakkers misdragen zich behoorlijk." Vervelend, zo'n verbouwing. "Je moet bedenken die badkamers worden verbouwd terwijl mensen er wonen. Het is al vervelend dat je je badkamer kwijt bent, maar als het dan ook nog een rotzooi is overal... Er is veel meer overlast dan de bewoners is voorgespiegeld. Soms werken bijvoorbeeld de douches niet goed. Daarbij komen dus ook nog die vaklieden. Daar moet het bestuur zich nog maar eens over buigen." Jij niet meer, dus? "Ik handel de financiën nog af, en ergens in januari stop ik ermee. Ik heb

het anderhalfjaar gedaan, het wordt tijd voor wat anders. Ik ben inmiddels aangenomen als voorzitter van de Amsterdamse Studentendesk van het Rode Kruis, daar zit ik al sinds oktober. Het zijn drukke maanden!" Wat doen jullie bij het Rode Kruis? "Met Sinterklaas bijvoorbeeld hebben we drie feesten georganiseerd voor arme gezinnen. Eerst langs bij winkeliers om te vragen of ze nog wat over hadden - dat leverde heel verschillende reacties op. Van sommigen kregen we meteen een winkelwagen vol, anderen waren sceptisch

en wilden er niet aan meedoen. Maar het Rode Kruis is toch een lieve organisatie?" Cadeautjes uitdelen is lief. "Vrijdag 19 december organiseren we trouwens een benefietfeest in Studio K om geld op te halen voor de Serious Request-actie van 3FM. Het thema is vluchtelingen, er zal een lezing worden gegeven en een film worden gedraaid, en we proberen voor 's avonds nog een3FM-dj te krijgen... Vanaf vijf uur's middags!" TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

>Cordelia ÖoPpaijK ol^.trSuT

ih^^ ^r ibti

De arts-assistent struikelde over haar woorden. Gisteren was er tijdens haar spreekuur een patient langsgekomen die net van de echoscopist te horen had gekregen dat het kindje in haar buik niet meer leefde. Normaal gesproken stel je zo'n patient gerust dat miskramen veel voorkomen en dat niks erop wijst dat een volgende zwangerschap niet uitgedragen zou kunnen worden. In dit geval jubelde de arts-assistent van binnen dat deze patient voorlopig geen moeder zou worden. Haar patient was namelijk nog maar twaalf jaar oud. Het meisje wilde liever niet afwachten tot het opgebouwde zwangerschapsweefsel vanzelf afgestoten zou worden en verzocht om een curettage. Vanwege haar leeftijd moest er echter toestemming worden gegeven door een ouder. In de tijd dat de artsassistent wachtte op de in de haast opgebelde moeder van het meisje, had het kind haar bijna een hartaanval bezorgd. Terwijl ze de hand van haar zestienjarige vriendje vasthield, vroeg ze wanneer het weer mogeHjk was opnieuw zwanger te worden. De arts-assistent had alle zeUen bijgezet: haar lichaam was nog niet volgroeid, het was een te grote verantwoordeUjkheid, ze moest nog van haar jeugd genieten, maar het meisje was onvermurwbaar. Ze wilde per se een baby. Na een kwartier was de moeder de spreekkamer binnengestormd met zes jonge kinderen in haar kielzog. "Kom maar op met die papieren, ik heb nog meer te doen!" De arts-assistent legde uit dat ze eerst een gesprek wilde hebben over hoe een nieuwe zwangerschap in de toekomst voorkomen zou kunnen worden. De moeder barstte echter in woede uit: "Ik heb geen tijd voor deze onzin, ze doet maar wat ze wil!" Toen de moeder doorhad dat de arts-assistent écht niet van plan was om het bij wat papierwerk te laten, was ze boos weggelopen. Nu zat het hele team bij de ochtendoverdracht te discussieren over hoe deze situatie het beste aangepakt kon worden: "Die moeder moet uit de ouderlijke macht gezet worden." "Er moet een voogd komen die ons toestaat het meisje een depotinjectie te geven met anticonceptiemiddelen." "Is maatschappelijk werk al ingeschakeld?" Die middag kwamen het meisje en haar moeder terug op het spreekuur. Het in de haast opgetrommelde team van specialisten stond klaar om de patient te overtuigen voorlopig niet zwanger te worden. De oplossing bleek uiteindelijk simpel te zijn. Een van de aanwezigen Het het meisje een plaatje van zwangerschapsstriemen zien. Een voogd was niet nodig: binnen een minuut zat de depotinjectie erin. Ludi Koning is zesdejaars geneeskunde. Tweewekelijks schnjft zij een column over haar coschappen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen