Ad Valvas 2008-2009 - pagina 439

Studenten/recensie 9

ad valvas

TO II: komische tragedie door acterende studenten

Voetbal is en blijft oorlog Een bezorgpizza als Paard van Troje en hooligans gebaseerd op Griekse en Trojaanse helden. Toneelgroep Koinon Speelt giet de Ilias van Homerus in een modern jasje. TEKST: W E L M O E D VISSER FOTO: MARLOES VAN DOORN

"Die soldaten bij Homerus zijn eigenlijk net hooligans." Wie het zei, laat op de avond, op een Koinon-borrel, weet regisseur Mirte Eggenkamp al niet meer, maar het idee zette haar aan het denken. In een paar weken las en herlas ze alles over de Trojaanse oorlog, niet alleen de Ilias van Homerus, maar ook de verhalen die om het epos heen hangen, zoals de Odyssee en de tragedies Ifigema in AuUs, Aias en Helena. Met al die informatie in haar achterhoofd schreef ze de tekst voor TO II, een hedendaagse voetbaltragedie. In voorgaande jaren waren de toneelstukken van Koinon Speelt nog een directe vertaling van klassieke tragedies, zich afspelend in de oudheid. Dit is de eerste keer dat de toneelgroep van oudheidkunde en Griekse en Latijnse taal en cultuur een moderne bewerking neerzet van een klassiek verhaal. Dat betekent geen toga's, maar joggingbroeken en leren jekkies. En geen Griekse of Trojaanse helden, maar voetbalhooligans. Omdat Koinon Speelt uit een kleine groep acteurs bestaat, moest Eggenkamp in TO II soms verschillende personages uit de oudheid samenvoegen in één rol. "Cassandra en Priamos zijn bijvoorbeeld één persoon geworden", vertelt ze.

Bierblik tegen hoofd Het verhaal gaat over de strijd tussen twee rivaüserende supportersgroepen, die van voetbalclub FC Tolevikso en die van VC Delahaes. Als een van de supporters van Delahaes het vriendinnetje afpakt van een aanhanger van Tolevikso, barst de strijd los. "Het stuk gaat in sneltreinvaart door de tragedies. Wie de verhalen uit de oudheid goed kent, zal veel dingen herkennen", vertelt Eggenkamp. "Voor sommige dingen heb ik lang gezocht voordat

ik een goed, hedendaags equivalent had. Het paard van Troje bijvoorbeeld, was een moeilijke. Uiteindelijk is dat een bezorgpizza geworden. Hoe dat precies zit? Kom maar kijken. De godenwereld heb ik vervangen door de media. Die leveren commentaar, hebben veel macht en bemvloeden het verloop van de gebeurtenissen. Maar ze zijn, net als de goden in de oudheid, zelf ook niet onkwetsbaar. Zo krijgt een verslaggeefster een bierbhk tegen haar hoofd, net als dat Afrodite in de Ilias gewond raakt door een speer." Niet aUes slaat terug op de oudheid. Een voorstelling over voetbal is natuurlijk niet compleet zonder voetbalcommentator. De kromme zinnen die commentator Ties Hurkmans (gespeeld door Benny van den

'De godenwereld heb ik vervangen door de media' Berg) uitspreekt, doen wel erg denken aan de wonderbaarlijke zegswijzen van Johan Cru)rff: "Als er gevoetbald wordt, dan is het in principe zo dat er één winnaar overbUjft en dat is dan gewoonlijk degene die de meeste doelpunten heeft gescoord." De sfeer van het stuk is eerder komisch dan tragisch. "Ik heb ontdekt dat ik niet zo goed ben in het echte sombere

werk", vertelt Eggenkamp. "Er sluipen toch altijd dingen in die om te lachen zijn. TO If is een komische tragedie geworden."

Script mee naar wc Koinon Speelt bestaat uit elf studenten en oud-studenten Grieks en Latijn en oudheidkunde. Eggenkamp is een van hen. Ze studeerde ooit oudheidkunde en stapte later over naar een opleiding tot docent drama en daarna naar een acteursopleiding. Sinds 2004 regisseert ze de stukken van Koinon Speelt en vanaf 2006 schrijft ze die ook zelf "Ik ben zelf al jaren weg bij de VU. Elk jaar weer zeg ik dat dit het laatste jaar is dat ik het doe, maar het is zo leuk", vertelt ze. Een deel van de spelers gaat ook al jaren mee, maar er is elk jaar ook een aantal nieuwe gezichten. Voorgaande jaren werd het stuk gespeeld in Theater de Cameleon. Vanwege het succes, bedacht de groep dat het dit jaar een stapje groter kan en gaat ze naar het Pleintheater vlakbij het Oosterpark. Eggenkamp "Daar

hebben we meer mogeUjkheden Er zijn betere stoelen, de kleedkamers zijn groter en er is een bar, zodat het publiek na de voorstelling nog iets kan drinken." In de eerste weken van april is de groep hard bezig met repeteren. Eggenkamp heeft de moeüijkste scènes voor het laatst bewaard en dat is te merken op een maandagavond als de groep oefent in een leegstaande collegezaal in het hoofdgebouw van de VU "Opletten daar in de hoek. Er gebeurt hier van aUes", schreeuwt Eggenkamp tegen een groepje spelers dat een borrel in het supportershonk van Tolevikso naspeelt. De souffleur heeft het druk. Veel mensen kennen hun tekst nog niet eens bij benadering, waardoor Paxila Pielanen, die even voor souffleur speelt, hele stukken tekst in haar eentje zit voor te lezen. "Neem dat script mee naar de wc. Elke dag een paar minuten doorlezen, terwijl je zit te poepen", adviseert Eggenkamp. "Dat werkt een stuk beter dan één keer in de week een paar uur."

Nog een paar weken en dan moet alles kloppen. Eggenkamp, die uit ervaring weet hoe veel er kan in weinig tijd, maakt zich nog geen echte zorgen. "Er moet nog fUnk gewerkt worden, maar dat gaat ook gebeiiren." Voor de laatste week heeft ze een troef in handenpas dan gaat de groep oefenen in kostuums en met attributen. Eggenkamp "Dat geeft dan ineens een schwung, alles komt in een stroomversnelling terecht. Het is een soort magie." Reageren"? Mail naar redactie@advalvas vu nl

TO II, voetbal is ooriog, de Ilias 2009 van Koinon Speelt is van 13 t/m 15 mei te zien in liet PleinTheater. Kaarten leesten 7 euro (voor studenten 6 euro) en zijn te reserveren via: «vww. pleintheater.nl en via de reserveringslijn: 020-693 33 80.

Recensie

Verlustiging in interessantdoenerij Een aantal filosofen vindt h e t heel moeilijk o m afscheid te nemen van het postmodernisme. Dat blijkt uit de bundel Het postmodernisme voorbij? PETER BREEDVELD

Met het lezen van de grote filosofen ben je er nog niet, realiseerde ik me tijdens het lezen van Het postmodernisme voorbij ^ Je moet ook het discours van de kleine filosofen óver de grote filosofen een beetje hebben bijgehouden, zodat je thuis bent in het jargon waarmee dat discours is doorspekt. Ik heb in mijn middelbare schooltijd wel kennisgenomen van het gedachtegoed van Kant en Nietzsche, maar dat

discours heb ik nooit bijgehouden. Hierdoor lijkt het alsof hele stukken in een voor mij volstrekt onbekende taal zijn geschreven. Het Postmodernisme Voorbij ^ is een bundehng van de lezingen op de VlaamsNederlandse Füosofendag 2007, die door de VU werd georganiseerd. Uitgangspunt is de doodverklaring van het postmodernisme - ook dat moet ik hebben gemist - en of dat niet voorbarig is, die doodverklaring, en wat de mensheid aan het postmodernisme te danken heeft - of juist niet.

Voor zeurpieten Als het postmodernisme echt dood is, is dat geen moment te vroeg, want aan postmodernisme heb je helemaal niks Postmodernisme is vooral voor zeurpieten die geen keuzes durven te maken en daarom maar in ellenlange

verhandelingen uitleggen dat de waarheid niet bestaat, dat alles relatief is en dat de 'grote verhalen' hebben afgedaan. Juist aan de VU begon er jaren geleden alweer een frisse wind te waaien door de faculteit Wijsbegeerte, met denkers als René van Woudenberg, die zijn denken baseert op duidelijke waarden (christelijke, in zijn geval) en die een standpunt durft te kiezen. Ad Verbrugge is ook zo'n filosoof met wie je het tenminste eens of oneens of iets daar tussenin kunt zijn. Maar de denkers in dit boek? Talloze keren heb ik de volgende passage overgelezen. 'Vrouw-worden heeft dus niets te maken met de imitatie van vrouwen, maar eerder met het deconstrueren of'deterritorialiseren' van dominante betekenisordes zoals die van de man, de mens, het zichtbare

- kortom: van de representatie. Het worden zweert elk rolmodel af' Zonde, zoveel moeilijkdoenerij, want er staan ook veel interessante ideeën in dit boek. Allard den Duik bijvoorbeeld (in dit gezelschap een wat vreemde eend in de bijt, want hij is zo concreet) rekent af met de laffe, ziekeUjke ironie waar postmodernisten zo verslaafd aan zijn. En ook Ger Groots verhandeling over Don Quichot (mijn favoriete boek) sprak me geweldig aan. Vooral deze zin. 'Is filosofie een vorm van Donquichotterie geworden een denken dat zich verlustigt in zijn verhalen en ficties zonder zich te bekommeren om de betekenis van de werkelijkheid waarmee ze onvermijdelijk in botsing komt?' Dat is het precies! Deze bundel is volgeschreven door mensen die zich verlustigen in hun iateressantdoenerij, zonder zich om ons te bekommeren.

Redactie Edwin Koster e a Het postmodernisme voorbipW University Press, 183 pagina's Prijs 17,50 euro. Reageren"? Mail naar redactie@advalvas vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen