Ad Valvas 2008-2009 - pagina 52

AD VALVAS i8 september 2008

16ADREM

V

>Daphne

>Griff e/faX­ '"•»'smisäs

kc^waö C/t UA.

0uiPtc

>De avond van Anouk Borst Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU­studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

o

ü

Hoofdgebouwziekte

De studentenkeuken vult zich met de geur van verbrande pijnboompitten. De tweewe­ kelijkse borrelavond van Geovusie­vrouwen­ dispuut IJAVA (Amsterdamse Vrouwelijke Aardwetenschappers) is begonnen. Anouk Borst (21, vierdejaars geologie, op de foto in het roze) glimlacht. Heftige plannen? "We eten eerst hier met een stel en daarna gaan we de stad in, naar onze stamkroeg. Dat was eerst De Koningshut op de Spuistraat, maar vorig jaar was die opeens gesloten. We kwamen daar op de gebruikehjke woensdagavond aan en er hing een briefje op de deur. We zijn na wat omzwervingen bij Van Daele ­ achter de Dam ­ terechtgekomen." Hoeveel AVA's zijn er? "Niet alle studentes worden lid. We hebben het dispuut met z'n drieën opgericht, en nu zijn we met z'n der­ tienen. Elk jaar komen er twee bij. Het is de bedoehng dat we uiteindelijk een netwerkje vormen van alumni en studenten. De vrouwen zijn binnen Geovusie toch een beetje het onder­ geschoven kindje, terwijl wat we doen echt niet zo veel verschilt van wat de jongens doen." Wat doe jij bijvoorbeeld? "Ik loop stage bij het hoofdkwartier van de European Space Agency in Noordwijk De meesten zouden voor veldwerk kiezen, maar dit was een buiten­

kansje. Ik analyseer beelden van de achterkant van de maan. Daar is een gigantische krater te zien, de grootste die we kennen drieduizend kilometer in diameter. Die loopt zo'n beetje van de zuidpool naar de evenaar van de maan." Plaatjes van de maan? "Ik breng de verschil­ lende mineralen in kaart. Omdat de meteoriet, die de krater gemaakt heeft, de bovenlaag van de maan heeft afgeslagen, kun je heel mooi de diepere lagen zien liggen. Je kunt nergens anders zo diep in de korst kijken. Met behulp van satellietbeelden kleur ik als het ware de

plaatjes in." Spannend? "Als je tijdens je eerste veldwerk op een berg staat, en je ziet aan de overkant van het dal het stuk waar die berg ooit aan vastzat, dan voel je je heel nietig. Het besef dat er bijvoorbeeld ooit een kilometer aan gesteente boven je hoofd zat... Ik ga nu nog een stapje verder ik onderzoek het ontstaan van de maan. Dat is wel spannend, ja." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

>Cordelia 'RoDPELPERSi

M/.w«eunflfc

V^^l^A^

^tlaitskti^.1

Van collega's weet ik dat er zoiets bestaat als de hoofdgebouwziekte. Het komt door de airconditioning, schijnt. In het hoofdgebouw zijn allemaal kleine betonnen kamertjes met ramen die niet open kunnen, waar ongewassen, baardige professoren mompelend achter dikke boeken aan de voortgang van de wetenschap zitten zwoegen. Ik zit er ook, sinds kort, op de negende verdieping. Het gerucht gaat dat al die ongezonde wetenschappersbacillen opgezogen worden door de airco en daarna regelmatig gedistribueerd weer uitgeblazen, zodat iedereen in het hoofdgebouw er wat van meekrijgt. Dage­ lijkse blootsteUing leidt op termijn tot klachten als hoofdpijn, maagklachten, verkoudheid, koorts, huiduitslag, braken, pijn in de borst, diarree, inwendige bloedingen en het afsterven van vitale lichaamsdelen ­ althans, dat heb ik gehoord. Wie sHm is, beperkt zijn bezoeken aan het hoofdgebouw dus tot een minimum. Ook omdat daar behalve enge ziekten nog een andere, veel betere reden voor is. Ze zijn met z'n tienen, verplaatsen zich gemiddeld met een snelheid van drie centimeter per uur en hjken geen ander doel te dienen dan het veroorzaken van ergernis Het zijn de liften' Het is een beetje flauw om zo'n lift overal de schuld van te geven, maar ik zie het iedere ochtend weer gebeuren, 's Ochtends vanaf een uur of acht staan er gemiddeld tachtig miljoen mensen te wachten. Ze krioelen als mieren door elkaar, zweten en wachten op het verlos­ sende 'tingl' Zodra een lift zich opent, probeert minstens de helft van de aanwezigen zich erin te proppen. In dit volkomen representatieve voor­ beeld zijn dat dus veertig miljoen mensen. Op de deur van de lift staat 'hefcapaciteit 1650 kilo' Zodra de mensenmassa zich stapel­ en vouwsge wijs in de Hft heeft weten te manifesteren, gaat er dan ook een lampje branden 'Lift overbelast' Waarna de grote vraag wie er eerst was, zich aandient. Gemiddeld moet uiteindelijk circa gg procent van de aanwezigen de ruimte verlaten ­ in deze wederom enorm overzichtelijke casus zelfs ^9,99 procent. (Ja, ik heb een rekenma­ chine op mijn telefoon.) Tegen die tijd klinkt er inmiddels alweer ergens anders een 'ting'­geluid en kan dit hele scenario ad infinitum, of in ieder geval tot een uur of tien, herhaald worden. Is dit een goed begin van een dag vol weten­ schappelijke voorspoed? Neen' Maar je kunt natuurlijk ook de trap nemen. Ik niet, want daar zijn mijn schoenen niet op berekend ­ ik draag altijd schoenen die niet gemaakt zijn om op te lopen, namelijk. Maar al die ändere mensen, die zouden het wel kunnen doen. Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek. Lees ook Lentjes Online op www.advalvas vu n1

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen