Ad Valvas 2008-2009 - pagina 462

i6 ad rem

^Mä

ad valvas -7

>Lentjes

>Griff UÜAjt

atïk-

>De avond van Michelle Epping Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door? s''

Eigenlijk kijkt ze liever naar voetbal. Toch gaat Michelle Epping (21, tweedejaars Griekse en Latijnse taal en cultuur) zo meteen met een aantal vrienden naar de film bij Filmhuis Griffioen. Ze haalt snel nog even een milkshake bij de snackbar.

stop/go

Voetbal? Brad Pitt is vanavond op het doekf "Geef mij maar voetbal. Ik mis ChelseaBarcelona vanavond... Mijn vader nam me vroeger mee naar Feyenoord-wedstrijden. Hij werd op een gegeven moment minder enthousiast en werkt nu zelfs bij ADO Den Haag. Maar ik ben een hele grote Feyenoord-fan geworden. Schrijf maar op hoor, dat kan wel op de VU... al krijg ik soms wel opmerkingen als ik met mijn Feyenoord-shirt in de Hft sta." Je kijkt niet stiekem naar de billen van Makaay? "Nee! Soms zit ik met een groepje vriendinnen te kijken, die dan constant commentaar leveren als 'oeh, die heeft mooie benen', maar het gaat om het spelletje! Waar anders om? En ja, ik weet wat buitenspel is...Ik zit elke zondag bij thuiswedstrijden in Rotterdam." Voetbal en klassieke talen... "Wel meer mensen vinden dat gek. Het is leuk om zo in twee werelden te leven. Mijn voetbalvrienden snappen vaak niet wat ik doe met mijn studie.

>Cordella oPMAKEW

dus ik probeer het ook niet meer uit te leggen. Omgekeerd begrijpen mijn studievrienden het ook niet altijd. Maar ik vnl gewoon niet altijd met mijn studie bezig zijn en ook niet altijd met voetbal. Het werkt prima zo." Heb je nu ruzie met je vader, omdat hij bij ADO zit? "Nee hoor. Het levert wel grappige situaties op. Laatst moest Feyenoord tegen ADO, en hij had via zijn baas kaartjes voor de businessclass in het ADO-vak gekregen. Toen heb ik wel even mijn Feyenoord-kettinkje

in mijn tas gedaan. Het zijn niet allemaal lieverdjes daar." Jij ook niet? "Ik heb vroeger ook wel lopen rellen, maar dat doe ik nu niet meer. Ik vind dat het nogal overdreven wordt in de media. Als er eens iets gebeurt, komt dat meteen levensgroot in de krant, maar vaak stelt het niets voor. Het leidt allemaal af van het spelletje en dat is jammer." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

Met al die vrije dagen de afgelopen week zou je bijna vergeten dat je een baan hebt. De meeste mensen doen dat veiligheidshalve ook die rijgen feestdag aan feestdag. Afgelopen maandag, 4 mei, kon je op mijn verdieping dan ook een kanon afschieten. Heerlijk is dat. Ik ben op zich niet anticollegiaal, maar het kan wel eens fijn zijn als iedereen een hele dag opkrast. Bovendien voel ik me enorm ijverig en toegewijd op zo'n dag. Ik ben immers de enige die werkt. Hoewel er vast ook mensen thuis aan het werk zijn - maar dat telt natuurlijk niet. Het lastige van promovendus zijn, is datje eigenlijk nooit vrij hebt. Dat is tegelijk ook het voordeel, want in feite zou je ook kunnen redeneren dat j e altij d vrij hebt. Er is niemand die komt controleren of je wel aan het werk bent, behalve jijzelf Misschien is het kinderachtig, maar ik vind dat nog steeds een vreemde gewaarwording Het verklaart waarschijnlijk ook de droom die ik vannacht had. Ik zat weer achter de computer bij het laatste debielenbaantje dat ik had voordat ik mijn aanstelling aan de VU kreeg. Meestal begon ik daar mijn werkdagen om acht uur. Het was echter al tien uur en ik had mijn computer nog steeds niet aangezet. Toen kwam mijn chef langs. "Daphne, het is ons opgevaUen dat je de laatste tijd niet zo heel veel werk doet. Ik denk dat het tij d wordt dat we je ontslaan." Met overweldigende welsprekendheid begon ik hem ervan te overtuigen dat ik de afgelopen twee uur weliswaar niet echt aan het werk was geweest, maar in het algemeen gesproken toch best wel eens iets deed. Maar terwijl ik dat aan het doen was, en mijn baas al terugkrabbelde, bedacht ik ineens dat het wel raar was dat ik nog steeds bezig was met deze debielenbaan, terwijl ik toch onlangs bij de VU was aangesteld. Wat ik wil zeggen met deze parabel weet ik ook niet precies, maar het heeft, denk ik, te maken met het 'stop/go-gesprek' dat ik deze week heb. Ik ben nu acht maanden bezig en men moet beslissen of ik wel genoeg gedaan heb om mijn contract te verlengen. Ik neem aan van wel, maar wat weet ik ervan? Een baan als deze heb ik nog nooit gehad. En ik ben ook nog steeds wel eens twee uur niet echt aan het werk, edelachtbare.

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek Lees ook Lentjes Online op www advalvas vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen