Ad Valvas 2008-2009 - pagina 334

AD VALVAS 5 maart 2009

16ADREM

>Koiiing

>Griff 6H

dit

\/mdt

>De avond van Lester van Ravenswade Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door? Lester van Ravenswade (23, tweedejaars geneeskunde) staat voor zijn flat met een diabolo te klooien. Zo meteen gaat hij met zijn oude vriend Arnos naar de videotheek.

Gemak

Lukt 't met die diabolo? "Arnos is langer dan ik en zag 'm bovenop een kast Uggen. Wij kennen elkaar van de middelbare school, en toen speelde ik vaak met het ding. We hebben elkaar een tijd niet gezien, hij is net terug van een stage in CaHfomie. Even ontspannen vanavond, verhalen uitwisselen over Amerika en een filmpje kijken." Welke film gaan juUie huren? "We zien wel wat we tegenkomen! Zo sta ik ook een beetje in het leven; ik laat het allemaal maar op me afkomen. Maar vergis je niet, ik heb absoluut een plan! Ik wist al snel dat ik geneeskunde wüde studeren, maar mijn studie voelt soms als een soort back-up. Ik doe het, denk ik, om later mijn tijd in ieder geval nuttig te kunnen besteden. Maar de koers van mijn leven? Geen idee." Je draagt een keppeltje. Geeft dat houvast? "Het jodendom is mijn grootste hobby, zeg ik wel eens. Na de middelbare school heb ik drie jaar in New York gestudeerd en daar heb ik me verdiept in wat het jodendom voor mij betekent. Het is daar veel zichtbaarder. Overigens

maakt dat in mijn beleving van het geloof niets uit." Nee? Je zou denken van wel. "Je hoort mensen wel eens zeggen dat Joden zich bijvoorbeeld in Israel minder orthodox zouden gedragen omdat het daar toch al zo aanwezig is. Maar voor mij werkt het zo niet. Voor mij is orthodox zijn een persoonlijke keuze en die heeft niets te maken met of andere mensen orthodox zijn of niet. Ik merk natuurlijk wel dat mijn referentiekaders verschillen van die van bijvoorbeeld mijn medestudenten."

Jij eet koosjer, zij niet? "Het gaat wel verder dan dat. Ik ga net als iedereen op vrijdagmiddag naar huis. Maar na het weekend hoor ik dan grote verhalen over uitgaan, dronken zijn en 'geen idee met wie ik thuisgekomen ben', terwijl voor mij het weekend vooral in het teken staat van lekker eten met familie, en zaterdag voorzingen in de synagoge." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

>Cordelia St-EPENÖ

Qibh

Hij was een jaar of zestien en keek me verontschuldigend aan. "Ik heb misschien een gek vraagje, maar het gaat om mijn vriendin." Ik werkte al eenjaar als intakesecretaresse op de Spoedeisende Hulp, de coschappen waren nog lang niet in zicht, maar deze bijbaan sloot perfect op mijn studie aan. "En waar is je vriendin dan?" Hij lachte zenuwachtig- "Die durft niet, die staat buiten." Even bleef het stü. "Maar wat is er dan aan de hand?" "Nou", de jongen aarzelde. "We vroegen ons af of we een dokter kunnen spreken." Ik zag de lol er wel van in: "Ik denk dat de dokter je vriendin dan ook wil zien." "Maar mijn vriendin durft niet naar binnen te komen!" Ik voelde mijn wangen langzaam warmer worden- "Dan zul je mij toch echt moeten vertellen wat er aan de hand is." Hij zuchtte eens diep, verontschuldigde zich alvast en gaf toe: "We hebben gisteren, zeg maar, seks gehad en toen gebeurde er iets geks met mijn vriendin." "Oh?" probeerde ik zo professioneel mogeüjk mijn rode hoofd te compenseren. Hij vervolgde met een beschrijving van een volstrekt fysiologisch verschijnsel, waarna een van de verpleegkimdigen hem gerust kon stellen. Ik besloot mijn gêne te overwinnen door me tijdens het practicum 'de seksuele anamnese' vrijwillig op te geven voor het groepsgesprek. Een medestudent speelde een dertienjarige patient die helemaal niks van seks afwist- "Dokter, een orgasme? Wat is dat dan?" Mijn uitgebreide beschrijving van de vijf fases van opwinding kon op veel hilariteit uit de groep rekenen. Maar hee, nu kon me niks meer gebeuren tijdens de coschappen, toch? Dus toen meneer Verbeek met klachten kwam die een seksuele anamnese rechtvaardigden, ging ik vol vertrouwen het gesprek in. Na de vragen over piasklachten zou ik soepel overgaan op een "Heeft u nog klachten op seksueel gebied?" Tot mijn grote verbazing zei ik echter. "En, hm, wat betreft de, eh, heeft u problemen met eh, ja, deze vraag hoort erbij vanwege uw klachten, dus, eh, normaal hebben mannen altijd, heeft u 's ochtends nog erecties?" Geamuseerd keek meneer Verbeek naar mijn hoofd dat als een tomaat boven de witte doktersjas uitstak "Als u wilt weten of ik problemen op seksueel gebied heb nee. Mijn vriendin heeft niks te klagen, hoor", knipoogde hij. Ik knikte. Heel gewoon allemaal. Maar toch een beetje jammer dat mijn patiënten mij op m'n gemak moeten stehen, in plaats van andersom...

Ludi Koning is zesdejaars geneeskunde. Tweewekelijks schnjft zij een column over haar coschappen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen