Ad Valvas 2008-2009 - pagina 300

AD VALVAS 5 februari 2009

12 AD REM

>Griff

>Lentjes

>De avond van Jeroni Vergeer Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

1

Pannenkoeken

Jeroni Vergeer (20, tweedejaars criminologie) wacht tot haar les begint in de kantine van het Sportcentrum. Volleybal? Spinning? Dans? Haar engelengezicht zetje op het verkeerde been. Kickboksen!? Dat is toch loodzwaar? "Het eerste halfjaar sta je nog wel een uur te shaken na de les j a! Maar nu houd ik het goed vol. Ik heb al van aUes uitgeprobeerd, zoals vorig jaar schaatsen, maar het werd niks. Ik wilde niets met baUen, want ik kan niet vangen, en geen teamsport, want dan ben je zo gebonden aan wedstrijden... Bij kickboksen kan ik vier keer in de week gewoon binnenlopen. Vanavond sla ik m'n tentamenstress eruit!" Ben je een strijdlustig meisje? "Nou ja strijdlustig... ik maak wel graag een statement. Ik zit bij Dwars, de GroenLinkse jongerenorganisatie, en met die mensen voer ik wel actie. Op de Dag van de Privacy staan we bijvoorbeeld bij de Albert Heijn op de Dam om mensen hun bonuskaarten te laten ruilen met elkaar, zodat het systeem helemaal in de war raakt." Doen jullie voond ludieke acties? "In de zomer hebben we in de Pijp een pand gekraakt en er vier studenten in gezet. We noemden het de Steenbreek. Met dat soort dingen zijn we ook

bezig. Na een paar maanden is dat pand weer ontruimd, helaas. Ik vind dat mensen wel wat meer peper in hun reet mogen krijgen. Daar hebben we trouwens ook nog iets mee gedaan, op straat pepersoep uitgedeeld..." Wil je de politiek in? "Het liefst wel. Vroeger wilde ik altijd privédetective worden, of rechercheur. Ik wilde naar de pohtieschool totdat ik doorkreeg datje dan moet beginnen met parkeerbonnen schrijven op straat. Uiteindelijk is het criminologie geworden, een mix van psychologie, sociologie en rechten. Jammer dat

je in Amsterdam deze opleiding alleen aan de VU kunt doen." Hoezo? "Op de VU heb ik veel leuke mensen leren kennen, daar niet van, maar misschien pas ik beter op de UvA. Als ik op de VU zit te werken, raak ik een beetje gedeprimeerd van het gebouw. En er zitten toch minder leuke kroegjes in de buurt van de VU... Dat vind ik jammer. Maar ik vermaak me wel na mijn laatste tentamen heb ik meteen drie feestjes!" TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

Ach ja, kinderen, soms zijn die best leuk. Als ze achttien zijn, bij mij coUege hebben gevolgd en bij de evaluatie zeggen dat dit hun allertofste vak tot nu toe was, bijvoorbeeld. Buiten dat is contact met onvolgroeide mensen wat mij betreft streng te ontraden ze maken lawaai, stoppen aUes in hun mond en dragen enge ziekten met zich mee (voortdiirend gevaar voor wie de mazelen, rode hond en/of bof nog niet heeft gehad). Ik ben geen kinderhater, maar ik heb er gewoon niet zo veel mëe. Kinderen zijn op hun best als ze op minimaal vijfhonderd meter afstand lief aan het spelen zijn. Wat deed ik afgelopen zondagavond dan op de pannenkoekenboot, zult u zich afvragen. Jawel, de pannenkoekenboot, dat op het IJ drijvende vehikel met ballenbak, kleurplaten, chocomel, fristi en onbeperkt pannenkoeken eten. Kijk, dat zat zo. In het kerstpakket dat de faculteit Letteren haar medewerkers dit jaar heeft doen toekomen, zat een soort cadeaubon. Er hoorde een boekje bij en een website, waar men behalve het pratende hoofd van de decaan ook het enorme cadeau-assortiment kon bekijken. Nu heb je bij Letteren veel verstandige mensen die goed met dat soort keuzes om weten te gaan. De meesten klikten gewoon dezelfde dag nog het vakje met de drie flessen wijn aan en dat was dat. Persoonlijk heb ik daar meer moeite mee. Als er zo veel keuze is, kom ik in een soort voUe kledingkast-maar-niets-om-aan-te-trekkendilemma terecht. Alles is leuk, en toch ook weer niet, en als je één keuze maakt sluit je de andere uit, enzovoort. Om kort te gaan, op 25 januari had ik nog steeds mijn kerstpakket niet gemcasseerd. Gelukkig was dat net het weekend dat mijn Italiaanse geliefde in het land was. Ik kon mijn cadeaubon inruilen voor een uur gratis varen op de pannenkoekenboot voor twee personen. En zoals iedereen weet, kennen Italianen een grenzeloze passie voor drie dingen voetbal, kleding en pannenkoeken. En zo kwamen wij tot de ontdekking dat het concept 'onbeperkt pannenkoeken eten' zo leuk is datje de aanwezigheid van een in overspannen toestand verkerende kinderschare voor lief neemt. Immers, wat zijn tien gUlende kleuters tegenover tien pannenkoeken die je zelf mag versieren met smarties, mm's en vlokken? Behalve dan dat die kleuters het onmogelijk maken datje zelf in de ballenbak kunt, inclusief Italiaan, kleurplaat, fristi, chocomel, en de crazy stroopstift. Dat beeld krijg ik nu al dagen niet meer uit mijn hoofd, maar dat zal wel aan mij liggen.

>Cordelia iNMi6?ESfANN(NCp SMIS.

(

ot^iMÊAA.,

gjtlsii

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek. Lees ook Lentjes Online op www.advalvas.vu.nl.

i

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen