Ad Valvas 2008-2009 - pagina 141

AD VALVAS 6 november 2008

CAMPUS/CARRIÈRE 11

> Borreltijd Opening, lezing, debat - hoe serieus ook, er is altijd wel een borrel na. Ad Valvas is erbij en peilt de stemnning. Deze week: de Halloweenparty van studentenvereniging ESNVUnlverse. Halloween moet eng zijn. Freakish. Lijken die terugkomen om bezit te nemen van de levenden, half verteerde zombies, dat werk. Maar op het Halloween-feestje van de internationale studentenvereniging ESN-VUniverse in Café Uilenstede lopen een paar figuren rond die dat niet helemaal begrepen hebben. "Maar Halloween is de Amerikaanse versie van carnaval'", werpt iemand tegen. Ja ja. Zodat je je mag optutten. Een rank bijtje, een Turks feetje, zelfs Lara Croft goed gepolijste outfits zonder een spoortje gore. Niks engs aan. Behalve dan misschien dat 'Lara' de maten van de action woman griezelig dicht benadert. De vereniging heeft een entertainmentbedrijf uit Bovenkarspel ingehuurd voor de decoratie. Die is prima gelukt. Monique Fortuin, de zeventienjarige dochter van de dj, bewaakt de overgebleven skeletten. "So hee, het paste er geeneens allemaal in hier", lacht ze. "Hebbie die kleine Indonesier ook gesien?" Medewerker Ron Hattu, inderdaad een kleine Indische man, verrast de verslaggeefster met drie spontane klapzoenen. Hoeveel vleermuizen ze ook hebben opgehangen, met zulke pretoogjes verpest je wel mooi de HaUoween-sfeer. Hadden ze toch beter over na moeten denken.

Grote lieve pompoenen Myrthe ("eh... ik ben half van de organisatie") Blokpoel en Anke ("ik ben aanhangsel") Hendriks staan al vanaf stipt tien uur op de dansvloer. Zij hebben zich niks van de Amerikaanse trends aangetrokken en hun ogen zo hol mogelijk gemaakt. Blokpoel koestert haar aanhangsel. "Anke gaat zo meteen helemaal los, let maar op." Nederlanders mogen dus ook lid worden van ESN-VUniverse, zolang ze maar kunnen feesten. Van wie worden we nou echt bang op dit feestje? Zelfs de uitsmijters zijn eigenlijk met hun imposante buiken gewoon grote, lieve pompoenen. Geen doodshoofdtattoo te bekennen, zelfs geen voor de gelegenheid extra woeste bUk. Frank Niesink en Hazem Mashat zijn eigenlijk de Uefste mannen van de avond. "Ja, kom er maar in' De meest enge man krijgt z'n geld terug'" Sinds café Uilenstede "schoongeveegd" is (je ziet ze het

uitschot zo, hoppakee, de deur uitzwiepen, met een handkusje na) hebben ze geen kind meer aan de studenten Hoewel. "Tja, nou hebben ze zo'n maskertje op, dus je weet het niet..." De twee Duitse hitchhikers from hell Jörgen Dietrich en, let op de naam, Julian Wrede zijn eigenlijk pas eng als hun maskers äf gaan "We have separate bedrooms'" blijven ze maar roepen. Juist ja. Je zou inderdaad maar worden aangezien voor twee homoseksuele helse lifters. Diet-

De Amerikaanse Brandon West breekt een lans voor travestieten, i'm from Kansas. My ballot for Obama should arrive there today.'

'Papa, lachen!' Feestfamilie Fortuin. Monique is een expert in drankjes halen en Frank kan heel goed z'n spieren laten zien, net als de meegebracht beul op de achtergrond trouwens.

FOTO S COMVU/ADRIENNE NORMAN

Anke 'het aanhangsel' Hendriks is het meest gekoesterde lid van ESN-VUniverse. En gezien haar reputatie zal het woeste haar wel niet bij haar kostuum horen. ^

rich drinkt zijn bier intussen heel cute door een rietje. '^

Angstaanjagend Dan lopen we toch iets angstaanjagends tegen het lijf de belachelijk goede drag van amateurtravestiet Brandon West. Hij houdt vol dat hij zijn pruik en make-up "onderweg" heeft opgepikt. De diva-dress komt van het Waterloeplain. Als Miss West haar tanden bloot lacht, licht het hele café op. Ze giechelt zelfs. Met een 'gehandschoend' handje voor haar mond. Doodeng. Als hij dat op de fiets voor elkaar heeft gekregen, dan mogen aRe vrouwen zich schamen. Bij de deur is cafébaas Fred, die niet met z'n achternaam in de krant wil, misschien toch nog iets HaUoween-achtigs op het spoor. Hij vindt het opvallend stU vanavond. "Al die Erasmus-studenten wonen hier om de hoek, maar ik zie ze niet hoor." Nou-ie het zegt... Zo druk is het inderdaad niet. Hm. Er Ujkt sprake te zijn van een mysterieuze verdwijning van tientallen internationale studenten. Wordt het toch nog eng... ELIANNE MEIJER

'Vanavond gaan we naar de stad liften! En weer terug overigens. We wonen hier.' lörgen Dietrich en Julian Wrede (let op de bril) zijn geen mietjes.

>De alumnus LEONIE FLACH (30)

<f^

^

k

STUDIE: Geneeskunde (1996-2001) BAAN: Gynaecoloog m opleiding bij het VUmc (fulltime) SALARIS: 2100 euro netto (zonder dienstentoeslag)

" N a mijn coschappen heb ik drie jaar als assistent-niet-in-opleiding gewerkt. Dat betekent dat het ziekenhuis geen opleidingsverplichting naar jou heeft. Je krijgt een tijdehjk contract, wanneer dat afloopt is het klaar en moet je weer weg. Ik heb een tijd in Rotterdam en in het OLVG gezeten, vervolgens kreeg ik een plek bij het VUmc. Hier kreeg ik de belofte dat ik bij goed functioneren een opleidingsplek kon krijgen. Maar het was geen harde garantie. In die periode zit je lang in onzekerheid. Je durft geen huis te

kopen of andere besUssingen over de toekomst te nemen. Wanneer ik geen plek had gekregen, dat gebeurt ook, was ik wel gefrustreerd geraakt. Dan moetje iets anders bedenken om te gaan doen.

I

k kom uit een artsengezin, ik kon mezelf later alleen als dokter voorstellen. Tijdens mijn studie dacht ik dat ik het instituut ziekenhuis niet leuk zou vinden, dat ik liever huisarts zou worden. Lekker je eigen baas zijn. Ik was in die tijd vooral bezig met roeien en met bestuurswerk voor Okeanos. Tijdens mijn coschappen bleek dat ik het juist erg fijn vind om met collega's in een team te werken. Eigenlijk zitten er weinig nadelen aan het vak. Het is bij nacht en ontij, maar daar heb ik geen last van. Alleen moet je me aan het eind van een serie avond- en weekenddiensten niet vragen wat er in de politiek of in mijn vriendenkring speelt. Dan ben ik echt van de wereld.

G

ynaecologie is hollen of stüstaan. Je bent veel aan het opereren, maar hebt ook contact met patiënten. Je doet de meeste diagnostiek, zoals echo's, zelf. Het is boeiend omdat je altijd over twee mensen moet nadenken. Je moet afwegen wat goed is voor moeder én kind Bevallingen zijn leuk, maar ook vermoeiend. Af en toe heb ik vijf bevallingen per dienst, dan weet je aan het eind echt niet meer hoe alle babys heten. Ik ben gynaecologie niet gaan doen omdat ik van beschuit met muisjes houd, maar vanwege de medische uitdaging. Een tweeling met twee stuitHggingen, dan heb ik een goede nacht." (FB)

Ken of ben je zelf een VU-alumnus die wil meedoen aan deze rubriek"? Mail naar redactie@advalvas vu nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen