Ad Valvas 2008-2009 - pagina 36

AD VALVAS 4 september 2008

16ADREM

>Koning

>Griff

>De avond van Bram Mellink Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

Luisteren

Om het maar meteen te verklappen Bram Mellink (23, bijna afgestudeerd in politieke geschiedenis) is stiekem geen VU-student. Niet meer, althans Hij legt het uit in zijn kamer, met een kopje koffie erbij. Vertel maar. "Ik heb mijn studie geschiedenis aan de VU gedaan, en ik ben hier ook aan de researchmaster poHtieke geschiedenis na 1945 begonnen. Maar gaandeweg werd duidelijk dat de faculteit door bezuinigingen en vertrekkende hoogleraren de studierichting ging opheffen Mijn scriptiebegeleider James Kennedy vertrok naar de UvA, en ik ben met hem meegegaan." Een illegaal in deze rubriek.' "Ik heb het aan de VU altijd heel leuk gevonden hoor' Het leek toen gewoon de beste constructie. Ik had ook een andere begeleider kunnen zoeken, of op afstand mijn scriptie kunnen afmaken, maar het is anders gegaan. Ook wel weer leuk, zo zie je de verschillen nog eens Bij de VU is het toch echt wat kleinschaliger en daardoor erg gezelHg, en op de UvA is het allemaal wat losser." En nu dus aan het afstuderen? "Een maandje terug heb ik mijn scriptie ingeleverd, en 12 september is het zover Ik moet nog wel wat dingen doen, zoals een korte speech schrijven voor bij de uitreiking van mijn bul. Dat staat toch

mooier. En ik wil de opmaak nog wat strakker." Waar gaatje scriptie over? "Ik heb onderzoek gedaan naar de Partij van de Arbeid in de periode van 1946 tot 1966. De jaren zestig worden gezien als een keerpunt in de Nederlandse politiek, maar ik heb geprobeerd te laten zien dat de jaren daarvoor wel degelijk erg belangrijk waren. Ik ben gemteresseerd in het spanningsveld tussen de idealen van zo'n grote partij en wat er uiteindelijk in de coalitie van terechtkomt."

Zelf ook de politiek in? "Nee, ik vind de rol van toeschouwer veel leuker Ik ben nu aan het solliciteren op promotieplekken aan de UvA. Misschien wü ik het ook nog ergens anders proberen. De politiek vind ik fascinerend, maar voor een promotie wil ik eerder de maatschappelijke kant op. Binnenkort heb ik ook nog een gesprek met mijn tweede lezer... Het wordt erg spannend de komende tijd." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

>Cordelia BBHD dMk de

Natuurlijk wil meneer Van Daalen een gesprek met me voeren over zijn ziekte. "Maar eigenlijk ben ik niet zo'n prater, ik ben meer gemteresseerd in de ander. Ik luister liever", vertrouwt hij me toe. Gelukkig, ik heb vandaag al genoeg mensen gesproken die niet konden stoppen met praten. (Jazeker, ik begin inmiddels ook aardig afgestompt te raken.) Ik ben er overigens nog steeds niet uit of zo'n spraakwaterval een s)rmptoom'is van een narcistische persoonlijkheidsstoornis, of gewoon een uiting van onderliggende angst voor de dokter/ziekte. Vanaf de eerste vraag voert meneer Van Daalen echter het hoogste woord. Ik gooi het op de angsttheorie en vraag hem of hij ergens bang voor is. Vrijwel onmiddeUijk barst mijn patient in huilen uit. Hij is bang dat zijn heve vrouw alleen achterblijft als hij overlijdt tijdens de opname. Even ben ik vertederd hij is hier voor een simpel onderzoek. Daar is nog nooit iemand aan doodgegaan. Plotseling begint hij tot mijn grote verbazing een lang, zelfgeschreven gedicht te citeren. Overdreven articulerend '.. en gaat het u eens niet voor de wind. Kijk dan in de ogen van een onschuldig kind', snikt meneer Van Daalen het einde met opgeheven vinger "Eh, heel bijzonder", probeer ik en laat een stüte vallen. "Ik wou alleen graag terugkomen op..." "Ach, weet u wat het ergste is? De jeugd ze zijn allemaal rechts Ik ben een trouwe SP-aanhanger en... laat me raden, u stemt ook rechts ^! ?" Meneer Van Daalen kijkt me verwijtend aan. "Nee, eh", ongemerkt ben ik erin getrapt- "Ik ken veel mensen van mijn leeftijd die hnks stemmen hoor, meneer", hoor ik me mezelf verdedigen. De regie van dit gesprek ben ik nu voorgoed kwijt Meneer Van Daalen knikt en begint opgelucht aan het volgende gedicht. 'Een luisterend oor brengt mensen bij elkaar.' Raar, maar waar. Ludi Koning is zesdejaars geneeskunde. Tweewekelijks schnjft zij een column over haar co-schappen.

i**i(<.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen