Ad Valvas 2008-2009 - pagina 514

12 ad rem

ad valvas 11 luni 2 «

>Griff

>Lentjes

>De avond van Stephanie Paalvast Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

o o

Grappa

Grootmoeders appeltaart wordt het niet, maar de huisgenoten van Stephanie Paalvast (21, vierdejaars geschiedenis aan de UvA) zullen er toch wel bhj mee zijn dat ze aan het bakken is geslagen vanavond. "Zomaar", zegt ze. Hou je 'm niet voor jezelf ? "Dat zou gemeen zijn een taart bakken en zeggen dat mensen ervan af moeten blijven. Je zet 'm toch uitdagend midden in de keuken .. Nee, ik doe dit wel vaker, en dan mag iedereen een stukje pakken. Het is gewoon uit een pakje hoor, geen geheim eigen recept. Maar zo wordt het ook lekker." En na het bakken? "Kijk ik een filmpje met een huisgenootje. Ik was eigenlijk van plan om in de stad wat te gaan eten en daar naar de bioscoop te gaan, maar ik voel me niet helemaal goed, dus bhjven we lekker thuis. Ik loop overdag stage bij de NL20, dat is een fulltime baan, dus zo wild kan ik het doordeweeks sowieso niet meer maken." Jammer? "De laatste tijd ben ik gaan nadenken. Wat wil ik nou eigenlijk met mijn leven? Deze stage bevestigt wel wat ik al dacht ik wil de journalistiek in. Ik ben allang blij dat ik dat zeker weet. Zoveel van mijn vrienden weten niet wat ze willen, maar op een gegeven moment moet je toch opeens echt gaan leven.

Dan kun je je niet meer verschuilen achter het student-zijn. En fulltime werken, hoe erg is dat nou? Je past je aan." Waar wil je het liefst werken? "In een perfecte wereld zou ik beginnen bij Het Parool of nrc next, en dan eindigen bij NRC Handelsblad of de Volkskrant. Ik realiseer me ook wel dat je daar niet zomaar binnenkomt. Maar het kan geen kwaad om een beetje iets te willen. Ik zou het leuk vinden om op de cultuurredactie te zitten. Of een eigen column te hebben."

Lijkt je dat niet moeilijk? "Je moet iedere keer natuurlijk wel écht iets te melden hebben. Of je moet erg leuk over onzin kunnen schrijven... Mijn grote heldin is Aaf Brandt Corstius. Die heb ik eigenHjk pas kort geleden ontdekt, maar ik vind haar stukjes zo leuk! Zoiets lijkt me geweldig om te doen. Ik ga eerst maar eens proberen bij de master journalistiek en media van de UvA binnen te komen." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

>Cordelia UlTZiCKTLooS

Na vier weken aan het Nederlands Instituut begin ik te wennen aan het leven hier, al weet ik niet of dat nou zo gunstig is. Gastenverbhjven en bibliotheek zitten allemaal in hetzelfde gebouw, dus je kunt altijd werken. De meesten doen dat ook, al zeggen ze er dan bij dat ze "niet elke dag even productief" zijn. Zelf ben ik evenmin elke dag even productief, en zeker niet in het weekend. Maar je wilt toch niet voor je collega's onderdoen, want dat roept zo'n instituutsfeer kennehjk op iedereen houdt iedereen in de gaten. Wie zat er donderdag pas om tien uur achter zijn bureau? Wie zat er gisteravond grappa te drinken op het balkon? Wie heeft zijn koffiekopje niet afgewassen? Het is een soort kruising tussen Uilenstede en het Big Brotherhuis, maar dan met boeken, en personeel dat 's ochtends je bed komt opmaken. In hetßi^ Brother-huis ben ik persoonlijk nooit geweest, maar de herinneringen aan Uilenstede komen levendig bij me boven. Wie er al dan niet werkt en/of grappa drinkt, interesseert me niet zo. Maar aan mensen die hun afwas niet doen, had ik destijds ook al een hekel. Vreemd genoeg zijn het meestal niet de studenten, maar de oudere, eminente onderzoekers die hun troep niet achter hun kont opruimen. Vooral de professoren, met een grijze baard, van het soort dat beroemd is in hun vakgebied, en wel eens om commentaar wordt gevraagd bij Nova - die zijn vaak nog te beroerd om hun ontbijtbordje af te spoelen. Misschien zijn ze gewend dat hun vrouw dat altijd doet. Of dat er een bepaalde mate van dienstbaarheid van de aanwezige studenten wordt verwacht. Ik weet niet hoe het komt, maar dit gebeurt er dus als je mensen bij elkaar zet die eigenlijk maar één ding gemeen hebben: dat ze in Rome moeten/willen zijn. Met het onderzoek dat ik hier kwam doen, schiet het ondertussen lekker op. Dat is dan weer het voordeel van de sociale controle. En van het feit datje eigenlijk niets anders te doen hebt dan werken. Een sociaal leven heb je niet, en van stadswandelingen maken krijg je op een gegeven moment zulke pijnlijke voeten. Voor je het weet, heb je je aangepast: de hele dag in de bibUotheek zitten, eten, je afwas laten staan, slapen en dan weer naar de bibliotheek. En tussendoor grappa drinken op het balkon. Dat dan weer wel.

<2£>

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek Lees ook Lentjes Online op www.advalvas.vu nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen