Ad Valvas 2008-2009 - pagina 291

AD VALVAS 5 f e b r u a r i 2009

IN HET NIEUWS 03

Peter Nijkamp gaat doen waar hij zin in lieeft Ruimtelijk econoom en oudNWO-voorzitter Nijkamp (62) is per 1 januari universiteitsiioogleraar aan de VU. TEKST: FLOOR BAL FOTO: COMVUAVONNE COMPIER Wat doet een universiteitshoogleraar? "Het is een nieuw begrip binnen de VU. Het is een aanstelling waarbij je mag doen waar je zin in hebt. De afgelopen jaren waren tropenjaren, nu mag ik me op een heel brede manier met wetenschap bezighouden. Ik heb zo veel nieuwe leuke perspectieven gezien die ik kan toepassen. Van criminologie tot de studie naar cultureel erfgoed. Zo ga ik nadenken over een evolutionaire aanpak van economische processen. Daarnaast ga ik een onderzoek leiden van de Oeso naar de impact van het hoger ondenvijs op de regio Amsterdam. Ik ga zeker niet rustig aan richting mijn pensioen schuiven." U hebt geen managementtaken meer. Is dat zo erg dan? "Management is de tent gaande houden, daar heb ik geen zin meer in. Dat heb ik jarenlang gedaan, maar andere mensen zijn daar beter in. Bestuurswerk, waarbij je je vooral met de strategische lijnen bezighoudt, blijf ik nog wel doen. Zo werk ik aan de kennisontwikkeling van Turkije zodat het land op dat gebied bij de EU kan inschuiven. De afgelopen drie weken ben ik in de Verenigde Staten, India, Spanje en Turkije geweest. Dat reizen vind ik geen probleem. Ik werk het best in het vliegtuig en in de trein omdat ik daar niet gestoord word." Onderwijs geven hoeft niet als universiteitshoogleraar. Zijn studenten zo vervelend? "Helemaal niet, de afgelopen jaren heb ik altijd nog één college per week gegeven. Dat vond ik hartstikke leuk. Ik zie altijd buitengewoon intelligente studenten. Het is een gewoonte om over studenten te klagen, maar ik geloof niets van die negatieve verhalen. De intelligentie en interesse van studenten zijn volgens een normale belcurve verdeeld. Aan de ene kant zijn er mensen die de

kantjes eraf lopen, aan de andere kant de topstudenten. De rest is gemiddeld. De zesjescultuur bestaat niet. Docenten die het daarover hebben, moeten eens de hand in eigen boezem steken. Misschien moeten ze op een creatievere manier lesgeven. Ik vind het heerlijk om coUege te geven." Ook tijdens uw vorige baan publiceerde u wetenschappelijke artikelen. U hebt al die vrijstellingen blijkbaar niet nodig. Had deze functie niet beter naar een overwerkte docent kunnen gaan? "Waaraan ik deze aanstelling verdiend heb, moet u maar aan de rector vragen. Maar het is waar dat ik altijd ben blijven publiceren en dat ik altijd promovendi heb begeleid. Het was ook belangrijk in mijn functie dat ik actief bleef in de wetenschap. Zo kon ik altijd met universiteiten blijven praten. Niemand kon mij verwij ten dat ik niet wist waar ik het over had. Dat betekende inderdaad dat ik weleens om zeven uur 's ochtends een aio sprak of vlak voor een vlucht op Schiphol een gesprek had. Of dat ik tot middenin de nacht aan een artikel schreef." Slaapt u weleens? "Een paar uur per nacht. Ik werk gemiddeld tachtig tot honderd uur per week. Mijn nettosalaris per uur zit net boven bijstandsniveau. Ik zie het als mijn roeping om jonge mensen te begeleiden. Zelf kwam ik uit DaUsen, een dorp waar het in mijn tijd ondenkbaar was dat ik zou gaan studeren. Door een wonder kon het toch. Mijn ouders hadden een boerderij. Ze zeiden dat ze me zouden steunen, maar dat ik het op eigen kracht moest doen. Ik heb inmiddels veel internationale studenten ontmoet die uit soortgelijke situaties komen. De steun die ik ontvangen heb, geef ik graag door." Gaat u zich niet ontzettend vervelen wanneer u over een paar jaar wel met pensioen gaat? "Helemaal niet, dan ga ik weer studeren. Rechten, biologie en geschiedenis. Daar verheug ik me al op. Waar ik dat ga doen? Aan de Vrije Universiteit natuurlijk. Ik heb al mijn goede ideeën hier op de VU gekregen. En er was nooit iemand die vroeg of ik me niet met serieuzere zaken bezig kon gaan houden." Reageren'' Mail naar redactie@advalvas vu nl

'Omgerekend naar uren zit ik net boven bijstandsniveau'

Medewerkers platform wil VU wakker schudden Te weinig geld voor onderwijs en labs, overbelaste medewerkers en steeds hogere ambities. Het kersverse Kritisch Medewerkersplatform keert zich tegen de uitwassen van de verzakelijking. WELMOED VISSER Een paar maanden geleden werd er een werkdrukonderzoek gehouden bij de faculteit Aard- en Levenswetenschappen (FALW). Daar kwam uit dat veel medewerkers de werkaruk te hoog vinden. Dertien procent zit zelfs tegen een bum-out aan. "Ik was blij toen dat onderzoek er kwam", vertelt medewerker Michel Groen. "Ik had er vertrouwen in dat het bestuur zich de resultaten zou

aantrekken. Maar ze reageerden met 'leg de lat maar wat lager en kijk hoe je je werk efficiënter kunt indelen'." Dat was voor Groen en een aantal medewerkers de aanleiding om het Kritisch Medewerkersplatform op te richten. Het sloeg aan biimen de faculteit en al snel kwamen er ook mensen van Exacte Wetenschappen bij, omdat ook zij genoeg hebben van de hoge werkdruk en het structureel tekort aan middelen voor onderzoek en onderwijs. "AUes hier is tot op de draad versleten. Ik voel me soms net een bijstandsmoeder van wie de wasmachine kapot is", vertelt Groen. "Alleen hebben bijstandsmoeders nog fondsen waarbij ze kunnen aankloppen en wij niet." Het grootste probleem is volgens Groen dat het management geen oog heeft voor de problemen. "De bestuurders willen niet zien dat de rek eruit is. Zij zouden moeten regelen dat wij ons

werk goed kunnen doen, maar ze praten alleen over hoge ambities en worden niet afgerekend op hun daden. Toponderzoek is leuk, maar het houdt in datje veel meer energie kwijt bent aan het aanvragen van beurzen en dat je nooit geld krijgt voor permanente voorzieningen, zoals labs. Goede wetenschappers gaan weg vanwege de werkomstandigheden en het onderwijs bij Aardwetenschappen kost meer dan het bedrag dat de faculteit ervoor krijgt." Een deel van het probleem bij FALW en de faculteit Exacte Wetenschappen wordt veroorzaakt doordat het nieuwe financieringssysteem niet kostendekkend is. Groen "Het onderwijsbudget maakt geen onderscheid tussen dure en minder dure studies en is alleen maar gericht op groei. Er is een rucksichtloze schaalvergroting aan de gang, waarin het afstandelijke bestuurders vooral gaat om regeltjes en cijfertjes. We zijn

geen cijfers, maar mensen. Mensen die omdat ze hun werk leuk vinden, vaak tot voorbij het gaatje gaan." Niet alleen de bètafaculteiten zijn hier trouwens de dupe van, vindt Groen. Ook op andere faculteiten werken mensen met te weinig middelen. "Ons punt is dat er structureel iets moet veranderen. Als je dat zegt, wijzen onze bestuurders altijd meteen naar Den Haag. Maar zij zouden zich in Den Haag veel meer hard moeten maken voor meer geld voor onderwijs en onderzoek in plaats van zich bezig te houden met geldverslindende verhuisplannen en fusies waar niets van terechtkomt." Het Kritisch Medewerkersplatform vergadert elke twee weken op donderdag tussen de middag in het bètagebouw Iedereen is welkom. Meer info: michel. groen@falwvu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen