Ad Valvas 2008-2009 - pagina 358

AD VALVAS 12 m a a r t 2009

12 AD REM

>Griff

>Lentjes

>De avond van Katja Schmitt Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU­studenten. Hoe brengen zij hun avond door? Naar de allerhoogste verdieping gaat niet eens een lift. Het laatste stukje moetje met de trap. Met verhuizen is dat 'crap', zegt Katja Schmitt (23, master neuropsychologie) Aan haar accent te horen bedoelt ze natuurHjk Scheisse.

Zenner

Ha, een Duitse! "Klopt! Ik kom uit de buiirt van Düsseldorf. Ik ben nu drieëneenhalf jaar in Nederland Ik heb twee jaar in Enschede geze­ ten en daarna ben ik me gaan specialiseren aan de VU Veel Duitsers gaan naar Enschede om te studeren. Voor mijn studie is er een numerus fixus in Duitsland. Ik heb niet eens geprobeerd om ergens binnen te komen." Ga je nog terug denk je? "Nu zou het niet eens kunnen, ze hebben daar de bachelor­master structuur nog niet goed ingevoerd. Maar ook als ik klaar ben, hjkt het me moeilijk om daar te gaan werken vanwege bijvoorbeeld het jargon. Ik wil na mijn studie eerst een beetje reizen en een beetje niksen. Daarna misschien nog een opleiding tot therapeut gaan doen." Waarom? "Ik doe op het moment onderzoek, en dat is hartstikke leuk, maar ik weet zeker dat ik dat later met wil. Je zit dan zo veel op kan­ toor. Ik wil wel graag iets met kinderen doen. Ik loop nu stage met ADHD'ers, die zie ik dan twee of drie keer en dan verdwijnen ze weer. Ik vind het jammer dat ik ze niet kan volgen."

Wat voor onderzoek doe je? "Vroeger dacht men dat ADHD­kinderen gewoon onrustig wa­ ren en problemen hadden met aandacht. Maar het heeft ermee te maken dat ze slecht reageren op een beloning in de toekomst. Als je tegen zo'n kind zegt morgen mag je computeren als je nu dit doet, dan werkt dat niet Ze zijn hierdoor moeüijk te motiveren. Ik maak MRI­ scans om hun reactie op beloningen in kaart te brengen. Morgen is de pilot."

en dan mogen ze ook nog eens een dag geen medicatie! Maar ze krijgen kussentjes tegen hun hoofd, en het gaat steeds maar om een scan van vijf minuten. Maar in totaal zijn we wel een uur bezig, dus ik hoop dat het aUemaal goed gaat. Dat apparaat is loeiduur. Ik hoop dat er niemand niest, want dan mogen we weer helemaal opnieuw beginnen...'" TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

Oei! Dan moetje toch heel lang stilliggen? "Ja, dat is nogal eens moeiüjk voor ADHD'ers...

>Cordelia HARPNeKKI6

(UtiSj^(mJozdJ: iaJt

A(^

f} 0i'

l**if

Nederlanders vinden zichzelf enorm tolerant, maar ondertussen ergeren ze zich groen en geel aan elkaar, vooral tijdens het boodschappen doen. Voordringen, midden in het gangpad staan en treuzelen bij de kassa zijn de grootste punten van ergernis. Dat heb ik niet bedacht, er is onderzoek naar gedaan. Ik hoorde het op het nieuws. Ik voelde me meteen betrapt, want ik vind mezelf inderdaad heel tolerant en ik erger me inderdaad altijd ontzettend aan mijn medemens in de supermarkt. Aan de punten van ergernis zou ik graag nog toe willen voegen dat het personeel er de laatste jaren ook niet aangenamer op geworden is. Toen ik nog bij de chocolaterie van VD werkte, rende ik twintig keer per dag voor een klant naar de kelder om te kijken of daar misschien nog gianduja paasei­ tjes/ suikervrije kokmdjes/ praUné pindarotsjes te vinden waren. Die zijn er overigens altijd, laat je daarover niks Vidjsmaken. Het gemiddelde warenhuis heeft meer ondergrondse ruimte beschikbaar dan de Noord­Zuidlijn en die ligt helemaal vol met voornoemde producten. Ik kan het weten, want ik heb er tientallen uren van mijn leven doorgebracht. Maar om weer even op de jeugd van tegenwoordig terug te komen, die hoefje dat soort dingen dus niet te vragen. "Als het daar niet ügt, hebben we het niet." Laatst wist een meisje op de kaasafdeling van een landelijke grootgrutter me zelfs te vertellen dat ze geen oude kaas hadden "Alleen dat wat daar al voorverpakt ligt. Dat krijgen wij zo aangele­ verd." Waarom er dan een toonbank was, en een kast met driehonderd opgestapelde kazen erin, en zij en haar coUega ervoor, dat vermeldt het verhaal niet. Ergernis kost heel veel energie, en die kun je beter voor nuttigere dingen gebruiken. Stel je voor hoe ver ik al zou zijn met mijn proefschrift als ik nooit boodschappen hoefde te doen! Maar je ontkomt er niet aan. Ergernis is overal. Ben je niet in de supermarkt, dan sta je je wel op het vliegveld af te vragen waarom er op die monitors wel de middagtemperatuur in Tokio, Los Angeles en Seoul staat en niet op welke band jouw bagage ligt. Ik wil heel graag tolerant zijn, alles van me aflaten glijden, maar hoe doe je dat? Ik heb wel eens eenyogacursus gevolgd om Zenner (meer Zen) te worden. Maar dat gepraat over energiestromen en chakra's en je centrum vinden ­ ik ergerde me dood aan al die onzin.

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek. Lees ook Lentjes Online op www.advalvas.vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen