Ad Valvas 2008-2009 - pagina 194

AD VALVAS 4 december 2008

16ADREM

>Koning

>Griff

(ïtcuU

>De avond van Roula Dambrink Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VU-studenten. Hoe brengen zij hun avond door?

Pijn is fijn

Voordat ze in Cultuurcentrum Griffioen begint te vertellen, trekt Roula Dambrink (23, vierdejaars aardwetenschappen) haar grijze coltrui uit. Die had ze "de vorige keer" ook aan, namelijk. De vorige keer? "Ja, ik stond vorig jaar ook al in Ad Valvas. Ik speelde toen harp in het Nederlands Studenten Orkest. Ik kan niet twee keer in dezelfde trui in de krant, toch?" Absoluut niet. Wat doe je vanavond? "Ik heb net groepszangles gehad. Kijken of ik het kan, zingen. Ik heb wel eerder gezongen, maar dan merkte ik toch dat het technisch niet ging zoals het moest. Ademnood, ofje haalt die ene hoge noot niet. Ik wil in ieder geval een goede basis leggen, en dan zien we wel weer verder." Ga je dit jaar weer mee op tournee met het NSO [Nederlands Studenten Orkest, red.]? "Ik denk het niet. Ze hebben me wel gevraagd, maar ik kan het slecht combineren met mijn vakken. Je bent de hele maand februari kwijt aan repeteren en touren, en dat gaat nu even niet lukken, denk ik. Wel jammer, maar ja. Ik speel ook nog in het VU-orkest en in het Creaorkest, dus spelen doe ik wel." Kan dat wel, in twee orkesten spelen? "Of ze rivaliseren bedoel je? Dat valt wel mee hoor.

een beetje voor de grap misschien. Het VU vindt zichzelf beter dan Crea én gezellig, terwijl Crea zichzelf wat gekker vindt, en véél gezelhger... Maar zeg nooit dat ze muziek niet op de eerste plek hebben staan, want dan worden ze heel boos!" Je bent wel gewild als harpist! "Ik heb een paar jaar conservatorium gedaan, maar om eerlijk te zijn. het is niets voor mij. Vijf uur per dag in een kamertje bezig zijn met je instrument, je moet het maar kunnen. En ik miste het echte denken. Dat komt nu in mijn studie goed

terug, evenals het reizen dat me zo aantrok in de muziek. Ik vind het wel goed verdeeld zo." Ik hoor de harp trouwens nooit in concerten. "Dan heb je slechte stukken gehoord. Sommige componisten vergeten dat harp snel overstemd wordt door de rest. In goede stukken heeft de harp vaak tijden niets te doen, tot er een opening is voor een soort solo. In slechte stukken ben je de hele tijd aan het spelen, maar hoort niemand je." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

>Cordelia vtRlANfeir]^,

i«6g^ ms^ mMijnMM^

ih

Ik weet niet of u het hebt meegekregen, maar er heeft een stille doorbraak in de Nederlandse geneeskunde plaatsgevonden afgelopen week. Gynaecologen, verloskundigen en anesthesiologen hebben in een landeHjke richtlijn laten vastleggen dat voor alle barende vrouwen dag én nacht pijnbestrijding beschikbaar moet zijn Hoewel we al decennialang keuzerecht op het gebied van voorbehoedsmiddelen en zwangerschapsafbreking hebben, is Nederland een van de laatste westerse landen waar vrouwen nu ook eindelijk aanspraak kunnen maken op een ruggenprik tijdens een nachtelijke bevaUing. Toch zijn er nog veel mensen, met name vrouwen heb ik mij laten vertellen, die fel tegen de ruggenprik zijn. Zij geven de voorkeur aan wat ze een 'natuurlijke' bevalling noemen. Overigens, als het aan de natuur ligt, sterven moeders en pasgeborenen aan bloedverUes en infecties. Bovendien eindigt bijna de helft van de thuisbevaUingen heel natuurlijk alsnog in het ziekenhuis. Op de bevaUingsafdeling Ügt mevrouw James, die haar tweede echtgenoot geduldig uitlegt dat pijn bij een bevalling hoort, dat ze het prima aankan en dat ze, net zoals de vorige keren, aUes weer vergeten is zodra ze het kindje in haar handen heeft. Nog geen uur later schreeuwt dezelfde mevrouw James echter om een ruggenprik, smeekt ze de verloskundige om zo snel mogelijk een anesthesist te halen en barst vervolgens in huilen uit. Geen bevalling is hetzelfde, blijkt. Daarnaast zijn er mensen die beweren datje alleen een goede band met je kindje opbouwt als je fhnke pijn hebt doorgemaakt. (Ergo al die vaders houden niet van hun kind?) Van alle bevallingen die ik tot nu toe heb meegemaakt, was ik echter het meest onder de indruk van een vrouw die een keizersnee kreeg. De dokter haalde het kindje uit haar buik, waarop de baby spontaan in huUen uitbarstte. Zonder dat de moeder nog maar een gümp van haar kind had opgevangen, slaakte ze een kreet van geluk en huilde met haar kind mee. Praktijkervaringen zijn natuurlijk niet allesbepalend. En müjoenen vrouwen bevallen zonder verdoving en misschien wel zonder al te veel problemen van hun kinderen. Dat is hun goed recht. Maar er zijn ook vele vrouwen die zó'n pijn lijden, dat zij niet zonder verdoving kunnen. ledere vrouw is anders, geen bevaUing is hetzelfde. Pijnbestrijding is 'geen luxe, gunst of discussiepunt' volgens de nieuwe richtlijn. Daar sluit ik me bij aan. Een ruggenprik móet niet, maar mag wel. Tijd voor een feestje. Beschuit met muisjes, iemand? Ludi Koning is zesdejaars geneeskunde. Tweewekelijks schnjft zij een column over haar ooschappen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen