Ad Valvas 2008-2009 - pagina 242

AD VALVAS 8 j a n u a r i 2009

12 AD REM

>Griff

>Lentjes

>De avond van Robin Smit Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden studenten. Hoe brengen zij hun avond door? Op de eerste zaterdagavond van het jaar doet Robin Smit (24, vierdejaars muziekwetenschap en eerstejaars filosofie aan de UvA) de afwas met een huisgenoot. Hij heeft een zware dag achter de rug.

Nieuw

Tentamen» zeker? "Natuurlijk ben ik weer veel te laat begonnen! Maar het moet echt nu. Ik was op 1 januari om zeven uur 's ochtends thuis en op 2 januari stond ik om die tijd weer naast m'n bed om te studeren. Het moet er allemaal nog in van Spinoza tot Kant. Maar ja, zo ben ik. Kijk maar naar mijn motto op het keukenkastje. Ik ga het in 2009 hetzelfde doen als in 2008!"

Dat klinkt toch eh... goed? "Euforisch zelfs! Ik schreef het met oud en nieuw, onder invloed overigens... En ik meen het nog steeds. Maar ik heb er vandaag wel een wanhopig '...ben ik bang' aan toegevoegd. Het blijft hoUen of stUstaan bij mij. Uitstellen tot het niet langer kan. Als ik de discipline had gehad, dan was ik ongetwijfeld al veel verder gekomen in de academische wereld." 2008 moet een leuk jaar zijn geweest. "Ja, het was echt een goed jaar. Ik heb dingen gedaan waar ik normaal twee jaar over doe. Ik ben een stuk gedisciplineerder geworden, geloof het of niet. Repeteren met mijn bandje bijvoorbeeld is nu veel strakker georganiseerd. Het was ge-

woon een energiek, veelzijdig jaar. Veel gesport ook, ik heb me het hele jaar goed gevoeld." Laat me raden: je drumt? "Ik zit inderdaad niet voor niets op mijn handen... Ik kan niet stUzitten! Drummen houdt het midden tussen sport en muziek, je kunt er al je energie in kwijt. En op het podium kun je je mooi verschuilen achter je drumstel. Als je het goed doet, dan hoor je als drummer niet op te vallen, en dat bevalt me wel."

Is muziekje toekomst? "Ik wil verder als componist. Dat pak ik het meest serieus aan, maar het frustreert me ook het ergst. Ik werk vaak vanuit een concept, een beweging of een kleur die ik zie, en dan moetje dat echt vertalen naar een ander medium, muziek. Ik heb dagen dat ik vergeet te eten omdat ik zo bezig ben met een compositie. Dan is een beetje stoerdoenerij met mijn bandje wel welkom!" TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

Natuurlijk weet ik ook wel dat het zogenaamde oud en nieuw nergens op slaat, dat het gewoon maar een datum is waarover wij hebben afgesproken dat het jaar daar eindigt. Het jaar zelf trekt zich daar niks van aan. Net zoals het de natuur niets kan schelen dat wij op 20 maart de meteorologische lente laten beginnen. Sterker nog, ik heb een sterk vermoeden dat er bepaalde duistere krachten aan het werk zijn om een lange neus naar onze seizoensindeling te maken. Vandaar dat 20 maart altijd de minst hoopvolle dag van het jaar is (regen, ijzel, mist). Maar dat terzijde. Ondertussen heeft het wel een bepaalde emotionele lading, die nieuwjaarsdag. Er is niets nieuws aan, maar zo voelt het wel. Je moet gewoon weer aan het werk, je hebt nog steeds die lang uitgestelde afspraak met de tandarts staan (ach ja, goede voornemens) en je neiging om 's avonds kant-en-klare salades uit een plastic bakje te eten blijkt ook onveranderd. En toch voelt alles nieuw. Het heeft ook wel iets dwingends- je moet goede voornemens hebben, aUes moet anders worden, je moet bedenken waar je volgend jaar op deze datum zou willen zijn en dat mag niet hetzelfde zijn als dit jaar. Best vermoeiend allemaal, maar het hoort erbij, geloof ik. Ik was op 31 december in Frankrijk en daar doen ze niet aan vuurwerk. Hoe jammer. Vuurwerk is de meest effectieve manier die ik kan bedenken om een nieuw begin in te luiden. Oorverdovend lawaai, licht, glitters, en even nergens anders meer aan denken dan de juiste afsteekmethode (vuurwerk dichtbij ja, hand eraf nee). Geen vuurwerk is geen nieuwjaar, vind ik, dus emotioneel gesproken is het voor mij nog 2008. Voor de belastingdienst niet, zag ik bij thuiskomst op 4Januari. Dat is dan ook weer een beetje jammer van een nieuwjaar dat iederéén graag schoon schip wil maken. Je krijgt een eindejaarsuitkering, maar er zijn allerhande diensten die er ook een wiUen. Overigens merk ik ook onder mijn leeftijdsgenoten dat het versturen van de beste wensen per kaart steeds meer in de mode raakt. Vroeger deed alleen mijn oma dat, maar die is er al mee opgehouden. Waarschijnlijk ook een goed voornemen. Toen ik thuiskwam, lag er een handjevol postkaarten met sneeuw, pingums, ijsberen en 'een gelukkig 2009' erop. Ik neem me weleens voor om dat komend jaar ook te gaan doen, maar dat is ook wel weer een beetje schamel, qua goede voornemens.

>Cordelia VRoUW oKSÈLMoLLe

bk

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek. Lees ook Lentjes Online op www.advalvas.vu.nl.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen