Ad Valvas 2008-2009 - pagina 538

14 ad rem

ad valvas 18 jui

>Koning

>Griff

>De avond van Bas Winkel Net buiten Amsterdam ligt campus Uilenstede. In de torenhoge flats wonen honderden VUstudenten. Hoe brengen zij hun avond door?

o 03

Geachte SRVU

Er staat een meisje met gitaar te zingen op een minipodiumpje voor het Sportcentrum. Af en toe dreunt de soundcheck van het hoofdpodium door haar liedjes heen. Rock the Campus, georganiseerd door de bewonersvereniging van Uilenstede, is begonnen! Op een bank vinden we Bas Winkel (24, master business administration). Is dit een speciale lioek? "Ja, zo'n beetje. Ik zit in het bestuur van de internationale studentenverening ESN VUniverse, en we hebben dit plekje geclaimd. We hebben een paar banken bij elkaar gezet, een aantal waterpijpen geregeld... Dit is onze chillhoek!" Zijn dit allemaal Erasmus-studenten? 'Een paar in ieder geval. Ik zie her en der nog wat internationale studenten rondhangen, die komen zo meteen hierheen. Het is allemaal erg relaxed, er is geen programma of zoiets. Wij hebben vanmiddag alles opgezet, toen de regen met bakken uit de lucht viel. Om half vijf, toen het allemaal een beetje begon hier, brak de zon opeens door!" Zeif ook naar liet buitenland geweest? "Ik heb een halfjaar in Zuid-Afrika gezeten. Zoveel Nederlandse studenten weten niet wat ze missen. Ze hebben er geen idee van hóe het sfeertje kan

zijn onder Internationale studenten. Je maakt zo snel contact. Mijn theorie Is dat ze allemaal zo open zijn omdat niemand een groep heeft om op terug te vallen. Dat helpt echt." En nu gaat iedereen weer naar huis zeker? "Jammer ja. Het is gek om mensen die je in korte tijd zo goed hebt leren kennen, weer te zien vertrekken. Voor mij is het helemaal een soort afscheid, want ik ben met mijn scriptie bezig en studeer binnenkort af. Ik heb dan zes jaar gestudeerd, het is ook wel mooi geweest. Aan alfes komt een eind!"

> C 0 r d 6 l i 3 (de laatste) 6NiALt WRAF 4/b (UüJ: ^ ci^töti/>J,

n=--

Het is ook nog eens de laatste aflevering van 'De avond van'... "Echt? Dan heb ik de laatste kans om in Ad Valvas te komen, benut. Het is een driedubbel afscheid: van de internationale studenten, van mijn studententijd én van jouw rubriek. Maar deze avond is nog niet over, gelukkig. Eerst hier nog een beetje chillen, dan de afterparty in Café Uilenstede... En de afterafterparty's natuurlijk... En het eindfeest van ESN..." TEKST EN FOTO: ELIANNE MEIJER

Onlangs vernam ik uit het nieuws dat de kamernood onder studenten nog steeds hoog is. Dit verbaast jullie kennelijk niet, maar mij des t*" meer, aangezien ik op mijn Uilenstede-eenheic drie heel mooie kamers in de aanbieding heb. Ze staan leeg sinds de bewoners vertrokke' zijn: meer dan een halfjaar geleden. '. Er is natuurlijk wel een addertje onder het gras de eenheid waar ik woon is herbestemd voor buitenlandse studenten, dus met een Nederlands paspoort kom je er niet in. Dat is overigens geen discriminatie, maar beleid. Het waren aanvankelijk vier lege kamers. Eén is inmiddels ingenomen door een buitenlandse student, pardon, ik bedoel buitenlandse werkneemster. Zij had contact opgenomen met onze verhuurder dat ze huisvesting nodig had. Gelukkig had de verhuurder op mijn eenheid nog een kamer vrij. Gelijk hebben ze: lege kamers zijn toch maar een verkwisting van ruimte. Ik vond het wel sneu dat mijn Nederlandse vrienden uit hun Uilenstedekamer werden gezet, on?2lat ze hun geneeskundestudie hadden afgerond. Hun argument dat ze over een aantal maanden zouden beginnen aan hun promotieonderzoek, en dus weer in opleiding gingen, kon niet op coulance van de verhuurder rekenen. Zelf probeer ik al een tijdje zelfstandige woonruimte te bemachtigen. Na ruim vier jaar wc's en douches delen, wil een mens wat meer privacy. Dat is echter erg moeilijk, ondanks het feit dat ik al bijna vijf Jaar sta ingeschreven bij studentenwoningweb.nl. Laatst was ik zevende geworden op een zelfstandige kamer op Uilenstede. Ik besefte dat ik weinig kans maakte, maar omdat ik in de buurt was, ben ik even gaan kijken. Ik belde aan bij ene X.Chang, maar die deed niet open. Net als de rest van de exotische namen die naast de deurbellen stonden. Ik vroeg me af of al deze buitenlandse studenten ook vijfjaar ingeschreven stonden, voordat ze hier mochten komen wonen... Ik ben overigens erg tevreden met mijn buitenlandse huisgenootjes, we kunnen erg met elkaar lachen. Behalve die ene keer dat we erachter kwamen dat zij anderhalf tot twee keer zoveel voor hun kamer betalen als ik. Eerlijk is eerlijk: voor die 100 tot 150 euro per maand extra is de kamer wel gemeubileerd. Op jaarbasis een bedrag waar een beetje student waarschijnlijk wel drie kamers mee kan inrichten. Maar dat zijn details. Het belangrijkste is: nieuwe bewoners zijn van harte welkom. Dan probeer ik ondertussen dat onprettige gevoel dat me al een tijdje achtervolgt, kwijt te raken. Ludi Koning is zesdejaars geneeskunde. Tweewekelijks schrijft zij een column over haar coschappen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen