Ad Valvas 2009-2010 - pagina 458

i6 ad rem

ad valvas lo juni 2010

>Lentjes

>Griff mi ziKiAXK..,

>Roos draait mee (12) Studiekeuze moeilijk? Beroepskeuze al helemaal! Student-reporter Roos van Rijswijk heeft nog geen idee wat ze wil. Deze week loopt ze mee met een maatschappelijk initiatiefnemer. Met diepe bewondering sla ik Jelmer Uitentuis (31) gade. Hij slaagt er namelijk in om tegelijkertijd te bellen, te twitteren, zijn maU te checken, thee te zetten en vier youtubefilmpjes te kijken, terwijl hij nog steeds overkomt alsof hij zojuist na een zesweekse relaxvakantie weer voet op Nederlandse bodem zet. Uitentuis is, zoals hij het zelf noemt, maatschappelijk initiatiefnemer. Zijn werkzaamheden lopen uiteen van het leiden van een debat tot het geven van advies over stedelijke ontwikkelingen. Vanavond organiseert hij in Pakhuis de Zwij ger 'het steekspel voor politieke junkies' "Ik wil politiek commentaar weer verrassend maken, dus heb ik het in wedstrijdvorm gegoten, wie het scherpst commentaar geeft op televisiefragmenten, wint." Het steekspel is ook een pilot voor televisie, en daarom fietst ondergetekende even later met heel veel apparatuur in de fietstassen (oh dear, ben ik eigenlijk wel verzekerd?) achter Uitentuis aan naar het pakhuis. "Het is een complot!" roept Pieter Hilhorst, presentator van de avond, jolig tegen Uitentuis. Er is een filmpje van internet gehaald waarin Bijleveid zegt Balkenende wel op te willen volgen. "Tosti-ijzer", zegt Uitentuis in de microfoon. Heb ik een tosti-ijzer-gate gemist? Nee, het is de soundcheck. Langzaam begint de zaal op een studio te lijken. Uitentuis: "Dit format hebben Pieter en ik uiteindelijk in een maand uit de grond gestampt. We kennen allebei zoveel mensen dat het nog gelukt is ook. En we mogen hier gratis staan, fijn dat de grote zaal toevallig vrij was!" Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Want hoewel ik met het schaamrood op de kaken moet bekennen dat ik een grote politieke nitwit ben, zit ik even later heftig klappend in het publiek terwijl Uitentuis als levende applausmeter fungeert. Na afloop van de show kijkt hij tevreden rond.

"Voor het leiden van een debat krijg ik betaald. Dit doe ik voor niets, maar ik vind het geweldig er zijn geen beperkingen. Ik ben altijd zo druk geweest met maatschappelijke initiatieven, ook tijdens mijn studie sociologie. Die heeft tien jaar geduurd. Beetje lang, ja." Wil Uitentuis niet liever zelf ook de politiek in? "Nee, dan ben je zo gebonden aan één programma, je hebt weinig vrijheid. Eigenlijk vidl ik gewoon zorgen dat iedereen doet wat ik doe proberen de wereld wat mooier te maken." Dat vind ik een erg utopisch doch aantrekkelijk idee. Even kijken hoelang ik mijn studiefinanciering kan rekken. H" doen waar je zin in hebt - niet doen als je zin hebt om rijli te worden

Roos wil de wereld ook wat mooier maken

>Tamara H£T NIEUWE KABIWCT

Zj$^^'.:^S^^^4)^^''^iMwéï'^I<m

Zon (reprise) Enkele weken geleden schreef ik in dit blad ove^ mijn worstelingen met de VU-zonnewering, eif hoewel ik nog nooit zo veel reacties heb gekret_ gen op een column is dat probleem dus nog steeds niet opgelost. Hoewel ik moet toegeven dat ik een van de meest hoopgevende suggesties die ik binnenkreeg, het strategisch plaatsen van de dop van een jene verlies op de drukknop, nog niet heb uitgeprobeerd wegens gebrek aan dop van een jeneverfles. Mocht iemand er nog een overhebben ikzitingA-ig. Even ter recapitulatie mijn plezier op de werkvloer wordt op negatieve v/ijze bemvloed door de zonnewering, die automatisch omlaag en omhooggaat en slechts te bedienen valt met een drukknop, die op zo'n onhandige plaats zit dat ik hem alleen kan bereiken door languit voorover op mijn bureau te gaan liggen. En alsie eenmaal omhoog of omlaag is, moetje vijf minuten (op kop af, ik heb het geklokt) wachten totdat de knop het weer doet. Nu moet ik toegeven dat de zonnewering geen VU-breed probleem vormt, voor zover ik weet werkt hij alleen zo in het hoofdgebouw. In het WN-gebouw hebben ze zelfs ramen die open kunnen. Voel onze pijn, bèta's. Laatst stond ik met een groep mensen naar de langsrijdende Giro d'Italia te kijken toen de zonnewering ineens dichtging. Einde voorstelling. Tegen de tijd dat hij weer openging, was het laatste fietsje alweer uit beeld verdwenen. Nu gaat het me met aUeen om de geneugten van het onder werktijd naar buiten kijken. Het is een principekwestie. Wij zijn mensen. Wij vormen de regerende klasse op deze planeet. Wij hebben de zonnewering uitgevonden. De zonnewering moet doen wat wij willen. Waarom? Omdat ik dat zeg. Er zijn al genoeg dingen die we niet in de hand hebben, daar kunnen we zo'n zonnewering echt niet bij hebben. Aardbevingen, aswolken, files, regen, crashende computers, beschimmeld brood, kurk in je wijn, slap haar, nergens een pen kunnen vinden we krijgen iedere dag weer een dosis grote en kleinere rampen over ons heen. Als er dan eindelijk een zonnestraaltje doorbreekt in mijn met drie collega's gedeelde kippenhok, wil ik daarvan kunnen genieten. Dat pakt zo'n automatische zonnewering mooi niet van me af Ik sta nog steeds open voor suggesties, dus als iemand een strijdplan heeft, houd ik me aanbevolen. Dan ga ik nu weer aan het werk. Voor niks gaat de zon op, tenslotte.

Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen