Ad Valvas 2009-2010 - pagina 218

12 ad rem

ad valvas 14 januari 2010

>Lentjes

>Griff

WMUt

>Het tegeltje van Glenn 'Life is what happens to you while you're busy making other plans' Glenn ten Bookum

19, international business administration

"Vorig jaar heb ik drie maanden commercial music gestudeerd aan de University of Westminster. Ik koos voor de richting management, en het is absoluut wat ik wilde doen. Je krijgt vakken over hoe het gaat in de muziekindustrie, de wetgeving, tour-management. Een van de gastdocenten was de manager van Stevie Wonder. Je moet ook zes weken zelf in een band spelen. Super was dat, echt. Het niveau was niet heel hoog. Ik hoefde nauwelijks iets te doen. Ik haalde goede cijfers.

>Tamara SNeeuw-

IK GA ècMT NIET Mer MioN N6Tre LAARSJES POOR PB

SNeeuw, HOOR.

Koud

en heb drie maanden lang gefeest met mijn medestudenten. In Engeland krijgen studenten twee keer per jaar hun studiefinanciering, een hele smak geld in één keer, dus die gaan er meteen hard tegenaan. Toen ging ik me realiseren dat dit mis' schien niet de weg wras die ik moest nemen op weg naar mijn doel. Er was geen verdieping, ik leerde niet echt iets. Als ik wat ik daar in drie maanden heb opgestoken, vergelijk met wat ik in zes weken aan de VU heb geleerd, dan is dat echt bijna niks. En de muziek kan ik er zelf in mijn vrije tijd bij blijven doen, daar heb ik die opleiding niet voor nodig.

Dat is dus één voorbeeld van hoe het leven zich niks aantrekt van j e plannen. Ik ben daar een meester in, in plannen maken, maar de uitvoering is altijd wat minder sterk. Je kunt ook wel alles tot in de puntjes gaan zitten plannen, uiteindelijk loopt het toch allemaal compleet anders. En dan heeft het eigenlijk ook weinig zin, als je ervan uitgaat dat er toch niks van terechtkomt. Je moet wel een beetje vooruitzien, natuurlijk. Al was het maar omdat je teamgenoten op je rekenen. Dus ik zet in elk geval de grote lijnen uit." TEKST EN FOTO: PETER BREEDVELD

De eerste dagen op de VU in 2010 zit ik nog wat daas voor me uit te staren. Eind december, toen ik nog actief achter mijn bureau zat, heb ik een lijstje gemaakt met actiepunten voor als ik in januari terug zou zijn van vakantie. Destijds vond ik dat erg georganiseerd en professioneel van mezelf Maar ja, nu is het zo ver en kan ik er eigenlijk alleen maar een beetje verward naar kijken, naar dat lijstje. Zo gaat dat altijd in januari, en ook in september trouwens, met dien verschille dat ik in januari ook altijd heel veel energie nodig schijn te hebben om te bekomen van de schrik- dat het in Nederland ineens heel erg koud is, dat er ijs op het fietspad ligt, en ik zoals ieder jaar mijn wanten nergens meer kan vinden. Dat laatste los ik altijd op door nieuwe wanten te kopen, waarna ik dan de volgende dag steevast mijn oude weer vind, zodat ik inmiddels in het beschamende bezit ben van acht paar wanten Tja, het zijn verwarrende tijden. Het is merkwaardig hoe verschülend mensen reageren op sneeuwpret. Voor mij is het woord alleen al een contradictio in terminis, maar je hoeft de tv maar aan te zetten om mensen tegen te komen die daar heel anders over denken. Neem nu alleen al de leden van de Vereniging De Friesche Elfsteden, probeer die maar eens aan het verstand te brengen hoe irritant vorst is. Daar staan ze dan, iedere ochtend vol hoop de dikte van het ijs te meten. Hoe meer het vriest, hoe fijner ze het vinden. Blijkbaar maakt het ze niet uit dat spoorwissels en waterleidingen dan bevriezen, je tenen aanvoelen alsof ze eraf gaan vallen. En je als je even niet uitkijkt behoorlijk onzacht ter val kan komen op straat, al dan niet bedolven onder je fiets. Met name met die laatste twee zaken heb ik overigens de nodige ervaring. Of moet ik zeggen, onnodige ervaring, want als je het mij vraagt is vrieskou volkomen overbodig. Gelukkig is het op de VU warm en gezellig. Of nou ja, in ieder geval warm. En vooruit, toch ook nog wel een soort van gezellig. "Gelukkig nieuwjaar!" en "De beste wensen!" naar al je collega's, studenten en/of willekeurige voorbijgangers roepen, vind ik altijd iets ongekend knus en huiselijks hebben. Dat blijf ik dus ook nog doen tot 21 maart. Je moetje ergens aan vastklampen, nietwaar. Daphne Lentjes is archeoloog en werkt aan haar promotieonderzoek

2:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen