Ad Valvas 2009-2010 - pagina 230

12 ad rem

ad valvas 21 januari 2010

>Koning

>Griff

>Het tegeltje van Martine

'Houdhet simpeV

Martine Ceton 18, bachelor psychologie "Mensen maken alles te moeilijk, ze blazen problemen vaak op. Bijvoorbeeld wanneer iemand iets naars over een ander zegt en die ander dan vervolgens in de put raakt, alleen door een enkele opmerking die hard aankomt. Ik heb de neiging om alles overzichtelijk of simpel te maken Als je iets niet hebt, dan kun je er óf een oplossing voor bedenken óf een probleem van maken. Als je bijvoorbeeld een financiële crisis hebt, dan kun je dat als een groot probleem zien, of gewoon werk gaan zoeken.

>Tamara fïRONiNaCN

Enthousiast

Ik had vroeger een vriendin die te zwaar was. De oplossing ligt dan voor de hand niet meer snoepen. Zij daarentegen zeurde constant dat het moeilijk was om af te vallen en dat ze het niet kon. Nu kan het dan wel zo zijn dat afvallen moeilijk is als je er echt niets aan kunt doen, maar deze vriendin klaagde nota bene met een biertje in haar hand. Ik houd ook van lekker eten, maar ik let erop dat ik niet te veel eet en drmk. Wat dat betreft heb ik veel zelfdiscipline als ik iets wil, dan doe ik het gewoon. Ik ergerde me niet zozeer aan het feit dat die vriendin te veel bier dronk - want dat deed ze - maar aan dat ze ondanks haar drinkgedrag bleef doorzeuren over haar

gewicht. Als ze zelf geen moeite zou hebben met haar overgewicht en toch veel bier zou drinken, dan had ik daar geen enkel probleem mee. Ik ben psychologie gaan studeren omdat ik niet wist wat ik wilde. De studie valt nu tegen, daarom denk ik erover om ermee stoppen. Het spreekt me niet aan." TEKST: ZAHRA ASTITOU FOTO: PETER BREEDVELD Zahra Astitou is student reporter Wil je ook meewerken'? Ga naar advalvas vu nl > meeschrijven''

Een goede coassistent is altijd enthousiast. Het liefst enthousiast en opgetogen en vol lof over de prachtige kanten van het toekomstige vak. Meneer Bodega is niet zo enthousiast. Er is kort geleden kanker bij hem ontdekt en morgen moet hij een operatie ondergaan. Hij liep al langere tijd rond met een 'rommelende' kies, totdat de tandarts het niet vertrouwde en hem doorstuurde. Nu moet er een flink stuk uit de kaak gehaald worden en zal een stuk bot uit zijn been teruggeplaatst worden. Ik vraag hem hoe hij tegen de operatie aankijkt. Hij haalt zijn schouders op "Het gaat allemaal zo snel. Ik wil er liever niet aan denken, want de operatie niet ondergaan is geen optie. Maar ja, je voorbereiden op zoiets is ook niet mogelijk..." Ik voel mee met meneer Bodega en beloof hem de volgende dag te begeleiden naar de operatiekamer Als ik mijn patient met zijn bed de volgende dag het OK-complex oprijd, staat daar een mede-co enthousiast van het ene op het andere been te springen. Ze rent naar meneer Bodega toe, schudt hem opgetogen de hand, stelt zich voor en wenst hem met een grote glimlach succes voor de operatie Dan vraagt ze mij of ik ook bij de operatie blijf Ik knik, waarop mijn medeco naar me toe buigt en fluistert "Wat ontzettend spannend, hè''" Niet veel later is meneer Bodega onder narcose en gaat het operatieteam lustig aan de slag. Mijn mede-co rent van de ene kant van de OK-ruimte naar de andere om alle gebeurtenissen vanuit een optimale hoek te kunnen aanschouwen, terwijl ik met afgrijzen toekijk hoe het hoofd van meneer Bodega langzaam maar zeker uit elkaar gesloopt wordt. Als het stuk kaak er eindelijk uit is, staar ik in een groot gapend gat dat ooit het gave gezicht van meneer Bodega was. "Ge-wel-digI" roept mijn medeco uit. "Kijk nou toch hoe mooi die anatomie van de kaak te zien is'" De operateur meet ondertussen een stuk titanium af zodat het botimplantaat straks steun heeft. "Hoe bepaalt u nu de precieze lengte'" kwijlt mijn mede-co. Ik besluit weer terug naar afdeling te gaan. Dan maar geen goede co, niet enthousiast en opgetogen en vol lof over de prachtige kanten van mijn toekomstige vak Een stuk titanium m je verwoeste kaak is dan ook niet mijn idee van prachtige geneeskunde. Gelukkig zijn er (toekomstige) artsen die daar anders over denken

Ludi Koning is zevendejaars geneeskunde Tweewekelijks schrijft zij een column over haar coschappen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen