Ad Valvas 2009-2010 - pagina 362

12 ad rem

ad valvas i april 2010

>Koning

>Griff CK

Ait

uud^ïiuk^t

>Roos draait mee (5) Studiekeuze moeilijk? Beroepskeuze al helemaal! Student-reporter Roos van Rijswijk heeft nog geen idee wat ze wil. Deze week loopt ze mee met een bodemecoloog. "Mensen denken bij het woord bioloog ten onrechte altijd gelijk aan iemand die met een vlindernetje door een bos loopt", zegt Matty Berg, bodemecoloog aan de VU. "Of aan Midas Dekkers natuurlijk", vult Simone Voortman, studievoorlichter biologie, aan. Met z'n drieën zijn we onderweg naar Vinkeveen, waar we beestjes in de sloot gaan zoeken. Met een netje ja, maar vooruit. Midas Dekkers is in geen velden of wegen te bekennen. Berg is zelf gemteresseerd in ongeveer alles wat met bodem en beestjes te maken heeft, maar heeft zich gespeciahseerd in de pissebed en de springstaart ("Daar doet haast niemand onderzoek naar, dus er is nog héél veel te ontdekken!"). Vandaag is hij echter op zoek naar alles wat in de sloot zwemt, om morgen tijdens een open dag middelbare scholieren te leren hoe ze waterkwahteit kunnen meten met behulp van wat erin leeft. Bio-indicatie, heet dat. Vroeger vond ik het leuk om Idkkervisjes te vangen in de sloot achter mijn ouderlijk huis. Berg tüt kikkervisjes vangen naar een compleet ander niveau. In de bak water voor ons zwemt, krioelt, glijdt en baggert van alles rond en van elk diertje krijg ik de naam en de opvallendste eigenschappen te horen. Overigens weet de ecoloog ook van elk dier buiten

de bak iets te vertellen. Wist je bijvoorbeeld al dat een hommel stuifmeelkorJ^es op de schenen heeft? "Een kokerjuffer!" Berg is enthousiast. Een paar van deze insecten betekenen namelijk dat de waterkwaliteit, te meten in schalen van één tot tien, hoog ligt. "Misschien halen we schaal negen wel!" Ik vind dat de kokerjuffer verdacht veel op een takje lijkt, maar al snel zie ik er steeds meer zwemmen. Het staren in de bak met bootsmannetjes, eendagsvliegen, aasgarnaaltjes en vlokreeften heeft iets rustgevends en ik ben best trots dat ik na een tijdje de verschillende muggenlarven van elkaar

kan onderscheiden. Is het nog wel leuk om na zon ontspannen dagje veldwerk een artikel te moeten schrijven over je bevindingen'Ja, vindt Matty, die graag fundamenteel onderzoek uitvoert. Ik moet er niet aan denken, zit je net lekker in je kokerjuffer-vibe, moetje er nog iets over gaan schrijven. Ik ben geen echte bioloog, dat blijkt. Maar kijk vooral niet gek op als je opeens iemand met een vlindernetje rond de VU ziet huppelen, ik ben het maar. Even ontspannen. "¥ lekker buiten - wel éi? veel beestjes

Roos zit net lekker in een kokerjuffervibe

>Tamara HELP, IEDEREEN GAATÜIT

Heip, Keen ßio mr IK WORP V6R,WeMD OOQR. HUN MOSDËR.

EN IK ZIT LIEVER THÜI5!

J

Mooi Er valt een hoop te zeggen over plastische chirurgie. Als 'gewone stervelingen' kijken we graag naar 'HoUywoodsterren' die voor veel geld de plastisch chirurg iets te veel vrijheid hebben gegeven, met treurniswekkend verminkte lichamen als gevolg. Het is maar al te gemakkelijk om de plastisch chirurg ontbrekend ethisch besefte verwijten. En in alle consternatie wordt vaak vergeten dat plastisch chirurgen zich niet uitsluitend bezighouden met 'pimpen van de sterren', maar bijvoorbeeld ook met het transplanteren van huid bij brandwondpatienten, corrigerende operaties bij slachtoffers van ernstige ongelukken of het verwijderen van gezwellen. En laten we eerlijk zijn; het injecteren van botox kan ook gewoon door een 'cosmetisch arts' gedaan worden, een niet-beschermde titel die iedere basisarts kan voeren. Mijn visie op de plastische chirurgie veranderde toen ik het boek Onze verborgen tranen van Waris Dirie las. Dit model uit Somalië voert al jaren strijd tegen vrouwenbesnijdenis. In dat boek beschrijft ze (onder andere) haar afschuw over de wens van 'westerse' vrouwen om de schaamlippen te laten verkleinen. Met dezelfde argumenten als deze westerse vrouwen laat zij een vrouw aankloppen bij diverse plastisch chirurgen in Duitsland voor het verwijderen van de clitoris en schaamlippen (oftewel een besnijdenis) met het volgende argument 'Ik kom uit een samenleving waar een gladde schaamstreek het schoonheidsideaal is. U kunt toch niet bepalen wat mooi is?' Veel plastisch chirurgen moeten haar daarin gelijk geven. Het zou wel heel paternalistisch zijn als de dokter zou bepalen wat mooi is. Afgelopen week las ik het verhaal van een vijftienjarig Brits meisje dat alvast botoxinjecties kreeg van haar moeder (nota bene een schoonheidsspecialiste!), ter preventie van rimpels Of zoals het meisje het zelf omschrijft "Om te voorkomen dat ik er op mijn 25ste niet oud en versleten uit zal zien." Ik moest eerst heel hard lachen, per slot van rekening hoop ik dit jaar 26 te worden. Daarna rende ik naar de spiegel om te kijken of ik er al 'oud en versleten' uit zie. Bij nadere inspectie bleek ik inderdaad een klein fronsrimpeltje te hebben aan de zijkant van mijn voorhoofd. Op internet staat het bol van de verhalen van jonge botoxgebruikers 'die niet meer kunnen fronsen en dus geen rimpels meer kunnen krijgen'. Ik ga geen oordeel geven. Misschien denk ik er over een paar jaar heel anders over. Waar ligt de grens? U zegt het maar. Ik word er wel een beetje verdrietig van...

Ludi Koning is zevendejaars geneeskunde Tweewekelijks schrijft zij een column over haar coschappen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen