Ad Valvas 2009-2010 - pagina 24

8 wetenschap

ad valvas lo september 2009

Station Science Park

Eindelijk wat te doen in de polder Het is gedaan met de rust in het Science Park. Vanaf deze week gaan ook tweeduizend studenten colleges volgen in Watergraafsmeer. TEKST: WELMOED VISSER FOTO: ROB BOMER

Aan de rand van het Science Park zit een man op een klapstoeltje te vissen; het water in de sloot voor hem ligt minstens twee meter lager dan achter de Ringdijk, waar hij met zijn rug tegenaan zit. De man heeft geen oog voor dit staaltje typisch HoEandse afwateringstechniek, waar buitenlandse wetenschappers altijd zo van onder de indruk zijn. Evenmin ziet hij de beton­ molen die een stukje verderop aan een kraan bungelt, boven wat het nieuwe sportcentrum van de UvA moet worden, waar twee bouwvak­ kers een langzame stroom grijze blubber in een houten bekisting geleiden. De visser blijft stU naar zijn dobber staren, terwijl de polder om hem heen aan aUe kanten in beweging is.

Erg Stil Zestig jaar lang was het Science Park (voorheen het Wetenschappelijk Centrum Watergraaf­ smeer) een van de rustigste plekken van Amsterdam. Naast je eigen gedachten hoorde je alleen watervogels en de wind. De ideale plek voor wetenschappers zou je zeggen. Toch is Rob van der Mei, hoogleraar stochastiek aan de VU en werkzaam bij het Centrum Wiskunde en Informatica (CWI), blij dat er meer leven komt: "Het CWI had vroeger wel een beetje de naam een wereldvreemde instantie te zijn en dat kwam deels door de locatie, buiten de stad, ver weg van de rest van de wereld. Het is hoog tijd

Pioniers in de polder In 1946 vestigde het Nikhef (Nationaal instituut voor subatomaire fysica) zich als eerste in de polder die nu het Science Park heet. AmoK (Instituut voor Atoom­ en MolecuuHysica) volgde in 1960. In 1980 kwamen ook rekencentrum Sara en het CWI (Centrum Wiskunde en informatica] naar de polder. Daarna bleef het wetenschapspark jarenlang min of meer hetzelfde: een reservaat van wetenschappers aan de rand van de stad. Vanaf eind jaren negentig kwamen de eerste bedrijven en daarna de studentenflats.

om dat beeld te doorbreken en het helpt daarbij erg dat de bètafaculteit van de UvA en allerlei bedrijven hiernaartoe komen." Van der Mei is ervan overtuigd dat de fysieke nabijheid ook echt tot meer samenwerking zal leiden. "We hebben nu al het plan om lezingen samen met UvA­wiskundigen te gaan houden. Als je daar mensen tegenkomt en spreekt, ga je vanzelf samen dingen doen." De meeste medewerkers zijn het met hem eens. Ze hebben er zin in dat vanaf dit studiejaar tweeduizend studenten college zuUen volgen in het spiksplinternieuwe gebouw van de bètafaculteit midden op het terrein. "Het lijkt me heerlijk dat het wat drukker wordt", zegt voorlichter Mieke van den Berg. "Want het kon hier wel erg stil zijn." Ook Els de Wolf, opleidingsdirecteur van het gezamenlijke masterprogramma natuurkunde van de VU en de UvA, verheugt zich op meer drukte. Al verandert er voor haar niet zo veel omdat de studenten astrofysica die zij bege­ leidde, altijd al in het Science Park zaten. "Maar straks hoefik voor vergaderingen niet meer naar de stad te fietsen."

Het duurt nog eenjaar voordat de UvA­na­ tuurkundigen naar Watergraafsmeer zullen verhuizen. Maar de meeste andere exacte we­ tenschappers zijn al verhuisd en geven vanaf dit studiejaar colleges op het Science Park.

Nieuwe mensenstroom De nieuwe bètafaculteit oogt een paar dagen voor het begin van het studiejaar nog verlaten. Buiten lopen vooral bouwvakkers en straten­ makers rond. Nog lang niet aUes is af. Een paar stratenmakers zijn bezig met de aanleg van het plein voor het gebouw. Nog maar een klein hoekje is al betegeld. Binnen staan sommige ruimten vol bouwmateriaal en zijn veel bureau­ stoelen nog in plastic verpakt. De dienstregeling van de bus houdt wel al rekening met de nieuwe mensenstroom: lijn 40 rijdt sinds dit voorjaar elk kwartier en stopt op vier plekken op het terrein. En vanaf december zal de eerste trein stoppen op 'Station Amster­ dam Science Park'. Voorlichter Mieke van den Berg van het Science Park heeft de afgelopen jaren de samenstelling van de buspassagiers al langzaam zien veranderen: "Tien jaar geleden waren het vooral mensen uit de Indische buurt en een enkele wetenschapper. Nu zie je inter­ nationale studenten, jonge werkende mensen, meer wetenschappers. Het publiek is diverser geworden." Naast de bètafaculteit van de UvA zijn er de af­ gelopenjaren nogal wat bedrijven en woningen bijgekomen. Aan de stadskant van het gebied staat een rij studentenflats en een flat waar ook niet­studenten wonen. Er wonen al zo'n 2300 mensen en het Science Park telt ruim driedui­ zend werknemers. De komende jaren wordt het alleen maar drukker, volgend voorjaar is het nieuwe sportcentrum klaar en zullen er honderden UvA­studenten en ­medewerkers in Watergraafsmeer komen sporten. De studenten van het Amsterdam University College, die nu

'Waarom staat er geen Griffioen bij de ingang?'

i: Naast de fysieke infrastructuur staat het Science Park ook bekend om de digitale mogelijkheden. Hier zit het grootste internet­ knooppunt ter wereld, de Amsterdam Internet Exchange. Hier ligt de snelste glasvezelkabel. En de wetenschappers van het Nikhef, die samen met collega's uit andere landen ooit het world wide web begonnen om data van de deel­ tjesversneller bij Geneve te verdelen, werken nu met de opvolger van het huidige internet, het zogeheten Gridsysteem, dat nog veel grotere datastromen aan kan. Ook het hoofdkantoor van European Grid Initiative, een organisatie gespecialiseerd in dataverwerking, komt naar het Science Park.

Blijft er door al die activiteiten nog iets over van het rustieke polderlandschap dat het Science Park zo'n prettige plek maakt? Van den Berg denkt van wel. "De slootjes zullen blijven bestaan, omdat ze een essentiële functie hebben in de afwatering. De oude boerderij krijgt een horecafunctie." En de visser? Aan het eind van de middag zit hij er nog, hij heeft zelfs buren gekregen, even stuurse, onverstoorbare mannen, die niet van plan zijn om hun rustige plekje aan de rand van de stad zomaar op te geven voor wat bouw­ lawaai en andere grillen van de moderne tijd.

Overstromingsgebied

Science Parl( in cijfers

Het waterpeil in het Science Park staat een eind beneden de rest van de omgeving. Het park wordt helemaal omringd door dijken. In de spoordijk, waar je onderdoor gaat als je het Science Park binnenkomt, zitten zelfs sluizen die dicht kunnen bij overstroming. Zodat het water er niet uit kan. Het Science Park fungeert dan dus als onderioopgebied. Is er wel een evacuatieplan voor als het water toch komt? Van den Berg: "ik heb er nog noo'rt van gehoord. Wel weet ik dat veel onderzoeksinstanties hun dure meetapparatuur op de eerste verdieping neerzetten, voor het geval dat." Maar een overstroming is er in die zestig jaar dat hier wetenschappers zitten, nog niet geweest.

• 5 KENNISINSTELLINGEN: de exacte facutteit van de UvA, Centrum Wiskunde en Informatica (CWI), Nationaal instituut voor subatomaire fysica (Nikhef), Instituut voor Atoom­ en MolecuuKysica (AmoK) en Sara Reken­ en Netwerkdiensten • 70 HECTARE: 700.000 VIERKANTE METER aan de oostkant van Amsterdam. • 90 BEDRIJVEN op het gebied van iet, life sciences • Zo'n 2300 BEWONERS • Ruim 3000 WERKNEMERS • Plus 2000 STUDENTEN die college gaan volgen in het nieuwe gebouw van de exacte faculteit

Reageren'' Mail naar redactie@advalvas vu nl.

al in de polder wonen, krijgen er vanaf 2012 een eigen gebouw, waar ze zullen wonen en stude­ ren en er is nog plek voor bedrijven. De VU doet mee in een groot aantal van de projecten op het Science Park: het Amsterdam University College, onderzoeksprojecten van het Nikhef, CWI en Sara en de gezamenlijke exacte masters. Toch is de VU in de profilering nauwelijks aanwezig. Volgens Van der Mei zou de universiteit daar meer aan moeten doen: "Dat nieuwe gebouw staat nu al weer bekend als de bètafaculteit van de UvA, terwijl er ook VU­ studenten college komen volgen. Waarom staat er geen Griffioen bij de ingang?"

Grootste intemetknooppunt Rondom het nieuwe gebouw van de bètafaculteit moeten nog veel meer bedrijven komen, vooral uit de life­sciences en ict­sector. Van den Berg­ "Ze kunnen hier werkruimte huren, maar ook labruimte: ingerichte laboratoriums waar ze zo kunnen beginnen met hun onderzoek. Dat bhjkt erg aantrekkelijk voor jonge life­sciences bedrij­ ven. Natuurlijk merk je hier ook dat het crisis is, maar juist die labruimtes staan niet leeg."

U^A. Univctsitcrt uan Amslerdam

LMndcr

Wistiiindc Gil Inloim^lica

BB

Niktiel Nationaal insiiluutvooi subaiomaiiefysKa

AMOLF fOM Insiiiuui w a t A ioom en Molccuuifysica MATRIX Innovitiofi Cemor CWI Cenlrun V/i!,l:undc 8 Inloimafica

Woningbouw

D

I^

Huisnummer

­

Hooldingang gebouw

*

Toegsngspoon

B

SARA Reken en NcR crsdienstcn tnlofowtn­ctmium Science Paik Amslerdam

• A /icvcrpiiiU goedelen

2

Congiesiaal

NS Amsterdam Scienccpark Src­Hi, fTihcfi

nw6ö­f;* t i

1:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen