Ad Valvas 2009-2010 - pagina 178

i6 ad rem

ad valvas lo december 2005

i

>Koning

>Griff

I

>Het tegeltje van Saida Griep '^tr\ voor dat leven alsof je het eeuvoige leven hebt, en werk voor het hiernamaals alsof je morgen niet overleeft'

"Ik heb meerdere levensmotto's die elkaar aanvullen. Een heel belangrijke is een overlevering van de profeet Mohammed. Daarin wordt gezegd datje voor dit leven moet werken alsof je alle tijd hebt, en voor het hiernamaals alsof je morgen zult sterven. Het is een variant op het Latijnse carpe diem sed memento mon. Deze overlevering bevat twee aspecten die ik hoog in het vaandel draag, namelijk religie en succes. Mijn religie is mijn leidraad. Het biedt mij controle en tegelijker-

>Tamara

tijd de broodnodige rust in de hectiek van dit leven. Maar ik vind het ook belangrijk om als moslim succes te vergaren. Niet zozeer dat ik alleen maar overwinningen wil behalen, want dat is onmogelijk. Ik bedoel meer dat je jezelf moet kunnen herstellen na het begaan van een fout en ervan moet leren. Een Arabisch gezegde zegt hierover: er is geen schande in het vallen, maar in het niet kunnen opstaan. Op mijn zevende verhuisde ik naar Nederland. Als Marokkaanse kende ik geen Nederlands en ik stroomde gelijk door in een klas waar iedereen Nederlands met elkaar sprak. Het staat mij nog heel helder voor de geest dat we op de eerste dag een kleurplaat

"Ik ben maar niet gaan werken. Voor je het weet, besmet je nog andere mensen." Meneer van Galen heeft het goed begrepen. De vraag is alleen of dokters dan soms geen mensen zijn... Hij kwam zojuist hoestend en proestend 1 de spreekkamer in en stond erop dat ook de coassistent een hand van hem kreeg. Tot zover het in mijn ogen slim bedachte beleefde-wuif handje-dat-Ludi-zou-behoeden-voor-de-Mexi f caanse-Griep. De dokter laat hem op de onder zoeksbank plaatsnemen en wijs geworden door het beperkte inzicht van meneer van Galen, ga ik strategisch schuin achter hem staan. Zo kan ik de longen goed beluisteren en de hoestnevel van de patient enigszins ontwijken. "Ho, daar ga ik weer!" Ik heb medelijden met de dokter die, niet zo slim, voor meneer van Galen is blijven staan en zo meteen de volle lading over zich heen krijgt. In één ruk draait de immer beleefde patient echter schuin naar achteren en hoest vol in het gezicht van de coassistent. De dagen daarna overpeins ik of die vervelende keelpijn nou de Mexicaanse Griep is ' of dat ik toch maar een tweede inenting moet gaan halen. Voor mevrouw Verhoef is dat geen düemma zij en haar familie halen 'die prik' niet. "Al die t chemische troep, ik verhoog de weerstand liever op een natuurlijke manier." Hoe ze dat precies bedoelt, wordt niet helemaal duidelijk, maar het houdt het midden tussen homeopa- , thische middeltjes en kruidensupplementen Niet iedereen komt in aanmerking voor het vaccin, maar de zoon van mevrouw Verhoef behoort wel tot de doelgroep. Hij heeft een ernstige vorm van astma en heeft al menig infectie van de luchtwegen achter de rug. Op volkomen onverklaarbare wijze hebben de alternatieve middeltjes niet geholpen en zit Jordy nu piepend en rochelend met hoge koorts ^_ in de wachtkamer. (Overigens naast een twee maanden oude baby die voor controle komt en de Mexicaanse griep er helemaal niet bij kan hebben.) Het wordt al snel duidelijk dat Jordy een antibi oticakuur nodig heeft. Over 'chemische stoffen gesproken... "Wat moet, dat moet", zegt Jordy's moeder, "ach, nu heeft-ie tenmihste natuurlijke antistoffen tegen de griep." Waar je maar blij om kunt zijn... Na een week is het piepen nog niet voorbij. Jordy ligt hele nachten wakker. Daarom krijgt hij een stootkuur Prednison, die het overactieve afweersysteem onderdrukt Heeft als fijne bijwerking datje bot ontkalkt Maar goed, de dokter wikt en de patient beschikt. En ik ga volgende week gewoon die tweede prik halen.

I

f>M Saida Abbach 22, bachelor communicatie- en informatiewetenscliappen

\

moesten inkleuren. Er werd ons gezegd om met een rood potlood een bepaald stuk van de kleurplaat in te kleuren. Ik wist noch wat rood betekende, noch wat de woorden kleurplaat en potlood inhielden. Vanaf dat moment was ik vastberaden om de taal later beter te beheersen dan iedereen die destijds in mijn klas zat. Met de wil van Allah in combinatie met mijn eigen wilskracht is mij dat gelukt. Uiteindelijk mocht ik in groep acht als enige van de klas naar het vwo." TEKST EN FOTO: ZAHRA ASTITOU Zahra Astitou is student-reporter. Wil je ook meewerken' Ga naar advalvas vu nl > meeschrijven'

Ludj Koning is zevendejaars geneeskunde Tweewekelijks schrijft zij een column over haar coschappen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen